سرمربی تیم ملی نروژ: امروز جان سالم به در بردم، دیگر هرگز نخواهم مرد!
بر اساس گزارش رسانه کیک زون، آن دستاورد تاریخی که صعود نروژ به مرحله یکهشتم نهایی جام جهانی ۲۰۲۶ بود، هم بازیکنان و هم سرمربی تیم را تحت تأثیر عمیقی قرار داده بود.
استاله سولباکن، سرمربی نروژ، پس از آن پیروزی نفسگیر ۲ بر ۱ مقابل ساحل عاج، چهرهای کاملاً متفاوت از خود نشان داد؛ مردی که تقریباً دو ساعت با اضطراب و فشار روانی مبارزه کرد و پس از سوت پایان دیگر نتوانست احساساتش را پنهان کند.
نروژ با گلهای آنتونیو نوسا و ارلینگ هالند توانست برای نخستین بار از یک مرحله حذفی جام جهانی عبور کند و باید یکشنبه آینده در مرحله یکهشتم نهایی مقابل برزیل قرار بگیرد.
اما برای سولباکن، این پیروزی بیش از آنکه یک موفقیت فنی باشد، یک نبرد فرسایشی روحی-روانی بود.
او بلافاصله پس از پایان مسابقه در گفتوگو با TV2 گفت: "اگر از این مسابقه جان سالم به در ببرم، از هر چیزی جان سالم به در میبرم."
سرمربی نروژ در تمام دقایق مسابقه تحت فشدید قرار داشت. تصاویر تلویزیونی حتی از همان دقایق ابتدایی نشان میداد او با هر حمله ساحل عاج به سقف نیمکت چنگ میزند و تلاش میکند اضطرابش را کنترل کند.
او پس از مسابقه با لبخندی تلخ گفت: "الان اصلاً احساس نمیکنم در بهترین وضعیت باشم. کاملاً از پا افتادهام."
فشار واقعی اما در دقایق پایانی به اوج رسید. پس از آنکه ارلینگ هالند گل دوم نروژ را به ثمر رساند، سولباکن تنها دو ثانیه فرصت شادی پیدا کرد. او بلافاصله همراه با برده هانگلند، مربی تیم، رو به بازیکنان کرد و با اشاره به سر خود از آنها خواست تمرکزشان را حفظ کنند و بازی را تمامشده ندانند.
با این حال، وقتی داور سوت پایان را به صدا درآورد، دیگر چیزی برای پنهان کردن باقی نمانده بود. اعضای کادر فنی دور سولباکن حلقه زدند و او را در آغوش گرفتند؛ صحنهای که نشان میداد سرمربی نروژ هم مانند بازیکنانش، تمام انرژی روحی خود را در این مسابقه گذاشته است.
او درباره آن لحظات گفت: "در دقایق پایانی احساس میکردم فشار از هر طرف روی من سنگینی میکند."
سولباکن در ادامه، برخلاف بسیاری از مربیان، حاضر نشد موفقیت را به نام خودش ثبت کند. او که پیش از این به خاطر تصمیم جنجالیاش در بازی با فرانسه و استراحت دادن به ۱۰ نفر از ۱۱ بازیکن اصلی با انتقادهای شدیدی روبرو شده بود، پس از صعود ترجیح داد تمام اعتبار این موفقیت را به دیگران بدهد.
او گفت: "این موفقیت خیلی به من مربوط نمیشود. متعلق به بازیکنان، اعضای کادر فنی و همه کسانی است که سالها برای این تیم زحمت کشیدهاند. وقتی رنج و شادی را همزمان در چهره آنها میبینی، طبیعی است که احساسی شوی. واقعاً رنج کشیدیم."
پس از پایان مسابقه، سولباکن همان کاری را انجام داد که بعد از پیروزی مقابل سنگال انجام داده بود. او مستقیم به سمت سکوها دوید تا خانواده و نزدیکانش را در آغوش بگیرد.
سرمربی نروژ درباره این لحظه گفت: "من میدانم آنها هم چه فشاری را تحمل میکنند."
سولباکن تنها کسی نبود که اشکهایش را پنهان نکرد. آنتونیو نوسا، زننده گل نخست نروژ، هم پس از سوت پایان در حالی که اشک میریخت، همراه با همتیمیهایش جشن صعود را برگزار کرد.
این وینگر جوان در گفتوگو با NRK گفت: "واقعاً نمیدانم چه بر سرم آمد، اما فقط میتوانم بگویم که بینهایت سپاسگزارم."
نروژ باید خود را برای بزرگترین چالش ممکن آماده کند؛ دیدار مقابل برزیل در مرحله یکهشتم نهایی. هرچند سولباکن تأکید کرد هنوز حتی یک لحظه هم به این مسابقه فکر نکرده است، اما رسانههای نروژی میگویند در این کشور مردم به موفقیت مقابل برزیل به شدت امیدوارند.
آماد دیالو، ستاره ساحل عاج که گل تساوی تیمش را در این مسابقه به ثمر رساند، پس از حذف تیمش از کیفیت نروژ تمجید کرد و گفت: "فکر میکنم آنها میتوانند خیلی جلو بروند. بازیکنان بسیار خوبی دارند، تیمشان کیفیت بالایی دارد و واقعاً تیم قدرتمندی هستند."
وین رونی، اسطوره فوتبال انگلیس، در گفتوگو با BBC Radio 5 Live از شانس نروژ برابر برزیل صحبت کرد: "اگر نروژ همین روند را ادامه دهد، میتواند برای هر تیمی خطرناک باشد. آنها میدانند که قدرت گلزنی دارند و بلدند چطور باید به حریف آسیب بزنند. برزیل نسبت به گذشته تیم منظمتری است، اما نروژ باید همان سبک خودش را ادامه دهد، موقعیت خلق کند و توپ را به هالند برساند."
جالب اینکه آخرین خاطره بزرگ نروژ مقابل برزیل به جام جهانی ۱۹۹۸ برمیگردد؛ زمانی که گل تاریخی شتیل رکدال باعث پیروزی ۲ بر ۱ نروژ شد و این تیم را از مرحله گروهی بالا برد. ۲۸ سال بعد، نروژیها امیدوارند دوباره برابر سلسائو یکی دیگر از بزرگترین شگفتیهای تاریخ فوتبال کشورشان را رقم بزنند.
