افشای گفتگوی واتساپی سیمئونه: از عمیقترین ناکامیها تا قهرمانی در جام جهانی
جولیانو سیمئونه با انتشار متنی تأثیرگذار در شبکههای اجتماعی، هیجان خود را پس از اولین بازی با پیراهن تیم ملی آرژانتین در رقابتهای جام جهانی مقابل اردن در روز شنبه، به شیوهای قابل توجه به نمایش گذاشت.
در این متن، او به دوره سخت مصدومیت خود در سال ۲۰۲۳ میپردازد، زمانی که برای تیم آلاوز بازی میکرد و یک ضربه خشن از سوی بازیکن حریف در یک بازی دوستانه، باعث شکستگی استخوان پا و مچ پایش شد.
جولیانو علاوه بر تصاویر آن حادثه تلخ، اسکرینشاتهایی از گفتگوی واتساپی خود با دوستانش را که در پی جراحت و عمل جراحی صورت گرفته بود، منتشر کرد؛ عملی پیچیده که تقریباً یک سال او را از مسابقات فوتبال دور نگه داشت.
در پیامی از این گروه دوستانه که فرزند کوچک سیمئونه در تاریخ ۶ اوت ۲۰۲۳ در صفحه اینستاگرامش نیز نشان داد، این جمله به چشم میخورد: «یک حقیقت را به شما میگویم، من در جام جهانی بعدی حاضر خواهم بود.» او این کلمات را در تاریکترین لحظات زندگیاش بیان کرد، وقتی که خودش در «عمیقترین درجه از جهنم احساسی» غرق بود، و پس از ۳۵ ماه تلاش بیوقفه و روزانه برای پیشرفت در فوتبال و عبور از آن دوره سخت، دقیقاً به وعده خود عمل کرد.
اولین قدم مهم، بازگشت به زمین با پیراهن آلاوز و تکمیل موفقیتآمیز آن فصل بود. پس از آن، او به تیم اصلی اتلتیکو صشدار یافت که این پیشرفت را متوقف نکرد. علاوه بر این، در مدت زمان کوتاهی، سیمئونه به بازیکنی ثابت در ترکیب سرمربی تبدیل شد که پدرش بود، و این یعنی تحمل فشار مضاعف. او قدم پیش از آخر را یک سال و نیم پیش برداشت، زمانی که برای اولین بار توسط لیونل اسکالونی به تیم ملی آرژانتین دعوت شد.
در این مسیر پر فراز و نشیب، تنها یک مرحله دیگر باقی مانده بود که در نهایت محقق شد؛ سرمربی، نام او را در فهرست ۲۶ نفره تیم برای جام جهانی ۲۰۲۶ آمریکا، مکزیک و کانادا قرار داد و در سومین بازی این رقابتها، لحظه حضور او در میدان فرا رسید. این دقیقاً همان وعدهای بود که جولیانو داده بود و پایان یک دوره سخت و تلخ محسوب میشد. از آن لحظه در بریبیسکا، جایی که بازیکن بورگوس پایش را شکست، تا این زمان که او به عنوان بازیکن ثابت، سرود ملی کشورش را با صدای بلند در مقابل اردن زمزمه میکند، ۳۵ ماه سپری شده است.
سیمئونه در آغاز حضور آرژانتین در جام جهانی گفت: «زمانی که در آلاوز آن آسیبدیدگی جدی را تجربه کردم، اولین فکری که پس از شوک اولیه به ذهنم رسید، رسیدن به جام جهانی و یادآوری آن دوره بود. من حتی در سطح پایینها هم نماینده آرژانتین نبودم، اما این هدف را برای خودم تعیین کردم. هر روز و با هر تمرین پیشرفت کردم، تمام توانم را به کار گرفتم و این تلاشها نتیجه داد.»
در دالاس، این داستان به همان پایان شادانهای رسید که نزدیکانش انتظارش را میکشیدند. او پس از تجربه حضور در این رقابت بزرگ بیان کرد: «بازی در جام جهانی رویدادی غیرقابل تصور است. از کودکی رویای آن را در سر داشتم. از زمان مصدومیتم در سال ۲۰۲۳، همه چیز به سرعت پیش رفت. روزهای دشواری را پشت سر گذاشتم، اما با تلاش فراوان و خودگذشتگی توانستم به جلو بروم.» در همین نقطه بود که دوره پر از رنج او برای همیشه فراموش شد.
