فیفا در همدستی با رفتار خصمانه آمریکا علیه تیم ملی ایران سکوت کرده است
بر اساس گزارش کیک زون، رسانه اروگوئهای «لا ایزکیهردا دیاریو» با تیتری به این مضمون که «رفتار خصمانه و بیگانهستیزانه آمریکا علیه تیم ملی ایران، سکوت همدستانه فیفا»، انتقاد خود را درباره محدودیتهای اعمالشده علیه کاروان ایران بیان کرده است. این رساله بخشی از شبکه بینالمللی لا ایزکیهردا دیاریو محسوب میشود، با این حال نسخهای که گزارش در آن منتشر شده، نسخه اروگوئهای این شبکه میباشد. «لا ایزکیهردا دیاریو» در ابتدای گزارش خود اشاره کرده تیم ملی ایران اعتقاد دارد محدودیتهای مهاجرتی اعمالشده از سوی آمریکا، عدم صدور ویزا برای اعضای کلیدی هیئت همراه و موانع مداوم مرزی، حضور این تیم در جام جهانی را تحت تأثیر قرار داده است. این رسانه با به کارگیری ادبیات سیاسی خود، این وضعیت را بخشی از سیاست ضد مهاجرتی مبتنی بر حذف، تبعیض و جرمانگاری علیه ایران توصیف کرده و نوشته است که چنین شرایطی بر وضعیت رقابتی تیم ملی ایران تأثیر گذاشته، در حالی که فیفا با سیاست سکوت، از مداخله خودداری کرده است. در ادامه این گزارش آمده است: تیم ملی ایران در حالی وارد جام جهانی شد که فشاری را تحمل میکند که هیچ تیم صعودکرده دیگری با آن روبهرو نیست. این رساله نوشته است این فشار نتیجه سیاست مهاجرتی، بیگانهستیزانه و جرمانگارانه آمریکا و همچنین تنشهای سیاسی میان واشنگتن و تهران است. لا ایزکیهردا دیاریو در چارچوب نگاه سیاسی خود، این مسئله را در ارتباط با حملات، حضور نظامی در منطقه و درگیریهای ژئوپلیتیکی اخیر تحلیل کرده است.
این گزارش اشاره میکند که با محدودیتهای ویزایی و ادبیاتی که این رسانه آن را «جرمانگارانه» میخواند، چند عضو هیئت همراه ایران از ورود به آمریکا بازماندهاند. همزمان، تیم ملی ایران با کنترلهای طولانی مهاجرتی در مرز روبهرو بوده است، کنترلهایی که ساعتها طول کشیده و سفرهای فرساینده از تیخوانا را به بخشی از برنامه ثابت تیم تبدیل کرده است. بازیکنان و کادر فنی ایران از آغاز مسابقات نسبت به این شرایط اعتراض داشتهاند. طبق این گزارش، ماجرا زمانی بحثبرانگیزتر شد که مقامهای آمریکایی تأیید کردند برای بازیکنان تیم ملی ایران و نیروهای پشتیبانی «ضروری» ویزا صادر شده، اما محدودیت برای برخی دیگر از اعضای هیئت همراه ادامه دارد. لا ایزکیهردا دیاریو توضیح رسمی واشنگتن را هم جنجالیتر دانسته و نوشته است مقامهای آمریکا اعلام کردهاند اجازه نمیدهند ایران از سیستم ویزا برای «وارد کردن مخفیانه افراد غیر ورزشی به آمریکا با بهانههای جعلی» سوءاستفاده کند. این رساله در ادامه نوشته است: فراتر از ادبیات دیپلماتیک، پیامدهای این تصمیمها کاملاً عینی بوده است. اعضای کادر فنی، نیروهای پشتیبانی و برخی افراد مرتبط با تیم ملی از مشکلات ورود به کشور میزبان خبر دادهاند و همین مسئله فدراسیون فوتبال ایران را مجبور کرده است مرکز عملیاتی خود را در تیخوانای مکزیک قرار دهد، دور از شهرهای آمریکایی که مسابقات ایران در آنها برگزار میشود. بر اساس این گزارش، بازیکنان ایران از تیخوانا باید بارها از مرز عبور کنند تا بتوانند در مسابقات حاضر شوند و بلافاصله پس از پایان بازی به خاک مکزیک برگردند، بدون آنکه حتی یک روز برای استراحت در محل مسابقه فرصت داشته باشند. به نوشته لا ایزکیهردا دیاریو، کنترلهای مهاجرتی طولانی که گاه تا هفت ساعت یا بیشتر ادامه داشته و بازرسیهای مرزی مورد اعتراض هیئت ایرانی، زمان استراحت، ریکاوری و آمادهسازی بدنی یک تیم حرفهای را تحت تأثیر قرار داده است. اعتراضها پس از تساوی ۲ بر ۲ ایران برابر نیوزیلند در لسآنجلس علنیتر شد. امیر قلعهنویی، سرمربی تیم ملی، در این باره گفت: «قرار بود اینجا بمانیم تا از نظر بدنی ریکاوری کنیم و فردا ظهر به پایگاهمان در مکزیک برگردیم، اما اجازه ندادند. نمیدانم چرا. فکر میکنم تیم ما مظلومترین تیم کل جام جهانی است.»
