چرا تیم ملی ایران موفق نمیشود؟ فقدان یک قاتل در ترکیب!
بر اساس گزارش کیک زون، تیم ملی والیبال ایران در رقابتهای لیگ ملتهای والیبال ۲۰۲۶ نتوانست عملکرد مطلوبی از خود به نمایش بگذارد. در ۱۲ مسابقه برگزار شده، این تیم ۹ بار مغلوب حریفان شد و تنها توانست تیمهای آرژانتین، آلمان و کوبا را شکست دهد. این نتایج ناامیدکننده باعث شد تا هم هواداران و هم کارشناسان به شدت از عملکرد تیم ملی انتقاد کنند. حتی زمزمههایی مبنی بر احتمال برکناری یا استعفای روبرتو پیاتزا شنیده میشد. بیشتر طرفداران والیبال ایران، دریافت اول و دفاع روی تور را ضعفهای اصلی تیم ملی میدانستند و معتقد بودند اگر ایران در این دو بخش بهتر عمل میکرد، میتوانست در جدول ردهبندی لیگ ملتها جایگاه بهتری کسب کند. اما شاید ریشه اصلی مشکلات تیم ملی جایی دیگر باشد. شاید مشکل نه در دریافت باشد و نه در دفاع، بلکه نبود یک تمامکننده واقعی در ترکیب ایران بیش از هر چیز مشهود بود. طی این مسابقات، هیچکدام از مهاجمان تیم ملی نتوانستند روندی پایدار و درخشان در حمله داشته باشند و بارها در لحظات حساس، حملات آنها با دفاع حریف متوقف شد. در حالی که در اکثر تیمهای بزرگ دنیا، همیشه یک بازیکن وجود دارد که پاسور در امتیازهای حساس با اطمینان توپ را به او میسپارد و مطمئن است که آن حمله به امتیاز تبدیل خواهد شد. بازیکنی که در سختترین شرایط، گره بازی را باز کند و جریان مسابقه را تغییر دهد. روبرتو پیاتزا چنین بازیکنی را پیش از این در تیم ملی والیبال هلند در اختیار داشت؛ نیمیر عبدالعزیز با قدرت تمامکنندگی استثنایی خود، توپهای دشوار را به امتیاز تبدیل میکرد و بار تیمش را به دوش میکشید. شاید امروز بزرگترین کمبود پیاتزا در تیم ملی والیبال ایران نیز همین باشد؛ نبود یک تمامکننده در کلاس جهانی که در لحظات سرنوشتساز، کار را به پایان برساند.
