نازون و تیم ملی هائیتی- سفر از فرودگاه تهران تا جام جهانی
بر اساس گزارش کیک زون، داکنز نازون، مهاجم تیم استقلال و بهترین گلزن تاریخ تیم ملی هائیتی، بامداد روز آینده ساعت ۴:۳۰ همراه با کشورش اولین بازی خود در جام جهانی ۲۰۲۶ را مقابل اسکاتلند انجام خواهد داد؛ مسابقهای که برای هائیتی پس از ۵۲ سال غیبت از جام جهانی، ارزشی فراتر از یک تلاش فوتبالی دارد. نازون برای رسیدن به این جام جهانی مسیری عجیب را طی کرد. او در حالی که در فرودگاه تهران بر روی صندلی هواپیما نشسته و آماده پرواز بود، با یک پیام از دوستش که در اسرائیل به سر میبرد، از آغاز جنگ باخبر شد. خود او این تجربه را اینگونه روایت کرده: «گفتم وای، چقدر خوششانس هستم، چون در همین لحظه داخل هواپیما و آماده پرواز هستم.» اما این خوششانسی ماندگار نبود. مهاجم هائیتیایی استقلال افزود: «رئیس مهمانداران اعلام کرد همه باید از هواپیما پیاده شوند. جنگ آغاز شده و آسمان مسدود شده است. از همان لحظه وارد حالت بقا میشوی.» نازون حتی ادعا کرده حملهای را در فاصله حدود ۱۰۰ متری خود مشاهده کرده، اما در نهایت موفق به ترک ایران، رسیدن به فرانسه و تکمیل مراحل دریافت ویزای جام جهانی شده است.
صعود هائیتی نیز در شرایطی غیرمعمول محقق شد. بازیکنان این تیم هنگام قطعی شدن صعود در کشورشان حضور نداشتند، بلکه در کوراسائو بودند؛ زیرا ناامنی و کنترل بخشهایی از پایتخت توسط گروههای مسلح، امکان برگزاری مسابقه و تمرین معمولی در هائیتی را از بین برده بود. حتی سباستین مینیه، سرمربی فرانسوی این تیم، هرگز به هائیتی سفر نکرده و تیم را از راه دور، با تماسهای تلفنی و ویدئویی، هدایت کرده است. آخرین حضور هائیتی در جام جهانی به سال ۱۳۵۳ بازمیگردد؛ زمانی که امانوئل سانون دروازه دینو زوف و تیم ملی ایتالیا را باز کرد و یکی از بهیادماندنیترین لحظات تاریخ فوتبال این کشور را خلق کرد. هائیتی آن بازی را ۳ بر یک باخت و بدون امتیاز حذف شد، اما آن گل هنوز برای مردم این کشور نماد غرور ورزشی است. ترکیب فعلی هائیتی نیز بازتابی از پراکندگی مردم این کشور در جهان است. از میان ۲۶ بازیکن این تیم، تنها یک نفر در لیگ داخلی هائیتی بازی میکند و بقیه در کشورهایی مانند انگلیس، فرانسه، بلژیک، ایران، مجارستان، اسلواکی و آمریکا حضور دارند. نازون، که در حومه پاریس از خانوادهای هائیتیایی متولد شده، درباره پیوندش با این کشور گفته چیزی که در کودکی بیش از همه او را تحت تأثیر قرار داد، فقر نبود، بلکه مهربانی مردم هائیتی بود.
هائیتی در گروه C با برزیل، مراکش و اسکاتلند همگروه است و دیدار مقابل اسکاتلند در فاکسبورو مهمترین فرصت این تیم برای دستیابی به یک نتیجه تاریخی محسوب میشود. نازون در این مسابقه میتواند به دنبال پنجاهمین گل ملی خود باشد؛ گلی که برای مردمی گرفتار سالها بحران، شاید معنایی فراتر از فوتبال داشته باشد. خود نازون پیش از صعود هائیتی گفته بود: «ما میتوانیم خیلی چیزها را در کشورمان تغییر بدهیم. مردم به آن نیاز دارند.» اکنون او و همتیمیهایش در جام جهانی، نه فقط برای یک نتیجه ورزشی، بلکه برای ایجاد امیدی تازه در کشوری خسته از بحران وارد میدان میشوند.
