والیبال در بریتانیا: فرصتی ماندگار یا هیجانی زودگذر؟

زمانی که صحبت از ورزش در انگلستان به میان می‌آید، غالباً نام‌هایی چون فوتبال، راگبی یا کریکت در ذهن تداعی می‌شود؛ اما در سکوت و به دور از هیاهوی این رشته‌ها، والیبال به آرامی در حال تثبیت جایگاه خود است. اگر قرار باشد از یک پاسور بلندقامت که با تیمش درخشیده نام ببریم، احتمالاً ذهن‌ها به سمت آنتوان بریزارد، سیمونه جیانلی یا سیمئون نیکولوف متمایل می‌شود. با این حال، کمتر کسی به گریفین فیسلر، پاسور ۲۳ ساله آمریکایی تیم لندن جاینتز، فکر می‌کند؛ بازیکنی که همراه با تیمش عملکردی درخشان داشت و ضمن کسب عنوان قهرمانی، به عنوان بهترین پاسور لیگ والیبال انگلیس نیز شناخته شد. والیبال در بریتانیا هنوز تا رسیدن به جایگاه ورزش‌های پرطرفدار فاصله زیادی دارد. فوتبال، راگبی، کریکت و چندین رشته ورزشی دیگر همچنان بیشترین توجه را به خود اختصاص داده‌اند. اما حضور تیم‌های ملی مردان و زنان این کشور در المپیک ۲۰۱۲ لندن، هرچند با سهمیه ویژه میزبان، نقطه‌ی عطفی محسوب شد که توجهات بیشتری را به این رشته جلب کرد. با وجود اینکه تیم زنان فقط یک مسابقه را در برابر الجزایر به پیروزی رساند و تیم مردان نیز موفق به کسب حتی یک ست نشد، همین حضور در بزرگترین آوردگاه ورزشی جهان، باشگاه‌ها و والیبالیست‌های این کشور را بیشتر مورد توجه قرار داد. در سطح باشگاهی نیز پیشرفت‌هایی مشاهده می‌شود. تیم IBB Polonia London بین سال‌های ۲۰۲۰ تا ۲۰۲۲ در رقابت‌های اروپایی، از جمله لیگ قهرمانان CEV، حضور داشت. همچنین، لیگ والیبال انگلیس نیز در سال‌های اخیر روند رو به رشدی را تجربه کرده است. پخش زنده مسابقات از طریق یوتیوب، حضور بازیکنان مستعد دانشگاهی و تمرکز روی توسعه بلندمدت، از جمله مهمترین برنامه‌های دست‌اندرکاران این ورزش به شمار می‌رود. به علاوه، تیم‌های رده‌های سنی پایه انگلستان نیز به صورت منظم در مسابقات NEVZA حضور می‌یابند تا با قدرت‌های والیبال اروپا به رقابت بپردازند. یکی از مهم‌ترین ارکان توسعه والیبال در بریتانیا، مسابقات دانشگاهی است. تقریباً تمام دانشگاه‌های بزرگ ورزشی این کشور، تیم‌هایی را در لیگ‌های دانشگاهی و مسابقات قهرمانی ملی دارند. برای مثال، تیم مردان دانشگاه ناتینگهام ضمن کسب عنوان قهرمانی دانشگاه‌ها، در مسابقات قهرمانی ملی نیز به مقام سوم رسید. دانشگاه نیوکاسل، رقیب سنتی ناتینگهام، نیز یکی از فینالیست‌های سوپرلیگ ملی بود. با این حال، الگوی توسعه والیبال در بریتانیا بی‌عیب و نقص نیست. در دو فصل اخیر، باشگاه لندن جاینتز که وابستگی دانشگاهی ندارد، با اتکا به بازیکنان باتجربه‌تر و توان فیزیکی بالاتر، قهرمانی لیگ را به دست آورده و امسال نیز جام حذفی را به افتخارات خود اضافه کرده است. از نظر فنی نیز لیگ والیبال انگلیس همچنان جای پیشرفت دارد. هرچند سطح مسابقات قابل قبول است، اما وابستگی بیش از حد به بازیکنان دانشگاهی، گاهی منجر به کمبود نظم تاکتیکی و کیفیت فیزیکی مطلوب در برخی بازی‌ها می‌شود. این موضوع، برخی باشگاه‌های انگلیسی را به سمت همکاری تنگاتنگ با باشگاه‌های فرانسوی سوق داده تا از تجربیات والیبال حرفه‌ای آن کشور استفاده کنند. ممکن است هدف یکی از مربیان باشگاه‌های لیگ دسته دوم انگلستان برای شرکت در رقابت‌های اروپایی طی ده سال آینده، در ابتدا کمی جاه‌طلبانه به نظر آید، اما روند کنونی حاکی از آن است که والیبال در بریتانیا دیگر یک طرح به فراموشی سپرده شده نیست. این ورزش هنوز راه درازی تا رقابت با رشته‌های محبوب این کشور در پیش دارد، اما علائم رشد و پیشرفت، نشانگر آن است که والیبال بریتانیا به آهستگی در حال ساختن آینده‌ای متمایز برای خود می‌باشد.