رویاهای آفریقایی با شکست سوئیس ۲-۰ به پایان رسید

بر اساس گزارش کیک زون، پیش‌بینی می‌شد که رقابت میان تیم ملی سوئیس و تیم ملی الجزایر در مرحله یک شانزدهم جام جهانی ۲۰۲۶ هیجان‌انگیز باشد؛ اما تمام شواهد، سوئیس را به عنوان تیم مدعی معرفی می‌کرد. سوئیسی‌ها با فرمی استثنایی به این دیدار رسیدند و پس از تساوی اولیه با قطر، هرگونه تردید را از بین برده بودند. کوتاهی نکرد و اروپایی‌ها با یک نمایش چشمگیر از مانزامبی و پاس گل او به امبولو، پیش افتادند و نتیجه را به ۰-۱ رساندند.

ریتم آغازین بازی با برتری هیچ‌کدام از دو تیم تعریف نمی‌شد، اگرچه تمام چشم‌ها به یکی از جواهرات این جام جهانی دوخته شده بود: یوهان مانزامبی. اولین حمله خطرناک از سوی الجزایر انجام شد، اما شوت بازیکن این تیم از بیرون از چارچوب بود. سوئیسی‌ها تحت فشار شدید آفریقایی‌ها به دردسر افتادند و خط هافبک سوئیس در دقایق اولیه به ندرت توپ را لمس کرد. اما حضور مانزامبی جوان در زمین بیش از حد کافی بود: یک حرکت شگفت‌انگیز و یک پاس گل سرنوشت‌ساز برای گلزنی امبولو.

سوئیس به تدریج بر بازی مسلط می‌شد و زکریا تا آستانه به ثمر رساندن گل دوم پیش رفت. سپس الجزایر نمایشی از روحیه جنگندگی و سرسختی ارائه داد. موقعیت‌های اندک، بازی نه چندان روان اما میل و امید فراوان برای تغییر نتیجه بازی در ونکوور. در همین حال، زکریا همچون یک تهدید دائمی در جناح راست بود، یک اختاپوس واقعی با پاهایی در همه جا. در یک چشم به هم زدن، این مسابقه به اولین وقفه برای نوشیدن آب رسید.

پس از بازگشت به زمین، الجزایر بازگشتی کوتاه را رقم زد و با زنجیره‌ای از پاس‌ها و لمس توپ به دنبال فرصتی خطرناک برای دروازه کوبل بود. با این حال، آنها موفق نبودند. دوندگی‌های وارگاس مدام برق‌آساتر می‌شد و یورش‌های او کابوسی برای خط دفاعی الجزایر بود و چه می‌توان درباره مانزامبی گفت؟ او فقط با خطا متوقف می‌شد و حتی در آن صورت هم، حریف اغلب کارت دریافت می‌کرد.

الجزایری‌ها چند کرنر به دست آوردند اما هیچ‌کدام منجر به شوت یا موقعیت‌های مسلم گلزنی نشد. بازی بیش از حد تحت کنترل سوئیسی‌ها درآمده بود که به نظر می‌رسید به زدن گل دوم نزدیک‌ترند. کوبل در دروازه بسیار مطمئن عمل می‌کرد. اندکی بعد، مازا شانس خود را با یک شوت بدقلق پای چپ امتحان کرد اما توپ از هدف دور شد. و این‌گونه، در یک چشم به هم زدن، مسابقه با برتری جزئی سوئیس به پایان نیمه اول رسید.

هنوز بازیکنان از رختکن خارج نشده بودند که سوئیس به جلو هجوم برد و اندویه روی توپ برگشتی از خط دفاعی الجزایر، گلزنی کرد. در دقیقه ۴۶، نتیجه به ۰-۲ تغییر کرد و کار را برای آفریقایی‌ها بسیار دشوار کرد. اروپایی‌ها پا پس نکشیدند و به فشار برای زدن گل‌های بیشتر ادامه دادند. وارگاس در محوطه جریمه کاملاً غیرقابل توقف بود و هیچ راهی برای مهار او وجود نداشت.

پویایی بازی در دقایق بعدی تغییر چندانی نکرد. الجزایری‌ها کمی بیشتر مالکیت توپ را در اختیار داشتند، اما فقدان موقعیت‌های مسلم گلزنی، سنگینی زیادی بر هرگونه امید برای بازگشت به بازی وارد می‌کرد. پتکوویچ در جریان دومین و آخرین وقفه نوشیدن آب، با بازیکنانش صحبت کرد. او چند نکته را گوشزد کرد و نظاره‌گر بود که یاکین دو بازیکن کلیدی‌اش، وارگاس و مانزامبی را تعویض کرد.

در حالی که سوئیس از هم‌اکنون به دور یک‌ هشتم فکر می‌کرد، الجزایر تصمیم گرفت تمام توان خود را به کار گیرد و خطری ایجاد کند که در تمام دقایق ابتدایی مسابقه نشان نداده بود. ریدر موقعیت بسیار خوبی را از دست داد، کاملاً تنها در مقابل دروازه خالی! یک اشتباه غیرقابل توضیح که به مذاق یاکین خوش نیامد. مربی سوئیس بلافاصله دو تغییر دیگر انجام داد و ویدمر و ابیشر را به زمین آورد.

جریان دقایق پایانی مسابقه تفاوت چندانی نداشت. الجزایر در زمین آشفته به نظر می‌رسید. آنها استراتژی و فوتبال مشخصی از خود نشان ندادند، چرا که می‌دانستند امروز روزشان برای به چالش کشیدن سوئیسی‌ها نیست. در پایان، آنها شش دقیقه وقت اضافه را تحمل کردند که به دلیل ناتوانی‌شان در تبدیل کردن شوت‌های خود به گل مقابل کوبل، بسیار طولانی گذشت و در نهایت با حذف‌شان همراه شد.