شاید زیباترین گل ایران در تاریخ جام جهانی!

برای درک عمیق‌تر و دقیق‌تر مختصات روانی و اخلاقی رامین رضاییان، کافیست به چهره‌ی مصمم و پرشور او در هنگام نزدیک شدن به دروازه تیم ملی مصر نگاه کنید؛ گویی یک نیروی ماورایی و قدرتمند در لحظات حساس به یاری رامین رضاییان می‌رسد. بازیکنی که در سال‌های اخیر بارها مورد انتقادهای شدید قرار گرفته و سبک و شیوه‌ی بازی او به گونه‌ای است که معمولاً بخشی از هواداران فوتبال منتظر یک اشتباه از رامین برای اظهار نظر درباره‌ی او هستند. برای پذیرش این نظریه باید به دربی دو سال پیش مراجعه کنیم. یک اشتباه در لحظات پایانی و خطای غیرحرفه‌ای روی سعید مهری، منجر به اعلام پنالتی به نفع پرسپولیس و شکست استقلال تحت هدایت جواد نکونام شد. در آن زمان بخشی از هواداران فوتبال ایران مدعی بودند دوره‌ی درخشش رامین رضاییان به پایان رسیده و بهتر است او تدریجاً به فکر خداحافظی از فوتبال باشد. اما حالا حدود دو سال از آن شب تلخ در شهر قدس می‌گذرد و به شکلی شگفت‌انگیز، رامین رضاییان در میان بازیکنان ثابت تیم ملی در هر سه مسابقه در جام جهانی حضور داشته است. رامین در دیدار مقابل نیوزیلند عملکرد درخشانی داشت و با هوش و در میانه‌ی نیمه‌ی اول توانست گل تساوی ایران را به ثمر برساند. اما درخشش رامین تنها به آن صحنه محدود نبود و پاس تماشایی و دقیق او در نیمه‌ی دوم، زمینه‌ساز گل تساوی ایران توسط محمد محبی شد.

با توجه به سبک بازی تیم ملی ایران در دیدار مقابل بلژیک، رامین رضاییان یک خط جلوتر بازی کرده بود و البته در طول ۹۰ دقیقه کمتر نام او از سوی گزارشگران به میان آمد. اما در جریان سومین بازی برابر تیم ملی مصر، دوباره رامین رضاییان نام خود را در میان ستاره‌های جام جهانی مطرح کرد. او که با نمایش خیره‌کننده خود در بازی نخست حتی در تیم منتخب دوره اول جای داشت، این بار نیز با یک ضربه محکم و زیبا گل تساوی ایران برابر مصر را به ثمر رساند.

به فریم به فریم این تصاویر توجه کنید؛ او در بهترین حالت ممکن خود را به محوطه جریمه رسانده، با یک ضربه محکم به طاق دروازه، زننده گل تساوی‌بخش ایران لقب می‌گیرد و البته باز هم یک شادی منحصر به فرد به هواداران فوتبal هدیه می‌کند. همان که در ابتدای متن اشاره شد؛ به چهره مصمم و محکم رامین رضاییان دقت کنید. بازیکنی که رنگ و بوی تازه‌ای به عباراتی مانند "تسلیم نشدن" و "مبارزه کردن" بخشیده و نام خود را در تاریخ فوتبال ایران ثبت کرده است. ممکن است دل خوشی از رامین نداشته و حتی او را دوست نداشته باشید؛ اما انکار کردن او غیرممکن است. بازیکنی که در یک دهه اخیر، لحظات متفاوتی را تجربه کرده، اما همیشه و در مهم‌ترین دقایق خود را به بهترین شکل نشان داده است؛ ویژگی و عادت تمام‌نشدنی این بازیکن جذاب و انکارناپذیر.