لا ایزکیهردا دیاریو در بخش دیگری از گزارش خود، این موضوع را فراتر از یک مسئله اداری دانسته و نوشته است که اعتراضهای ایران در خلأ سیاسی رخ نداده است. این رساله مینویسد جام جهانی در شرایطی برگزار میشود که سیاستهای مهاجرتی آمریکا سختگیرانهتر شده، کنترلهای مرزی افزایش یافته، محدودیتهای ورود بیشتر شده و ادبیات امنیتی، برخی ملیتها را با خطرات احتمالی پیوند میزند. در این گزارش آمده است که وضعیت ایران را باید فراتر از یک مشکل بروکراتیک دید. رد شدن ویزای اعضای کلیدی هیئت همراه و دشواری فعالیت در خاک آمریکا نشان میدهد که چگونه تصمیمهای یک دولت میزبان میتواند بهطور مستقیم حضور یک تیم صعودکرده به جام جهانی را تحت تأثیر قرار دهد.
این رساله سپس به تناقض رفتاری فیفا اشاره کرده و نوشته است: فیفا جام جهانی را جشن جهانی بر پایه «برابری» و «وحدت» میان ملتها معرفی میکند، اما دستکم یکی از تیمهای حاضر باید تحت محدودیتهایی رقابت کند که با ملیت آن و رابطه سیاسی کشورش با واشنگتن مرتبط است. در ادامه گزارش آمده است مشکل فقط ورزشی نیست، چون ادعای مقامهای آمریکایی درباره ضرورت جلوگیری از استفاده ایران از سیستم مهاجرتی برای ورود افراد مشکوک، روایتی از سوءظن دائمی نسبت به شهروندان ایرانی را تقویت میکند و تنشهای ژئوپلیتیکی چند دهه اخیر میان دو کشور را به فضای ورزشی منتقل میکند. لا ایزکیهردا دیاریو در بخش دیگری با اشاره به فضای سیاسی اطراف تیم ملی ایران نوشته است حضور ایران در جام جهانی با شرایط سیاسی و نظامی منطقه هم گره خورده است. این رساله نوشته است بازیکنان و هواداران ایرانی در طول مسابقات، به یاد ۱۶۸ کودک جانباخته در میناب در جریان حملات اخیر مرتبط با درگیری میان ایران، اسرائیل و آمریکا، ادای احترام کردهاند. به نوشته این رساله، عدد ۱۶۸ به نمادی از یادآوری و اعتراض تبدیل شده و در زمان حضور کاروان ایران در مکزیک و مسابقات جام جهانی، همراه این تیم بوده است. در ادامه آمده است: برخلاف تصویری که فیفا از «بیطرفی» میخواهد نشان بدهد، جام جهانی زیر سایه تقابلی برگزار میشود که همچنان بر زندگی میلیونها نفر اثر میگذارد و حتی حضور یک تیم ملی در مهمترین تورنمنت ورزشی جهان را تحت تأثیر قرار میدهد.
این گزارش همچنین واکنش فیفا را زیر سؤال برده و نوشته است سازمان تحت ریاست جانی اینفانتینو معمولاً از جهانی بودن فوتبال دفاع میکند و کارزارهایی درباره شمول، تنوع و احترام به راه میاندازد، اما در برابر دشواریهایی که ایران از آنها شکایت دارد، واکنشی تقریباً ناموجود داشته است. لا ایزکیهردا دیاریو نوشته است انفعال فیفا به انتقاد کسانی دامن میزند که معتقدند این سازمان با معیار دوگانه رفتار میکند، از یک طرف بیانهای سیاسی در ورزشگاهها را با دقت کنترل میکند و از طرف دیگر، وقتی تصمیمهای دولت میزبان روی بازیکنان، مربیان و هیئتهای ورزشی اثر مستقیم میگذارد، از رویارویی با آن خودداری میکند. این رساله در پایان گزارش خود نوشته است تجربه ایران پرسشی دشوار را پیش روی برگزارکنندگان جام جهانی قرار میدهد: اگر همه تیمها طبق قوانین ورزشی یکسان رقابت میکنند، چگونه میتوان توجیه کرد که دستکم یکی از آنها باید با محدودیتهای مهاجرتی، مانع برای تکمیل هیئت همراه و کنترلهای ویژه و فرساینده ناشی از تصمیمهای سیاسی کشور میزبان روبهرو باشد؟ در پایان گزارش آمده است که تا این لحظه، نه فیفا و نه مقامهای آمریکایی پاسخ قانعکنندهای ارائه نکردهاند. در همین حال، تیم ملی ایران همچنان مسابقات خود را در میانه اعتراضهایی ادامه میدهد که به گفته این رساله نشان میدهد مرزها، سیاستهای ضد مهاجرتی، بیگانهستیزی و اختلافات ژئوپلیتیکی نیز میتوانند به عواملی تعیینکننده در جام جهانی تبدیل شوند.
