ابراز مخالفت صریح چندین کشور با بازگشت روسیه

بازگشت روسیه به میادین ورزشی قاره اروپا، برخلاف انتظار، حتی پیچیده‌تر و چالش‌برانگیزتر از بازگشت این کشور به رقابت‌های جهانی به نظر می‌رسد. کشورهای حوزه بالتیک، اوکراین و لهستان که از قدرت‌های برجسته والیبال در سطح اروپا و جهان محسوب می‌شوند، از ابتدای درگیری میان روسیه و اوکراین، رویکردی قاطعانه در پیش گرفته و همچنان بر مواضع خود اصرار می‌ورزند. در همین زمینه، دیمیتری پسکوف، سخنگوی کاخ کرملین، اخیراً در مصاحبه‌ای با نشریه سوئیسی «ولت‌ووخه» اظهار داشت که با توجه به ارسال بی‌وقفه تسلیحات توسط کشورهای غربی به اوکراین، این مناقشه دیگر شکل یک «جنگ واقعی» به خود گرفته است. وی افزود: «در یک سو روسیه قرار گرفته و در سوی دیگر، رژیم کی‌یف، شماری از کشورهای اروپایی و ایالات متحده که میلیون‌ها تن سلاح به اوکراین ارسال کرده‌اند، ایستاده‌اند.» پسکوف صراحتاً اعلام کرد: «این دیگر یک عملیات نیست؛ این یک جنگ تمام‌عیار است.» در این وضعیت پیچیده، یکی از پرسش‌های اساسی این است که کنفدراسیون والیبال اروپا (CEV) در صورت وقوع تقابل احتمالی میان تیم‌های روسیه و اوکراین، چه واکنشی نشان خواهد داد و چه تصمیمی اتخاذ خواهد کرد. وقوع چنین رویارویی‌هایی در مسابقاتی نظیر لیگ ملت‌ها، قهرمانی اروپا و حتی جام جهانی، دور از انتظار نیست؛ به‌ویژه با توجه به اینکه تیم ملی والیبال اوکراین هم‌اکنون در رتبه سیزدهم رنکینگ جهانی قرار دارد و در دوره جاری لیگ ملت‌ها، با عملکردی چشمگیر، جایگاه پنجم را از آن خود کرده است. حتی در پی تصمیم مبنی بر بازگرداندن تیم‌های رده‌های سنی پایه روسیه به رقابت‌ها، میخائیلو ملنیک، رئیس فدراسیون والیبال اوکراین، اظهار داشت که آن‌ها هیچ گزینه‌ای را از روی میز برنمی‌دارند؛ از تحریم کامل مسابقات تا برپایی اعتراضات نمادین. به باور او، چنین اقداماتی در سطح تیم ملی بزرگسالان نیز قابل اجراست، هرچند ممکن است پیامدهایی برای جایگاه اوکراین در رنکینگ جهانی به همراه داشته باشد. در همین زمینه، واسیلی توپچی، بازیکن تیم ملی اوکراین، تصمیم فدراسیون جهانی والیبال (FIVB) در مورد بازگرداندن روسیه را «غیراخلاقی» خواند. یوری سمنیوک، دیگر ملی‌پوش اوکراین، نیز این‌گونه ابراز عقیده کرد: «درک یا پذیرش این تصمیم، امری محال است. چنین مصوباتی این ذهنیت را ایجاد می‌کند که گویی می‌توان جنگ را به راحتی نادیده گرفت، در حالی که این درگیری همچنان روزانه در جریان است.» از سوی دیگر، سباستین سویدرسکی، رئیس فدراسیون والیبال لهستان، نیز موضع‌گیری مشابه‌ای را اتخاذ کرده است. وی گفت: «بازگشت روسیه را تصمیمی غیرعادی تلقی می‌کنم، چرا که هیچ تحولی در آن سوی مرز شرقی ما رخ نداده است. اوکراین شب گذشته بار دیگر بمباران شد. این تصمیمی است که به شدت جنبه سیاسی دارد.» این مسئله زمانی اهمیت بیشتری پیدا می‌کند که در نظر بگیریم جام جهانی والیبال مردان سال ۲۰۲۷ به میزبانی لهستان برگزار خواهد شد و جام جهانی والیبال زنان نیز به طور مشترک در ایالات متحده و کانادا میزبانی می‌شود؛ این رویدادها می‌توانند چالش‌های جدیدی را در خصوص حضور احتمالی تیم‌های روسیه به وجود آورند. یک نشریه لهستانی از قول سویدرسکی نوشت: «هنوز برای بحث در مورد تصمیمات نهایی زود است. ما موظف به اجرای قوانین دولتی خود هستیم. تصور اینکه تیم روسیه بدون دریافت مجوز وارد لهستان شود، دشوار به نظر می‌رسد. فدراسیون جهانی والیبال نمی‌تواند ما را وادار به نقض قوانین ملی کشورمان کند. ما به زمان کافی نیاز داریم تا برای مواجهه با این وضعیت، استراتژی مناسبی را تدوین کنیم.» با در نظر گرفتن مواضع قاطع کشورهای تأثیرگذار اروپایی، راه بازگشت روسیه به والیبال قاره سبز مسیری هموار نخواهد بود و به نظر می‌رسد حتی در صورت تایید و صدور مجوز از سوی نهادهای ورزشی بین‌المللی، این تصمیم با جنجال‌ها و اختلافات سیاسی گسترده‌ای مواجه خواهد شد.