آیا سلامت بدنی رونالدو در خطر قرار گرفته است؟
با وجود آنکه کریستیانو رونالدو به سن ۴۱ سالگی رسیده، همچنان اشتیاق بینظیری برای رقابتها از خود بروز میدهد.
کاپیتان تیم ملی پرتغال در ششمین حضورش در جام جهانی، تنها به دنبال کسب قهرمانی با تیم ملی کشورش نیست، بلکه هدفی بزرگتر را نیز در نظر دارد: دستیابی به رکورد شگفتانگیز ۱۰۰۰ گل رسمی در طول دوران حرفهایاش، دستاوردی که پیش از این تنها تعداد انگشتشماری از بازیکنان توانستهاند به نزدیکی آن برسند.
پس از سپری کردن یک فصل پرفشار با النصر، رونالدو با روحیه و انگیزهای بالا وارد جام جهانی شد تا هم جام قهرمانی را بالای سر ببرد و هم با حضور در بیشتر دقایق ممکن در زمین، شانس خود را برای افزایش تعداد گلهایش بیشتر کند.
او با زدن دو گل در مقابل ازبکستان، تعداد گلهای رسمی خود را به ۹۷۴ رساند و همچنین نام خود را به عنوان تنها بازیکنی که در تمامی دورههای جام جهانی حضور داشته و موفق به گلزنی شده است، ثبت کرد.
با این حال، بازی او در تمام مسابقات، بحثهایی را نیز ایجاد کرده است. برخی معتقدند که مسئله فراتر از عملکرد فردی رونالدو است و فشار جسمانی وارده بر او، ممکن است در ادامه رقابتها بر عملکرد تیم ملی پرتغال تأثیر منفی بگذارد.
این نگرانیها پس از تساوی بدون گل مقابل کلمبیا، جایی که رونالدو شاخص گل مورد انتظار (xG) ۰.۱۷ و شاخص پاس گل مورد انتظار (xA) ۰.۰۳ را به ثبت رساند، تشدید شد.
گرمای شدید شهر میامی و همچنین دقایق طولانی بازی، به این نگرانیها دامن زده است. رونالدو تمامی ۲۷۰ دقیقه دیدارهای مرحله گروهی را بازی کرده و با احتساب وقتهای تلف شده، این عدد به حدود ۳۰۰ دقیقه میرسد. بنابراین، مدیریت دقیق دقایق بازی او به یک دغدغه مهم تبدیل شده است، به خصوص اگر پرتغال به مراحل پایانی رقابتها صعود کند.
روبرتو مارتینز، سرمربی تیم ملی پرتغال، تأکید کرده است که استفاده از رونالدو در ترکیب اصلی، بیشتر یک تصمیم تاکتیکی است تا اجبار. او بر این باور است که تجربه، رهبری و روحیه پیروزیطلبی رونالدو برای تیم از اهمیت بالایی برخوردار است.
اکنون پرتغال در مرحله یکشانزدهم نهایی باید به مصاف تیم ملی کرواسی به رهبری لوکا مودریچ برود؛ دیداری حساس که میتواند نشان دهد آیا رونالدو همچنان با همان آمادگی همیشگی به کار خود ادامه خواهد داد یا فشار مسابقات سرانجام بر عملکرد او تأثیرگذار خواهد بود.
