فحاشی، درگیری و نزاع! بیسابقهترین بازی تاریخ جام جهانی
به گزارش کیک زون، فرانسه تجربه تلخ و عجیبی را در بازی با پاراگوئه پشت سر گذاشت و به نظر میرسد حوادث غیرمعمول این مسابقه از ذهن بازیکنان فرانسه پاک نخواهد شد. اکنون این تیم برای بازی بعدی خود آماده میشود تا به مصاف مراکش برود. این دیدار مرحله یکچهارم نهایی که قرار است در تاریخ ۹ ژوئیه در بوستون برگزار شود، حالوهوای 'همسایگان؛ قسمت دوم' را دارد. اولین رویارویی این دو تیم در نیمهنهایی جام جهانی ۲۰۲۲ قطر به وقوع پیوست که فرانسه با نتیجه ۲-۰ پیروز شد. اما این بار تیمها دوباره برای رسیدن به نیمهنهایی با یکدیگر روبرو خواهند شد. در بازی با مراکش، پس از یک نبرد سخت و فرسایشی مقابل پاراگوئه، فوتبال دوباره به جریان عادی خود بازمیگردد. پیش از این نیز انتظار میرفت بازی مقابل پاراگوئه به یک جنگ فرسایشی تبدیل شود که در آن بازیکنان پاراگوئه بیشتر به پای بازیکنان حریف ضربه میزدند تا به توپ! این اتفاق نیز رخ داد. اگر قرار بود از این بازی ناامید شویم، تنها از نظر کیفیت فوتبال بود، زیرا از نظر درگیری و تنش، همه چیز در این مسابقه وجود داشت.
مسابقه سال ۱۹۹۸ بیشتر شبیه یک بدشانسی بود، اما بازی سال ۲۰۲۶ بیشتر شبیه یک تسویهحساب بود که تنها یک تیم در آن عصبی و خشن بازی میکرد. پاراگوئه هر کاری انجام داد، جز فوتبال بازی کردن. داور ازبکستانی مسابقه، ایلگیز تانتاشف، کاملاً از کنترل بازی خارج شده بود و همین باعث شد بازیکنان پاراگوئه تقریباً هر روشی برای وقتکشی و بازی منفی را به کار بگیرند؛ از ضربه زدن با آرنج در نبردهای تنبهتن گرفته تا اتلاف وقت در هر برخورد و حتی خوابیدن روی زمین به بهانه گرفتگی عضله در دقیقه ۵۸ که در این سطح از رقابتها واقعاً عجیب بود. نکته عجیبتر اینکه بردلی بارکولا از دقیقه ۱۹ با یک کارت زرد در زمین بود و دائماً در معرض اخراج قرار داشت. در دقایق پایانی نیز مانو کنه و مایکل اولیسه هم کارت زرد دریافت کردند.
همه چیز برعکس شده بود؛ دقیقاً مانند شرایط ذهنی بازیکنان فرانسه در برابر دفاع فشرده حریف. نسخه مقابله با چنین تیمهایی مشخص است: افزایش سرعت، نفوذهای مستقیم و شوت از راه دور. فرانسه فقط بخش آخر این نسخه را اجرا کرد و بارها از پشت محوطه جریمه شوت زد؛ در میان آنها تنها مانو کنه عملکرد قابل قبولی داشت. برای اینکه بیش از حد از آنها انتقاد نکنیم، فقط میتوان گفت که آدرین رابیو، بردلی بارکولا و حتی کیلیان امباپه نیز در این زمینه چندان موفق نبودند. ورود دزیره دوئه همه چیز را تغییر داد. چهار مهاجم فرانسه برای مدت طولانی کاملاً مهار شده بودند، زیرا پاراگوئه ارتباط مایکل اولیسه با سایر بازیکنان خط حمله را قطع کرده بود. اما ورود دزیره دوئه در حدود دقیقه ۶۰ همه چیز را تغییر داد. این بازیکن که در فضاهای کوچک مهارت بالایی دارد، جان تازهای به خط حمله فرانسه بخشید. وینگر پاریسنژرمن خیلی زود یک پنالتی گرفت که به صحنهای عجیب از تلاش بازیکنان پاراگوئه برای بر هم زدن تمرکز حریف تبدیل شد.
