اظهارات بحث‌برانگیز در خصوص کنار گذاشته شدن ایران از جام جهانی!

گئورگی گولسیانی نامی آشنا برای علاقه‌مندان به فوتبال ایران است؛ مدافعی با کیفیت که گل قهرمانی پرسپولیس را به ثمر رساند. او پس از ده سال حضور در بالاترین سطح فوتبال ایران، درست یک روز پیش از بازی با تیم مورد علاقه‌اش، به دلیل آغاز جنگ، ناچار به ترک کشور شد. اکنون گئورگی در گفتگویی صریح با خبرنگار ما، علاوه بر بیان ناگفته‌های دوران درخشان خود در پرسپولیس و سفر سی و یک ساعته‌اش به گرجستان، به عنوان یک ناظر آگاه، تحلیلی منصفانه از عملکرد تیم ملی ایران و دشواری‌های تجربه شده در این دوره از جام جهانی ارائه داده است. مشروح این مصاحبه را در ادامه می‌خوانید: انتقاد من از ایران به دلیل نبردن بازی مقابل نیوزلند است؛ ایرانی‌ها باید به عملکرد امیر قلعه‌نویی افتخار کنند؛ نمی‌گویم لیگ ایران افت کرده اما پیشرفتی هم نداشته؛ برای پیروزی‌های آینده باید فیفا را هم شکست دهید؛ از فوتبال خداحافظی نکرده‌ام؛ نباید اجازه می‌دادم استقلال قهرمان شود؛ بازی در پرسپولیس با هیچ تجربه‌ای در زندگی‌ام قابل قیاس نیست؛ گرجی‌ها بی‌عدالتی علیه شما را دیدند و طرفدار شدند؛ مهدی طارمی می‌تواند در کلاس‌های پنالتی‌زنی من شرکت کند؛ ممکن است VAR برنامه‌ریزی شده عامل حذف شما شده باشد. * در حال حاضر مشغول چه کاری هستید، کجا به سر می‌برید و اوضاع چگونه پیش می‌رود؟ من در حال حاضر در کشور گرجستان هستم و تمرینات انفرادی خود را ادامه می‌دهم. در این مدت بازی‌های جام جهانی و به خصوص مسابقات تیم ملی ایران را دنبال می‌کردم؛ هرچند اکنون دیگر تماشای ادامه این رقابت‌ها برایم جذابیتی ندارد. * پس می‌دانید که تیم ملی در مرحله گروهی حذف شد، اما با ثبت سه تساوی متوالی، بدون شکست به کار خود پایان داد. ارزیابی شما از عملکرد ایران در جام جهانی چیست؟ به نظر من تیم ملی ایران حذف نشده، بلکه آن‌ها پیروز این میدان هستند؛ زیرا من بازی‌ها را از نظر فنی تحلیل کردم و متوجه شدم چه اتفاقات ناعادلانه‌ای برای این تیم رقم خورده است. اولاً، حدود چهار ماه قبل از مسابقات، لیگ ایران متوقف شد و بازیکنان مجبور به تمرینات انفرادی شدند که این وضعیت، آمادگی مناسبی را فراهم نکرد؛ با این حال، خود را به مسابقات رساندند. در ادامه نیز با چالش‌های دشواری در زمینه سفر و اقامت، مانند مشکلات ویزا، روبرو شدند و حتی در اخبار خواندم که رئیس فدراسیون نیز در کنار تیم حضور نداشت. در نهایت نیز مجبور به اسکان در شهر تیخوانا مکزیک شدند که این شرایط واقعاً ناعادلانه بود.

پس از آن، روند مسابقات را دنبال کردم که آن‌ها نیز به شدت ناعادلانه بودند. بارها شنیده‌ایم که فیفا خود را مدافع بازی جوانمردانه و مخالف نژادپرستی و تبعیض می‌داند، اما هیچ‌کدام از این شعارها در مورد ایران صدق نکرد. اگر وضعیت را بررسی و بازی‌ها را مرور کنیم، درمی‌یابیم که تصمیمات داوری در ثبت آفسایدها و مردود اعلام کردن گل‌ها واقعاً عجیب و غیرمنصفانه بود. به همین دلیل دیگر علاقه‌ای به پیگیری ادامه مسابقات جام جهانی ندارم و برای من این جام به پایان رسیده است.

من واقعاً به تیم ملی ایران علاقه‌مندم، چرا که ده سال در این کشور زندگی کرده‌ام و آن را وطن دوم خود می‌دانم. بازیکنان این تیم دوستان من هستند، اما آن‌ها در واقع مقابل یک سیستم بازی می‌کردند؛ سیستمی که رویکردی ضد ایرانی داشت و گویی نتایج مسابقات از پیش تعیین شده بود و در چنین شرایطی، شانسی برای موفقیت وجود نداشت. با این حال، وقتی می‌دیدم بازیکنان در زمین تا آخرین لحظه چگونه می‌جنگند و مبارزه می‌کنند، واقعاً به آن‌ها افتخار کردم و این موفقیت را به آن‌ها تبریک می‌گویم. درست است که آن‌ها در ظاهر حذف شدند، اما از نظر کارشناسان فوتبال و کسانی که به اصول اخلاقی پایبندند، آن‌ها پیروزان واقعی میدان بودند. * شما در پرسپولیس در کنار علی نعمتی و محمدحسین کنعانی‌زادگان بازی کرده‌اید و بارها نیز به عنوان رقیب مقابل شجاع خلیل‌زاده قرار گرفته‌اید. عملکرد خط دفاعی ایران را در طول این تورنمنت چگونه ارزیابی می‌کنید؟ معتقدم عملکرد بسیار خوبی از خود نشان دادند. این موضوع تنها به نعمتی، کنعانی‌زادگان، بیرانوند یا خلیل‌زاده محدود نمی‌شود، بلکه کل تیم فوق‌العاده عمل کردند. همچنین، عملکرد امیر قلعه‌نویی به عنوان سرمربی تیم بسیار خوب بود و توانست در مواجهه با این حجم از شرایط دشوار، کیفیت و قدرت تیم را حفظ کند. البته از دیدگاه فنی و تاکتیکی، مواردی وجود داشت که می‌توانست بهتر اجرا شود یا شاید به درستی در زمین پیاده نشد که جزئیاتی کوچک بودند، اما در مجموع کارنامه تیم ایران بسیار درخشان بود.

