خاطره مدافع ازبکستان از دریبل خوردن از رونالدو
رستم آشورماتوف، مدافع تیم ملی ازبکستان، در گفتگویی درباره اولین حضور کشورش در جام جهانی گفت: «این اولین تجربه ما در جام جهانی بود و طبیعی است که هیجان زیادی وجود داشته باشد. وقتی به جام جهانی میروید، فضا کاملاً متفاوت است. شما میدانید قرار است با قویترین تیمهای جهان روبرو شوید. این تجربهای نیست که همیشه فراهم شود. حتی با وجود صرف هزینه زیاد، شاید نتوانید هماهنگی لازم برای بازی با چنین تیمهایی که مملو از ستاره هستند را فراهم کنید. در جام جهانی همه چیز جدیتر گرفته میشود و این حس را از بازی با کانادا و سپس در مسابقات اصلی به خوبی درک کردیم.» آشورماتوف در ادامه به حضور فابیو کاناوارو روی نیمکت تیم ملی کشورش اشاره کرد و توضیح داد: «کاناوارو مدت کوتاهی است که آمده و فرصت زیادی نداشته است. زمانی که کاتانچ هم هدایت تیم را بر عهده گرفت، در سال اول با چالشهای فراوانی روبرو بودیم و حتی متحمل شکستهای سنگینی شدیم، اما به مرور زمان تیم پیشرفت کرد. کاناوارو نیز تغییرات قابل توجهی ایجاد کرد. شاید این تغییرات از دید بیرونی مشخص نباشد، اما فضای داخلی تیم، انضباط، سازماندهی، توجه به تیم ملی و رویکرد حرفهای به اردوها دگرگون شد.»
او افزود: «با ورود کاناوارو، ما بیشتر احساس کردیم که یک تیم ملی حرفهای در سطح جام جهانی هستیم. از نحوه تغذیه تا خواب، ریکاوری، برنامههای فیزیوتراپی و رسیدگیهای پزشکی، همه چیز با دقت بیشتری انجام میشد. او همراه خود متخصص تغذیه، فیزیوتراپیست و پزشکانی را آورد که تجربه حضور در جام جهانی را داشتند. قصد ندارم بگویم کادر قبلی ما ضعیف بود، اما با سطحی جدید روبرو شدیم و متوجه شدیم که در فوتبال، حتی کوچکترین جزئیات نیز اهمیت فراوانی دارند.» آشورماتوف درباره اولین دیدار ازبکستان مقابل کلمبیا گفت: «روز بازی شرایط عادی بود، اما وقتی وارد زمین شدیم، احساس کردیم در میان گردابی گرفتار شدهایم. ورزشگاه، تماشاگران کلمبیا و جو مسابقه واقعاً ترسناک و گیجکننده بود. آنجا بود که برای اولین بار، هیجان واقعی جام جهانی را تجربه کردیم. برنامه ما این بود که حداقل به نتیجه مساوی دست یابیم، هرچند هر تیمی طبیعتاً به دنبال پیروزی است. در ابتدا، تمرکز اصلی ما بر دفاع و شناخت حریف بود. اگر گل پایانی نیمه اول را دریافت نمیکردیم، جریان بازی میتوانست تغییر کند.» او در مورد گل تاریخی عباس فیضاللهیف، اولین گل ازبکستان در تاریخ جام جهانی، چنین گفت: «پس از به ثمر رسیدن گل، دیگر نمیتوانستیم جلوی خود را بگیریم و به سمت او دویدیم. در آن لحظه، کنترل بازی را در دست داشتیم و وقتی به هدفمان رسیدیم، دیگر به نحوه ابراز شادی فکر نمیکنید، بلکه فقط میخواهید با تمام تیم جشن بگیرید. اما در همان بازی، به دلیل اشتباهات فردی کوچک، شکست خوردیم. در جام جهانی، حتی اشتباهات کوچک نیز مجازات میشوند. در آسیا شاید از سه یا چهار اشتباه، یکی منجر به گل شود، اما در این سطح، یک اشتباه معادل گل است.» وی درباره تمجیدهایی که پس از بازی با کلمبیا دریافت کردند، بیان کرد: «پس از آن بازی، حمایت گستردهای از سوی مردم و رسانهها دریافت کردیم و این را به وضوح حس کردیم. اما سرمربی بارها به ما هشدار داد که فریب این تعریفها را نخوریم. او میگفت این تمجیدها شما را از خود بیخود میکند و میتواند مانعی برای آمادهسازی بازی بعدی باشد. شاید ما نیز تا حدی تحت تأثیر این حس قرار گرفتیم. وقتی متوجه شدیم که میتوانیم با چنین تیمی رقابت کنیم، شاید کمی بیش از حد اعتماد به نفس پیدا کردیم.»
