انتقام باشکوه جود: بلینگام را در خانه بگذارید!
در نوامبر سال گذشته، پس از اتمام بازیهای ملی و پیروزی دو بر صفر تیم ملی انگلیس مقابل آلبانی در تیرانا، که با دو گل هری کین به دست آمد، روزنامه دیلی میل در صفحه اول خود با تیتری تند نوشت: «جود را در خانه بگذار.» این پیام هشداری بود برای توماس توخل پیش از جام جهانی ۲۰۲۶، جایی که قرار است این بازیکن اهل بیرمنگام با پیراهن شماره ۱۰، در کنار هری کین به عنوان ستاره و راهنمای سهشیرها بدرخشد.
هرچند بلینگام در آن مقطع از بهترین فرم خود، که در آغاز دورانش در رئال مادرید یا نمایشهای کنونیاش در این جام جهانی به نمایش گذاشته، فاصله داشت؛ اما لحن انتقادها بسیار شدید بود: «توخل بر این باور است که هماهنگی تیمی برای شانس قهرمانی انگلیس در جام جهانی حیاتی است، اما بلینگام بازیکنی تفرقهافکن و مشکلساز ظاهر شده است. راهحل واضح چیست؟ جود را در خانه بگذار.»
جود، که در آن مقاله به عنوان یک «تکنواز» که تیم را «دوپاره» میکند معرفی شده بود، با به ثمر رساندن دو گل سرنوشتساز مقابل مکزیک و نروژ در زمین مسابقه به این انتقادات پاسخ داد. او با شش گل در یک جام جهانی و تبدیل شدن به جوانترین بازیکنی که از زمان پله در سال ۱۹۵۸ در دو مرحله حذفی متوالی گلزنی میکند، تاریخساز شد. از زمان گری لینهکر، هیچ بازیکن انگلیسی دیگری نتوانسته بود در یک تورنمنت بینالمللی مهم شش گل به ثمر برساند؛ و جود، که قطعاً دو بازی دیگر در این تورنمنت پیش رو دارد (بازی فینال یا ردهبندی)، پتانسیل رسیدن به صدر جدول گلزنان تاریخ را نیز داراست.
روابط بلینگام با توخل همواره پر تنش بوده و این موضوع تازگی ندارد. این تنشها از استقبال سرد اولیه سرمربی آلمانی در ۱۸ ماه پیش آغاز شد و تا اظهار نظر او مبنی بر اینکه مادر جود ممکن است برخی رفتارهای پسرش در زمین را ناپسند بداند (نکتهای که جود و اطرافیانش آن را نپذیرفتند)، سپس حذف او از لیست تیم ملی در ماه اکتبر، و حالا نیز درگیری لفظی پس از بازی با نروژ ادامه یافته است. با این حال، او با نمایش فوتبال، رهبری و بلوغ خود بر تمامی این موانع فائق آمده است.
این ستاره شماره ۱۰ تیم ملی انگلیس همیشه تحت نظارت دقیق رسانههای این کشور قرار داشته است. نیاز به یک ستاره جدید برای هدایت نسلی که تشنه موفقیت است اما در مراحل پایانی ناکام میماند، باعث شد او زیر ذرهبین دائمی باشد. جود خود در مستندش بیان کرده بود: «آنها همیشه به کسی نیاز دارند که نقش شخصیت شرور را بازی کند. به نظر میرسد آن شخص قرار است من باشم.»
با این وجود، حمایتها در طول این مسیر، هم از سوی بازیکنان سابق و هم همتیمیهای فعلی او در تیم ملی، چشمگیر بوده است. آگبونلاهور، بازیکن سابق استون ویلا، گفت: «اگر بازیکن دیگری همین کار را انجام دهد، خبری نمیشود. وقتی او اشتباه میکند باید اصلاحش کرد اما داریم زیادهروی میکنیم. این بچه را به حال خودش بگذارید.»
یان رایت، اسطوره فوتبال انگلیس، نیز اظهار داشت: «آنها از این متنفر هستند که نمیتوانند دوران حرفهای او را مانند دیگران خراب کنند. بلینگام به دلایلی فراتر از فوتبال، با رفتاری متفاوت روبرو شده است.»
بنابراین، جود چه کار دیگری باید انجام دهد تا توسط تمامی نهادهای فوتبال انگلیس به رسمیت شناخته شود؟ او فراتر از افتخارات باشگاهیاش، به عنوان بازیکن سال انگلیس (۲۵-۲۰۲۴) انتخاب شده، رکورد بیشترین بازی ملی برای یک بازیکن انگلیسی پیش از ۲۱ سالگی را در اختیار دارد و دومین گلزن جوان انگلیس در تاریخ جام جهانی است. اینها جدای از رکوردهایی است که او در همین جام جهانی اخیر به ثبت رسانده است.
در همین حال، عملکرد چشمگیر او در تابستان جاری فراتر از یک اتفاق معمولی است: پنج گل از شش گل او یا نتیجه بازی را مساوی کرده و یا انگلیس را پیش انداخته است. از قضا، همان کسانی که با چنین شدت و حدتی از بلینگام انتقاد میکردند، اکنون با اشتیاق منتظر جشن گرفتن هفتمین گل او در این جام جهانی هستند. او منتقدانش را به سکوت واداشته است. انتقام جود به کمال رسیده است.
