بالاترین بندهای فسخ در تاریخ فوتبال
طبق گزارش کیک زون، اخیراً رئال مادرید پیشنهادی ۱۵۰ میلیون یورویی برای به خدمت گرفتن خولین آلوارز ۲۴ ساله از اتلتیکو مادرید ارائه داد، اما این باشگاه پیشنهاد را رد کرده و اعلام کرده که فقط در صورت پرداخت بند فسخ قرارداد او حاضر به جدایی است. بند فسخ این مهاجم آرژانتینی ۵۰۰ میلیون یورو تعیین شده و به نظر میرسد رئال مادرید قصد پرداخت چنین مبلغی را ندارد. با این حال، در تاریخ فوتبال مواردی وجود داشته که پرداخت بند فسخ باعث انجام انتقالهای بزرگ و بحثبرانگیزی شده است.
مشهورترین نمونه به انتقال نیمار در سال ۲۰۱۷ بازمیگردد. باشگاه پاریسنژرمن با پرداخت ۲۲۲ میلیون یورو، بند فسخ قرارداد او با بارسلونا را فعال کرد. این انتقال رکورد نقلوانتقالات فوتبال جهان را شکست و تأثیر بزرگی بر بازار فوتبال اروپا گذاشت. از آن زمان قیمت بازیکنان بزرگ، بهویژه مهاجمان سطح بالا، به شکل چشمگیری افزایش یافت و بازار نقلوانتقالات وارد دورهای تورمی شد.
یک سال قبل از آن نیز یوونتوس از همین سازوکار برای جذب گونسالو ایگواین استفاده کرد. این باشگاه ایتالیایی با پرداخت ۹۰ میلیون یورو بند فسخ او در ناپولی را فعال کرد. این انتقال علاوه بر تقویت یوونتوس، باعث تضعیف یکی از رقبای مستقیمش در کورس قهرمانی سریآ نیز شد، زیرا ناپولی بهترین گلزن خود را از دست داد.
باشگاه اتلتیک بیلبائو نیز چند بار قربانی پرداخت بند فسخ شده است. در سال ۲۰۱۸ چلسی با پرداخت ۸۰ میلیون یورو کپا آریزابالاگا را به خدمت گرفت و او را به گرانترین دروازهبان تاریخ تبدیل کرد. همان سال منچسترسیتی نیز با پرداخت ۶۵ میلیون یورو بند فسخ ایمریک لاپورته را فعال کرد و این مدافع فرانسوی را جذب کرد. در هر دو مورد، باشگاه بیلبائو عملاً امکان مذاکره برای جلوگیری از انتقال را نداشت.
اتلتیکو مادرید نیز تجربه مشابهی داشته است. در سال ۲۰۱۹ بایرن مونیخ با پرداخت ۸۰ میلیون یورو لوکاس هرناندس را جذب کرد. همان تابستان منچسترسیتی نیز با پرداخت ۷۰ میلیون یورو رودری را به خدمت گرفت. یک سال بعد هم آرسنال در آخرین روز نقلوانتقالات بند فسخ ۵۰ میلیون یورویی توماس پارتی را پرداخت و او را به لندن برد.
از نظر نمادین، یکی از جنجالیترین انتقالها مربوط به لوئیس فیگو در سال ۲۰۰۰ بود. رئال مادرید با پرداخت حدود ۶۱ میلیون یورو او را از بارسلونا خرید؛ انتقالی که آغاز دوران «کهکشانیها» محسوب میشود و رقابت تاریخی دو باشگاه را وارد مرحلهای تازه کرد.
به همین دلیل باشگاهها امروز بندهای فسخ بسیار بالایی برای ستارههای خود تعیین میکنند. ارقام بزرگی مانند ۵۰۰ میلیون یورو لزوماً نشاندهنده ارزش واقعی بازیکن نیست، بلکه نوعی سپر مالی و سیاسی برای جلوگیری از جدایی اوست؛ مگر اینکه باشگاهی حاضر شود قواعد معمول بازار را کاملاً بشکند. در مورد خولیان آلوارز، به نظر میرسد رئال مادرید چنین کاری نخواهد کرد.