تقریباً پنج دقیقه تلاش کردند تا تمرکز زننده پنالتی را به هم بزنند. ابتدا تصور میکردند عثمان دمبله قرار است پنالتی را بزند؛ همان ترفندی که گاهی در پاریسنژرمن استفاده میشود و توپ را به بازیکنی میدهند که در نهایت ضربه نمیزند. سپس ادعا کردند توپ دقیقاً روی نقطه پنالتی قرار نگرفته است. داور مسابقه که انگار هنوز از گرمای شدید بازی گیج بود، هیچ واکنشی نشان نداد و نه قوانین را اجرا کرد و نه وظیفهاش را بهدرستی انجام داد. عملکرد او از سهلانگاری به ناتوانی کامل رسیده بود. با این حال کیلیان امباپه که تجربه چنین شرایطی را کم ندارد، آرامش خود را حفظ کرد و پنالتیای را که پس از خطا روی دزیره دوئه به دست آمده بود، با موفقیت به گل تبدیل کرد. در نهایت، این ویایآر بود که عدالت را برقرار کرد، زیرا آقای تانتاشف در نخستین تجربه حضورش در جام جهانی، خطا را ندیده بود. تنها میتوان برای او آرزو کرد که مانند پاراگوئه، سفر آرامی به کشورش داشته باشد.
بازیکنان پاراگوئه بارها با خطاهای خشن به دنبال متوقف کردن حریف بودند و با تمارض تلاش میکردند یکی از بازیکنان فرانسه را اخراج کنند. در یکی از صحنهها نیز خوان خوزه کاسرس با حرکتی عصبی و شبیه به لگد معروف دیوید بکام، به سمت کیلیان امباپه ضربه زد. با این حال، آمار کارتهای زرد عجیب بود: سه کارت زرد برای فرانسه و تنها یک کارت برای نیمکت پاراگوئه ثبت شد. با وجود همه این اتفاقات، پاراگوئه در نهایت حذف شد. جو هارت، دروازهبان سابق تیم ملی انگلیس و کارشناس بیبیسی، بهشدت از رفتار بازیکنان پاراگوئه انتقاد کرد و گفت: 'بازیکنان پاراگوئه امشب واقعاً مایه شرمساری بودند. اگر در تیم من بازی میکردند، نیمی از آنها را از زمین بیرون میکشیدم. من هرگز دوست ندارم با چنین روشی برنده شوم.'
او ادامه داد: 'هرگز دوست ندارم چنین فوتبالی بازی کنم و داور هم هیچ کمکی به کنترل مسابقه نکرد. حتی کیلیان امباپه، با اینکه میخندید، کاملاً مشخص بود که در درونش احساس دیگری دارد و میخواهد واکنش متفاوتی نشان دهد.' هارت درباره دروازهبان پاراگوئه نیز گفت: 'اگر جای خیل بودم، برایم مهم نبود آن بازیکن همتیمی خودم باشد؛ پیراهنش را از تنش درمیآوردم. این شیوهای نیست که من بخواهم فوتبال بازی کنم. واقعاً منزجرکننده بود. خیلی خوشحالم که امباپه آرامش خودش را حفظ کرد، پشت توپ ایستاد و پنالتی را گل کرد. آفرین کیلیان، آفرین!' او درباره ضربه بیدلیل گالارسا به امباپه نیز گفت: 'این صحنه بهراحتی میتوانست کارت قرمز داشته باشد. نمیگویم حتماً باید اخراج میشد، اما او عمداً از مسیرش خارج شد تا به امباپه ضربه بزند، در حالی که او در حال عبور بود.' توماس هیتسلسپرگر نیز معتقد بود اینکه فرانسه بدون مصدومیت جدی از این مسابقه خارج شد، 'یک معجزه' بود و مایکا ریچاردز هم گفت: 'دیدن چنین صحنههایی واقعاً شرمآور بود.'
هیتسلسپرگر در ادامه افزود: 'در زبان آلمانی کلمات دیگری برای توصیف این اتفاق دارم، اما معادل مناسبی برای آنها به انگلیسی بلد نیستم. احترامم را تقریباً بهطور کامل از دست دادهام.' او ادامه داد: 'این فقط شرمآور نبود؛ حتی از آن هم بدتر بود. اینکه کیلیان امباپه و کل تیم فرانسه توانستند خونسردیشان را حفظ کنند و بدون مصدومیت از زمین خارج شوند، از نظر من تقریباً یک معجزه است.' او در پایان درباره عملکرد داور مسابقه گفت: 'احتمالاً او بدترین داوری بود که در این جام جهانی دیدهام.' شاگردان دیدیه دشان زیر آفتاب سوزان، از بزرگترین تلهای که این جام جهانی تا اینجا برایشان تدارک دیده بود، جان سالم به در بردند، هرچند از نظر روحی و روانی فشار زیادی را تحمل کردند. کیلیان امباپه پس از پیروزی در مورد وضعیت بازی گفت: 'اگر به ما بگویند بروید به جهنم'، ما هم به آنها میگوییم 'بروید به جهنم.' آنها نمیخواستند فوتبال بازی کنند و ما به آنها نشان دادیم که ما میدانیم چگونه مثل آنها بازی کنیم. ما این کار را، حتی بهتر بلد بودیم.
