ستاره نوپرور: از تماس غیرمنتظره تا برجسته شدن در لیگ ملت‌ها

تمایل به اولین دعوت به تیم ملی بزرگسالان کشور، آرزوی هر بازیکن جوانی است و دنیل ایگبکدو نیز در سالی سرشار از موفقیت، به این آرزوی خود جامه عمل پوشاند. او که در همان ابتدای دوران حرفه‌ای خود را در باشگاه‌های ایتالیایی آغاز کرده بود، پیش از این نیز در قهرمانی تیم ملی فرانسه در مسابقات قهرمانی زیر ۱۹ سال جهان در سال ۲۰۲۵ نقشی حیاتی ایفا کرده بود. ایگبکدو در خصوص اولین دعوتش به تیم ملی بزرگسالان بیان کرد: «کم‌کم خود را برای چنین موقعیتی آماده می‌کردم، اما در ابتدا اصلاً باورش نداشتم. چند مربی به من گفته بودند که شاید روزی این فرصت فراهم شود، اما هیچ چیز رسمی اعلام نشده بود. در خانه‌ام در پیاچنزا بودم که مدیر تیم با من تماس گرفت و به من گفت برای اردوی تیم ملی دعوت شده‌ام. واقعاً خوشحال شدم. بلافاصله با خانواده‌ام تماس گرفتم و از همان لحظه خودم را در کنار تیم تصور کردم و تصمیم گرفتم تمام توانم را برای ماندن در این سطح به کار ببندم.» او درباره روزهای اولیه حضورش در تیم ملی چنین توضیح داد: «ورود به تیم بزرگسالان به معنای مواجهه با سطح کاملاً متفاوتی از والیبال بود. کنار بازیکنانی قرار گرفتم که سال‌ها تجربه بین‌المللی داشتند و خیلی زود فهمیدم هنوز چیزهای زیادی برای آموختن دارم؛ هم در زمین و هم خارج از آن. خوشبختانه هم‌تیمی‌هایم بسیار به من یاری رساندند.» ایگبکدو، پشت خط زن جوان فرانسوی، استفان بویر را به عنوان مهم‌ترین حامی خود در تیم ملی معرفی کرد و گفت: «استفان بویر در روزهای ابتدایی از حمایت خود دریغ نکرد. او تفاوت میان تیم‌های ملی رده‌های پایه و تیم بزرگسالان را به من نشان داد و کمک شایانی به من کرد. ساعت‌های زیادی درباره تمرینات بدنسازی، والیبال و تمام جنبه‌هایی که برای بازی در این سطح ضروری است، با هم گفتگو کردیم. او واقعاً نقش مهمی در پیشرفت من ایفا کرد.» ایگبکدو با وجود روند صعودی خود، معتقد است هنوز راه درازی در پیش دارد و به بازیکنان جوان گفت: «شاید در ۱۸ سالگی عجیب باشد که بخواهم نصیحت کنم، اما به نظر من هرگز نباید فراموش کنید چرا والیبال را آغاز کردید. برای رؤیاهایتان هیچ محدودیتی قائل نشوید. همیشه با بزرگی فکر کنید. شاید این حرف کلیشه‌ای به نظر برسد، اما همیشه به گام بعدی و اهداف بزرگ‌تر بیندیشید و برای دستیابی به موفقیت‌های بیشتر تلاش کنید.» او در پایان از دو اسطوره والیبال فرانسه نام برد که آرزو دارد روزی با آنها هم‌تیمی شود: «اگر قرار باشد هم‌تیمی‌های رؤیایی‌ام را انتخاب کنم، بدون شک اروین انگاپت یکی از آنهاست. او الگو و سرمشق بسیاری از بازیکنان است و پس از تماشای ویدئوهای فراوان از بازی‌هایش، همیشه مشتاق بودم کنار او بازی کنم. نفر دوم بنجامین تونیوتی است؛ بازیکنی با تجربه‌ای فوق‌العاده که مطمئنم بازی در کنار او می‌تواند درس‌های زیادی به من بیاموزد.»