آنها در هیچ‌یک از بازی‌های خود متحمل شکست نشدند و در تمام مسابقات مقابل نیوزیلند، مصر و حتی بلژیک، توانایی کسب پیروزی را داشتند. از نظر فنی، اعتقاد دارم گلی که مهدی طارمی به ثمر رساند و مردود اعلام شد، کاملاً صحیح بود. در خصوص مسئله آفساید و فناوری کمک‌داور ویدئویی نیز باید بگویم، همان‌طور که در زمان حضورم در ایران همواره تأکید می‌کردم که VAR دچار خطا می‌شود، اکنون در سطح جهانی نیز شاهدیم که این فناوری بسته به شرایط، همچنان می‌تواند مرتکب اشتباه شود. اگر برنامه‌ریزی بر حذف ایران استوار بوده باشد، این امکان وجود دارد که خطوط گرافیکی تشخیص آفساید را به شکلی اغراق‌آمیز ترسیم کنند؛ به عنوان مثال، پای شجاع خلیل‌زاده را جلوتر از موقعیت واقعی‌اش بر روی خط نمایش دهند. شاید این فرضیه شبیه به تئوری توطئه به نظر برسد، اما در دنیای امروز، وقوع چنین تئوری‌هایی کاملاً امکان‌پذیر است. * از برخی بازیکنان نام بردید؛ علیرضا بیرانوند که پنالتی بلژیک را مهار کرد، رامین رضاییان که موفق به ثمر رساندن دو گل شد و مهدی طارمی که یک بازیکن در کلاس بین‌المللی است. اگر بخواهید از میان آن‌ها یک بازیکن را به عنوان برترین چهره ایران در این سه مسابقه انتخاب کنید، از چه کسی نام می‌برید؟ باید بگویم عملکرد تمام بازیکنان مورد تأیید من بود؛ هرچند علیرضا بیرانوند در دیدار مقابل بلژیک فوق‌العاده ظاهر شد. من همواره بر این باورم که بیرانوند دروازه‌بانی در کلاس جهانی است و سابقه درخشانی دارد. او علاوه بر توانایی‌های فنی، در بازی با پا نیز بسیار مسلط عمل می‌کند. خط دفاعی نیز عملکرد بسیار خوبی داشت. در خصوص بحث سن و سال بازیکنان که این روزها زیاد مطرح می‌شود، باید بگویم کسانی که شناخت تخصصی از فوتبال ندارند، معتقدند صرفاً باید به جوان‌ترها فرصت داد. این همان دلیلی است که خود من به تیم ملی گرجستان دعوت نشدم، چرا که آن‌ها سیاست جوان‌گرایی را دنبال می‌کنند. اما از دیدگاه من، ایران تصمیم درستی گرفت، چرا که به بازیکنانی اعتماد کرد که واقعاً شایستگی حضور در میدان را داشتند. بازیکنانی نظیر شجاع خلیل‌زاده، کنعانی‌زادگان، بیرانوند و رامین رضاییان، با وجود بالا بودن سن، بسیار درخشان ظاهر شدند و من واقعاً به آن‌ها افتخار می‌کنم. شاید من ایرانی نباشم، اما حسی دارم که گویی یکی از شما هستم. جالب است بدانید که در حال حاضر در گرجستان نیز هواداران بسیاری دارم که با مشاهده بی‌عدالتی‌های رخ داده علیه تیم ملی ایران، به جمع حامیان شما پیوسته‌اند.

* در خصوص همین موضوع سن و سال بازیکنان، برخی کارشناسان در ایران از سرمربی تیم ملی انتقاد کردند. با توجه به شناخت خودتان از لیگ برتر و کیفیت بازیکنان، اگر جای سرمربی بودید، آیا بازیکنی بود که لیاقت حضور در جام جهانی را داشته باشد اما به تیم دعوت نشده باشد؟ پاسخ دادن به این سوال دشوار است؛ قطعاً بازیکنانی بودند که از نظر فنی شایستگی دعوت را داشتند، اما انتخاب بازیکن، مسئولیت اختصاصی سرمربی است. من امیر قلعه‌نویی را به‌ خوبی می‌شناسم و ایمان دارم که او منافع تیم ملی را در اولویت قرار داده و بر اساس همین باور، لیست خود را انتخاب کرده است. شاید اگر من در جایگاه سرمربی بودم، انتخاب‌های متفاوتی داشتم؛ به عنوان مثال ترجیح می‌دادم سردار آزمون در تیم حضور داشته باشد، چرا که علاقه بسیاری به او دارم. دلیل عدم دعوت او را نمی‌دانم، اما به هر حال به تیمی که راهی مسابقات شد، احترام می‌گذارم؛ چرا که معتقدم آن‌ها تیم خوبی بودند.