چالش حقوقی فدراسیون بر سر آخرین بلیط آسیا!
بر اساس گزارش کیک زون، تصمیم اخیر فدراسیون فوتبال در خصوص انتخاب نماینده ایران برای مسابقات لیگ قهرمانان آسیا ۲، بیشتر از آنکه یک راهکار مدیریتی به نظر برسد، شبیه یک راهحل سادهانگارانه برای گذر از بحران است؛ راهحلی که خود میتواند پرسشهای جدی درباره عدالت ورزشی و استقلال مراجع قضایی فوتبال را مطرح نماید.
طبق اعلامیه فدراسیون، در صورتی که کمیته استیناف تا پایان روز ۳۱ خرداد ماه، حکم کمیته انضباطی در پرونده مسابقه چادرملو و گلگهر را تصویب کند، گلگهر به طور مستقیم به لیگ قهرمانان آسیا ۲ راه خواهد یافت. اما اگر این حکم تا آن زمان تأیید نشود، قرار است پرسپولیس و چادرملو با یکدیگر به میدان بروند و برنده این مسابقه نیز مقابل گلگهر قرار گیرد تا تکلیف سهمیه آسیایی مشخص گردد.
اولین نقد این تصمیم آن است که به طور عملی کمیته استیناف را در یک ضربالاجل اجباری قرار میدهد. پرونده کابایرو یک پرونده انضباطی ساده نیست که صرفاً با بررسی چند برگه پرونده قابل قضاوت باشد. بخش مهمی از اختلافات مربوط به تفسیر آییننامه جذب بازیکنان خارجی و سوابق باشگاهی این بازیکن در خارج از ایران میباشد. شاید برای اتخاذ تصمیم دقیق، نیاز به استعلام از فدراسیون فوتبال گرجستان، بررسی سوابق رسمی مسابقات یا حتی مکاتبه با نهادهای بینالمللی وجود داشته باشد. اینجا این سؤال مطرح میشود که آیا مرجع قضایی باید بر اساس ضربالاجل فدراسیون حکم صادر کند یا بر اساس بررسی کامل و دقیق پرونده؟
مسئله دیگر به اصل عدالت ورزشی بازمیگردد. اگر واقعاً امکان برگزاری مسابقات پلیآف و تعیین سهمیه از طریق بازی وجود دارد، چرا این فرصت برای تیمهایی که هنوز در جام حذفی حضور داشتند، در نظر گرفته نشد؟ جام حذفی یکی از مسیرهای رسمی کسب سهمیه آسیایی محسوب میشود و مسابقات آن به پایان نرسیده است. در چنین شرایطی، ایجاد یک رقابت سهجانبه میان گلگهر، پرسپولیس و چادرملو، به طور عمقی حق سایر تیمهایی را که هنوز شانس کسب سهمیه از طریق جام حذفی را داشتند، نادیده میگیرد.
از طرف دیگر، این تصمیم باشگاهها را در موقعیت بلاتکلیف قرار داده است. باشگاهها باید اردو تشکیل دهند، تمرینات را آغاز کنند، هزینههای سنگین آمادهسازی را پرداخت کنند و بازیکنان خود را در شرایط مسابقه حفظ کنند؛ در حالی که هنوز مشخص نیست اساساً نیاز به برگزاری این مسابقات خواهد بود یا خیر. پرسپولیس بلافاصله پس از اعلام این تصمیم، شروع تمرینات خود را اعلام کرده است، در حالی که هنوز حکم استیناف صادر نشده است.
این موضوع ناخواسته یک نگرانی دیگر را نیز ایجاد میکند؛ هرچه باشگاهها بیشتر وارد فرآیند آمادهسازی شوند و هزینه بیشتری متحمل شوند، فشار روانی برای تعیین تکلیف سریع پرونده نیز افزایش مییابد. در چنین فضایی این پرسش مطرح خواهد شد که آیا کمیته استیناف میتواند بدون توجه به پیامدهای اجرایی و رسانهای، صرفاً بر اساس موازین حقوقی تصمیم بگیرد؟
علاوه بر همه این موارد، شرایط سه باشگاه نیز یکسان نیست. پرسپولیس بخش قابل توجهی از بازیکنان ملیپوش خود را در اختیار ندارد. وضعیت بازگشت بازیکنان خارجی چادرملو نیز مشخص نیست و معلوم نیست این باشگاه بتواند همه نفرات مورد نیاز خود را دوباره در اختیار بگیرد. حتی گلگهر نیز باید برای مسابقاتی آماده شود که هنوز مشخص نیست اصلاً برگزار خواهند شد یا خیر. نتیجه آنکه رقابتی که قرار است تکلیف یک سهمیه آسیایی را مشخص کند، از ابتدا در شرایط برابر برای همه طرفها برگزار نخواهد شد.
بهترین شاید این باشد که مهمترین پرسش این باشد که آیا بهتر نبود خارج از قطعی شدن پرونده کابایرو و بدون نتیجهگیری در مراجع قضایی، در مورد سهمیه آسیایی تصمیمگیری میشد؟ زیرا هر تصمیمی که شائبه تأثیرگذاری بر روند رسیدگی قضایی را ایجاد کند، خواه ناخواه اعتبار فرآیند دادرسی را نیز تحت تأثیر قرار خواهد داد.
عادل عابدجوی- وکیل ورزشی
