تدابیر اولیه برزیل پس از کنار رفتن از جام جهانی

در حیطه فنی، با وجود انتقاداتی که متوجه کارلو آنچلوتی بود، او همچنان در سمت سرمربی به فعالیت خود ادامه داده و قرارداد چهارساله خود را به اتمام خواهد رساند. اما کادر فنی با تغییراتی مواجه خواهد شد؛ از جمله داویده آنچلوتی، پسر و کمک مربی او، تیم را ترک کرده و به باشگاه لیل در فرانسه خواهد پیوست.

در حوزه مدیریتی، یک دگرگونی مهم دیگر به مکان برگزاری دیدارهای تیم ملی مربوط می‌شود. مدیران تازه‌کار فدراسیون تصمیم قاطع گرفته‌اند تا شمار مسابقات خانگی برزیل را در داخل خاک این کشور به طور چشمگیری افزایش دهند.

تحقیقات انجام شده حاکی از آن است که از مجموع پنج مسابقه دوستانه اخیر برزیل، تنها یک دیدار (برابر پاناما در استادیوم ماراکانا) در داخل این کشور برگزار شده است، در حالی که سایر رقابت‌ها در ایالات متحده آمریکا و فرانسه به انجام رسیده‌اند.

حتی قبل از این دوره نیز، باید به سال ۲۰۱۹ بازگشت تا بتوان یک بازی تدارکاتی خانگی را در سرزمین برزیل مشاهده کرد. در حقیقت، برزیل در طول این سال‌ها میزبان چهارده بازی دوستانه بوده که هیچ‌یک از آنها در خاک اصلی کشور برگزار نشده‌اند.

فدراسیون فوتبال برزیل برای دوره دیدارهای ملی آتی در ماه نوامبر، برنامه‌ریزی کرده است تا مسابقاتی را در ناحیه شمال شرقی کشور برگزار نماید. برای این منظور، سه استادیوم بزرگ مورد توجه قرار گرفته‌اند: ورزشگاه آرنا کاستلائو در فورتالزا با گنجایش ۶۴ هزار تماشاگر، ورزشگاه آرنا داس دوناس در ناتال با ظرفیت ۴۱ هزار نفر که هر دوی آنها از میزبانان جام جهانی ۲۰۱۴ بوده‌اند، و استادیوم قدیمی‌تر ایلیا دو رتیرو در رسیف با ظرفیت ۳۵ هزار نفر که افتخار میزبانی در جام جهانی ۱۹۵۰ را دارد. برزیل پیش از آغاز این دوره، دو مسابقه دوستانه دیگر را در کشور استرالیا برگزار خواهد کرد.