ارلینگ هالند، متفاوت‌تر از همیشه: اینجا هستم، بیایید!

ارلینگ هالند، ستاره فوتبال نروژ، پس از رقم خوردن شبی به‌یادماندنی برای کشورش، چهره‌ای کاملاً غیرمنتظره از خود نشان داد. مهاجمی که عادت داشت به سرعت از منطقه مصاحبه‌ها خارج شود، این بار پس از کسب پیروزی تاریخی ۲ بر یک برابر برزیل، نه فقط در یک نقطه، بلکه در چندین قسمت از میکسدزون توقف کرد. او با صبر و حوصله به پرسش‌های خبرنگاران جواب داد و اقرار کرد که هیچ‌گاه به مخیله‌اش هم خطور نمی‌کرد نروژ روزی بتواند برزیل را در جام جهانی مغلوب سازد.

هالند، که هر دو گل تیم نروژ را در این دیدار به ثمر رساند و راه صعود تیمش را به مرحله یک‌چهارم نهایی هموار کرد، در جمع خبرنگاران چنین اظهار داشت: "واقعاً قادر به توصیف احساساتم نیستم. بندرت پیش می‌آید که حرفی برای بیان نداشته باشم، اما الان حقیقتاً کلمات را گم کرده‌ام."

این ستاره ۲۵ ساله باشگاه منچسترسیتی، درباره دگرگونی فوتبال نروژ به صحبت پرداخت و اظهار داشت: "ما اکنون جسارت بیشتری پیدا کرده‌ایم. در شیوه بازی‌مان، اعتمادبه‌نفس بالاتری مشاهده می‌شود. تمامی بازیکنان از لحاظ شخصیتی رشد کرده‌اند و این تحول تنها به تیم محدود نمی‌شود، بلکه تمامی فوتبال نروژ دستخوش تغییر شده است."

اما از تمامی گفته‌ها و واکنش‌ها، عجیب‌تر از همه، شیوه رفتار متمایز هالند در منطقه مصاحبه بود. او پس از اتمام تمامی وظایف رسانه‌ای خود، برخلاف دفعات پیشین، با میل و اراده شخصی در برابر خبرنگاران بیشتری توقف کرد.

هنگامی که خبرنگاری اسپانیایی از او درخواست کرد تا به چند پرسش دیگر پاسخ دهد، هالند با لبخند پاسخ داد: "باشد، هر سؤالی که دارید بپرسید."

به دنبال این جمله، سایر خبرنگاران نیز گرد او جمع شدند و ستاره نروژی با چهره‌ای باز و پذیرا به پرسش‌های فراوان پاسخ گفت.

دقایقی بعد، زمانی که دسته‌ای دیگر از خبرنگاران به او رسیدند، ارلینگ بار دیگر توقف کرد و با لهجه خاص نروژی‌اش گفت: "خب... ما هنوز اینجا هستیم."

در ادامه، خبرنگاری از او پرسید که منظورش از اینکه نروژ اکنون "شخصیت" یافته، دقیقاً چیست.

هالند بدین گونه پاسخ داد: "به نظرم این ثمره یک فرآیند آهسته و تدریجی است. داشتن بازیکنان شایسته اهمیت دارد، داشتن فوتبالیست‌های ماهر مهم است، اما حیاتی‌تر از همه این است که در کنار یکدیگر یک تیم عالی تشکیل دهیم."

وی در ادامه افزود: "پیش از این نیز گفته بودم و باز هم تکرار می‌کنم؛ رویدادی که هم‌اکنون رخ داده است، فوتبال نروژ را هم در داخل و هم در خارج از زمین مسابقه دگرگون خواهد کرد."

هنگامی که از او پرسیده شد از زمان بیان این جمله تاکنون چه تغییری را احساس کرده است، پاسخی داد که شاید بیش از هر چیز دیگری عظمت این دستاورد را نمایان می‌ساخت. هالند اظهار داشت: "اگر بخواهم کاملاً رک باشم، حتی در یک میلیون هم فکر نمی‌کردم چنین چیزی امکان‌پذیر باشد. واقعاً باور کردنش برایم دشوار است."

هالند چندین قدم به جلو برداشت و برای سومین بار نیز در برابر خبرنگاران توقف کرد، اما زمانی که گروه چهارمی قصد متوقف کردن او را داشت، با خنده پاسخ داد: "نه، نه، نه... دیگر کافی است."

ساعاتی پیش از انجام این مصاحبه‌ها، هالند در لحظه سوت پایان مسابقه قادر به کنترل هیجانات خود نبود و اشک ریخته بود. او درباره آن لحظه چنین گفت: "تقریباً برایم باورنکردنی بود. هرگز در تمام عمرم چنین چیزی را به تصور درنیاورده بودم. همیشه آرزوی حضور در جام جهانی با تیم نروژ را داشتم، اما هیچ‌گاه پیش‌بینی نمی‌کردم که بتوانیم برزیل را شکست دهیم."

کاپیتان تیم ملی نروژ سخنان خود را بدین شکل ادامه داد: "باید صادقانه بگویم. همواره تصور می‌کردم برخی امور دست‌نیافتنی هستند، اما ظاهراً اشتباه می‌کردم."

تیم ملی نروژ پیش از این جام جهانی ۲۰۲۶، آخرین بار در یورو ۲۰۰۰ در یک رقابت بزرگ حضور یافته بود و پس از آن سال‌ها حسرت شرکت در مسابقات مهم را تجربه کرده بود.

هالند درباره دگرگونی طرز فکر تیمش اظهار داشت: "ما اکنون، علاوه بر احترامی که برای حریفان قائل هستیم، جسارت نیز داریم. در برابر برزیل تنها به دفاع کردن نپرداختیم؛ توانستیم کنترل توپ را در دست بگیریم و جریان بازی را به نفع خود هدایت کنیم. این واقعاً فوق‌العاده است."

نکته قابل توجه اینجاست که برزیل، با وجود کسب پنج عنوان قهرمانی جهان، هنوز هرگز موفق به شکست دادن نروژ نشده است. نروژی‌ها تنها تیمی هستند که سلسائو در تمامی رویارویی‌های خود با آن‌ها، نتوانسته است به پیروزی دست یابد.

هالند که اکنون با به ثمر رساندن هفت گل، در کنار لیونل مسی و کیلیان امباپه در صدر فهرست گلزنان جام جهانی جای گرفته است، درباره این رکورد نیز چنین بیان کرد: "بگذارید صادق باشیم؛ به ثمر رساندن هفت گل برای نروژ در یک جام جهانی، رخدادی بسیار منحصر به فرد است. فوق‌العاده است. واقعاً واژه‌ای برای توصیفش ندارم. گاهی اوقات مجبور می‌شوم خودم را نیشگون بگیرم تا مطمئن شوم که خواب نمی‌بینم."