دلایل انتخاب پورعلی، تیکدری و عیدی توسط سرمربی پرسپولیس
ستارههای برجسته و موفق پرسپولیس در دهه اخیر یا این تیم را ترک کردهاند یا در آستانه خداحافظی با آن قرار دارند. این روند باعث شده پرسپولیس به تدریج از ستارههای خود فاصله بگیرد و در مقابل، با جذب بازیکنانی از گلگهر یا دیگر چهرههای شاخص لیگ برتر در یک دو سال اخیر، هویتی نوین کسب کند. بخشی از این تحولات در راستای پروژه بازسازی تیم تعریف میشود؛ باشگاه پرسپولیس قصد دارد طی سه پنجره نقل و انتقالاتی، میانگین سنی ترکیب تیم را به تدریج پایین بیاورد. به همین منظور، در نقل و انتقالات تابستانی هم بازیکنانی در بازه سنی ۲۶ تا ۳۰ سال و هم بازیکنان زیر ۲۳ سال جذب شدهاند. تاکنون سه بازیکن از تیم گلگهر به پرسپولیس پیوستهاند و احتمال پیوستن یکی دو بازیکن دیگر از این تیم نیز وجود دارد. این تغییرات باعث نگرانی بخشی از هواداران پرسپولیس و انتقاد برخی دیگر شده که معتقدند پرسپولیس جای بازیکنان معمولی نیست و همواره ستارهها نقش تعیینکنندهای در این تیم داشته و بازیکنان آن در سطح ملی یا حداقل ملی بودهاند.
هرچند این دیدگاه در نگاه کلی ایرادی ندارد، اما باید دو نکته کلیدی را در نظر گرفت. اول اینکه فرآیند تبدیل شدن به ستاره در فوتبال ایران بسیار زمانبر است، به طوری که تیم ملی فوتبال کشورمان رکورد پیرترین ترکیب را در جام جهانی به نام خود ثبت کرد. دوم اینکه با توجه به محدودیتهای مالی و شرایط فعلی کشور، در صورت عدم امکان جذب بازیکن خارجی، بازیکنان ستاره در بازار داخلی نیز به ندرت یافت میشوند که بتوانند معیار «ستاره» را از دیدگاه غالب هواداران پرسپولیس برآورده کنند.
بازیکنانی چون مجید عیدی، مهدی تیکدری، پوریا شهرآبادی، پوریا پورعلی و پوریا لطیفیفر، شاید در نگاه اول با تصور هواداران از مفهوم ستاره فاصله داشته باشند، اما واقعیت بازار نقل و انتقالات داخلی همین است و این بازیکنان در زمره بهترینهای لیگ برتر و در دسترسترین گزینههای نقل و انتقالاتی محسوب میشوند.
از سوی دیگر، باید این سؤال جدی را مطرح کرد که جذب بازیکنان شناختهشدهتر و آنهایی که نهایی شدن انتقالشان میتوانست تا حدی خیال هواداران را راحت کند، چقدر در پرسپولیس موفقیتآمیز بوده است؟ به عبارت دیگر، در دو فصل اخیر که پرسپولیس ناکام بوده، کدام یک از این خریدهای پر سر و صدا، گرانقیمت و ظاهراً ستاره، عملکرد قابل توجهی در تیم داشتند یا چه دستاوردی برای پرسپولیس به همراه داشتند که اکنون باید همان الگوی خرید بازیکن را تکرار کرد یا به دنبال نفراتی با مشخصات مشابه بود؟
در تابستان ۱۴۰۳، پرسپولیس بازیکنانی چون ایوب العملود، فرشاد احمدزاده، علی علیپور، یعقوب براجعه، عرفان ملاپور، الکسیس گندوز، عرفان شیروانی، میلاد محمدی، لوکاس ژوائو، سعید مهری و علیرضا هماییفر را به خدمت گرفت و در زمستان همان فصل نیز سردار آزمون را جذب کرد. از میان این گروه، تنها علی علیپور قراردادش را اخیراً تمدید کرده، میلاد محمدی احتمالاً قراردادش را تمدید خواهد کرد و هماییفر که در این دو فصل حتی یک بازی هم انجام نداده، به احتمال زیاد جدا خواهد شد. در تابستان سال گذشته نیز باشگاه پرسپولیس اقدام به جذب تیام بیفوما، مجتبی فخریان، محمد امین کاظمیان، رضا شکاری، پیام نیازمند، محمد حسین صادقی، مارکو باکیچ، حسین ابرقویی و سرژ اوریه کرد و در نقل و انتقالات زمستانی نیز ایگور سرگیف و دانیال گرا را به خدمت گرفت. در میان این بازیکنان، اوریه که نامی شناختهشده بود، ناکارآمدترین و پرهزینهترین خرید محسوب شد. فخریان دوباره به صورت قرضی جدا شد و شکاری نیز کنار گذاشته شد. همچنین بعید است صادقی حفظ شود (چنانکه در تمرینات غایب است) و وضعیت بیفوما، گرا و باکیچ نیز نامشخص است. باید تأکید کرد که بیشتر این بازیکنان در فصل گذشته درخشش چشمگیری نداشتند و تنها با اغماض میتوان به ابرقویی و نیازمند نمره قبولی داد.
