دروازه‌بان ایران و داستان انتظار برای جام جهانی

کیک زون گزارش می‌دهد: در فوتبال ایران کمتر بازیکنی را می‌توان یافت که چنین مدت طولانی در نزدیکی ترکیب اصلی تیم ملی حضور داشته باشد، ولی هنوز فرصت تجربه یک تورنمنت بزرگ را از درون زمین نیافته باشد. از اواخر دهه ۹۰، نیازمند یکی از دروازه‌بانان ثابت اردوهای ملی محسوب می‌شود، همواره یک نفر پیش از او قرار گرفته؛ علیرضا بیرانوند. در ۳۱ سالگی، زمانی که بسیاری از دروازه‌بانان به اوج پختگی می‌رسند، او همچنان در انتظار باقی مانده است. نه برای فراخوانده شدن، نه برای نشستن روی نیمکت تیم ملی؛ او منتظر همان لحظه‌ای است که سرمربی نامش را برای یک مسابقه بزرگ بر زبان آورد. نکته جالب اینجاست که نیازمند هرگز تلاش نکرده این انتظار را به یک داستان جنجالی تبدیل کند. نه مصاحبه‌ای علیه رقیبش انجام داده، نه فضای رسانه‌ای را علیه تصمیم‌های کادر فنی به کار گرفته است. مسیر او همواره از طریق زمین تمرین طی شده؛ همان جایی که اکنون نیز حضور دارد. امیر قلعه‌نویی او را بیشتر از هر مربی دیگری می‌شناسد. سال‌های مشترک در سپاهان باعث شده سرمربی تیم ملی شناخت دقیقی از شخصیت و کیفیت فنی نیازمند داشته باشد. همین شناخت بود که نام او را بار دیگر در فهرست مدعیان جدی حضور در جام جهانی قرار داد. انتقال به پرسپولیس نیز در همین چارچوب قابل تحلیل است؛ تصمیمی برای ماندن در کانون توجه شدیدترین پروژکتورهای فوتبال ایران. او فصل گذشته را بدون افت محسوس پشت سر گذاشت و نشان داد همچنان همان دروازه‌بان آرام، کم‌اشتباه و قابل اعتمادی است. با این حال واقعیت تغییر نکرده است. بیرانوند همچنان تجربه دو جام جهانی و ده‌ها بازی بزرگ ملی را در کارنامه دارد و در این رقابت، سابقه وزنه مهمی محسوب می‌شود. اما جام جهانی همواره محل شکل‌گیری داستان‌های غیرمنتظره بوده است. شاید به همین دلیل نگاه نیازمند در این عکس، شبیه نگاه بازیکنی نیست که به تمرین فردا فکر می‌کند. بیشتر شبیه کسی است که هنوز باور دارد بزرگ‌ترین فرصت زندگی‌اش می‌تواند درست پس از پیچ بعدی باشد.