مدافع ازبکستان در خصوص شکست سنگین مقابل پرتغال اظهار داشت: «پرتغال تنها سطح واقعی خود را نشان داد. آنها به ما نشان دادند که فوتبال در آن سطح چگونه بازی میشود، در هر موقعیت چگونه باید تصمیم گرفت و از نظر ذهنی چقدر قدرتمند هستند. باید این واقعیت را با صداقت پذیرفت. نمیتوان این موضوع را پنهان کرد یا به شکلی دیگر وانمود کرد.» او درباره صحنه گلزنی کریستیانو رونالدو و عبور او از آشورماتوف گفت: «طبیعی است که نمیتوانم چنین اتفاقی را عادی تلقی کنم، زیرا گل خوردیم و باید به هر قیمتی از آن جلوگیری میکردیم. بخشی از مسئولیت را میپذیرم. اما گاهی اوقات یک مهاجم میتواند سریعتر از مدافع باشد. در ۹۹ درصد مواقع، مهاجمان از مدافعان سریعتر هستند. پس از صحنه، قطعاً به این فکر میکنید که میتوانستید بهتر عمل کنید، اما رونالدو نیز کلاس خود را به نمایش گذاشت. او با حرکات خود همه را فریب داد و فضایی برای خود ایجاد کرد.» آشورماتوف در مورد این تحلیل که رونالدو از عبدالقادر خوسانوف فرار کرده و به سمت او رفته است، گفت: «خیر، من اینطور فکر نمیکنم. رونالدو در آن لحظه به موقعیت خوسانوف یا من فکر نمیکرد. اگر جای ما عوض میشد، او باز هم همان حرکت را انجام میداد. او قصد داشت با حرکت خود فضا ایجاد کند و خود را به سمت پای راستش برساند. این یک حرکت کاملاً فوتبالی و درست بود.» او در مورد واکنش تیم به دریافت پنج گل از پرتغال گفت: «شرایط بسیار سختی بود. برای هر تیمی، دریافت پنج گل، شکست بزرگی محسوب میشود، مخصوصاً برای من که در پست دفاع بازی میکنم. هرگز تصور نمیکردیم چنین شکستی را تجربه کنیم. خوسانوف گریه کرد و سایر بازیکنان نیز بسیار ناراحت بودند. اما در جام جهانی، باید شکست را به سرعت فراموش کرد و خود را برای بازی بعدی آماده نمود. برخی تصاویر و ویدئوها منتشر شد که ما را در حال خنده نشان میداد و برخی پرسیدند چگونه بعد از دریافت پنج گل میخندید. اما ما باید حرفهای عمل میکردیم. اگر در حالت افسردگی باقی میماندیم، شاید از کنگو نیز پنج گل میخوردیم.» آشورماتوف در خصوص بازی با کنگو و شانس صعود به مرحله پلیآف گفت: «ما لحظه به لحظه نتایج را پیگیری میکردیم. پیش از تمرین، پس از تمرین، در اتوبوس و حتی در سالن غذاخوری، نتایج را بررسی میکردیم. ما نیز به دنبال صعود بودیم، اما برخی تیمها برخلاف انتظار ما بازی کردند و در نهایت، برای صعود به هفت یا هشت گل نیاز داشتیم که انجام این کار بسیار دشوار بود. اگر فقط پیروزی یا حتی تساوی برای صعود کافی بود، فکر میکنم میتوانستیم کنگو را شکست دهیم. اما شرایط به گونهای پیش رفت که مجبور شدیم ریسک کرده و پیشروی کنیم.» آشورماتوف درباره شایعه دریافت ۲۶ خودروی مالیبو به عنوان پاداش گفت: «من نه چیزی شنیده بودم و نه چیزی دیده بودم. وقتی برخی از بازیکنان این موضوع را مطرح کردند، مطمئن بودم که چنین چیزی واقعیت ندارد. حتی اگر هم چنین بود، شاید آن را میپذیرفتیم، اما پس از چنین استقبالی، پذیرش آن سختتر میشد.» او در مورد غیبت جلالالدین ماشاریپوف گفت: «جای خالی او کاملاً احساس میشد. نه تنها ماشاریپوف، بلکه علیقلوف نیز برای ما اهمیت داشت. هر دو در پست خود بهترین هستند. ماشاریپوف نه تنها در زمین تأثیرگذار است، بلکه در رختکن نیز بر روحیه بازیکنان اثر میگذارد. اگر او بازی میکرد، شرایط بسیار بهتر میشد. او به خوبی میداند کجا توپ را حفظ کند، کجا در موقعیت تک به تک پیروز شود و چگونه بازی را کنترل کند. ما همگی دوست داشتیم او بازی کند، اما این امکان فراهم نشد.»