تنها کشوری که فاقد فوتبال در جهان است! (تصاویر)
جزیرهی نائورو، کوچکترین کشور دنیا، همزمان با برگزاری جام جهانی فوتبال، هیجان این رقابتها را درک میکرد، اما پس از پایان مسابقات، فوتبال بار دیگر به حاشیه رفت. این کشور در اقیانوس آرام، هرگز تیم ملی بزرگسالان خود را در رقابتهای رسمی شرکت نداده و تنها یک زمین فوتبال با سطح شنی فشرده دارد. با وجود علاقه مردم به تماشای لیگ برتر انگلیس و محبوبیت ستارگانی چون لیونل مسی و کریستیانو رونالدو در میان کودکان، فوتبال جایگاه جدی در نائورو ندارد. ورزش اصلی این کشور «فوتبال استرالیایی» است که شباهتهایی به راگبی دارد و حدود ۳۰ درصد از ساکنان به آن مشغولند. با این حال، گروهی از داوطلبان به رهبری چارلی پامروی، بازیکن سابق در آکادمیهای فوتبال انگلیس، طرحی را برای گسترش فوتبال در این کشور آغاز کردهاند.
فدراسیون فوتبال نائورو پس از قهرمانی اسپانیا در جام جهانی، در پیامی آرزو کرد که روزی این کشور نیز به چنین موفقیتی دست یابد. گرچه این هدف در ظاهر بسیار دور از دسترس به نظر میرسد، اما مقامات فوتبال نائورو امیدوارند با ایجاد زیرساختهای اولیه، زمینه را برای پیشرفت این رشته ورزشی فراهم کنند. این مأموریت در کشوری که بخش قابل توجهی از اراضی آن به دلیل استخراج بیرویه فسفات تخریب شده و چشماندازش با سطح ماه مقایسه میشود، بسیار دشوار است. نائورو پیش از این نیز کوشیده بود فوتبال را معرفی کند، اما این ورزش هرگز در آنجا ریشه ندواند. نزدیکترین تجربه بینالمللی این کشور، برگزاری چند بازی دوستانه در برابر تیمهایی متشکل از مهاجران جزایر سلیمان و پناهندگان بوده است. تاریخ اقتصادی نائورو نقش مهمی در وضعیت کنونی آن ایفا میکند. این کشور که تا سال ۱۹۶۸ تحت مدیریت استرالیا بود، ثروت خود را از استخراج فسفات به دست آورد، اما با اتمام ذخایر معدنی، بخشهای وسیعی از سرزمین آن غیرقابل سکونت شد. در حال حاضر، بیشتر جمعیت ۱۲ هزار نفری آن در نوار ساحلی زندگی میکنند. مساحت این جزیره تنها ۲۱ کیلومتر مربع است و علاوه بر کمبود زمین، با تهدید بالا آمدن سطح آب دریا نیز روبرو است.
وابستگی شدید به واردات مواد غذایی فرآوریشده، نائورو را درگیر یکی از بالاترین نرخهای چاقی و دیابت در سطح جهان کرده است. به همین دلیل، مسئولان پروژه توسعه فوتبال معتقدند که هدف اصلی صرفاً موفقیت ورزشی نیست، بلکه ترویج شیوهی زندگی سالم و افزایش تحرک بدنی در بین کودکان و نوجوانان است. یکی از اولین گامهای این طرح، توزیع توپ فوتبال برای تمام کودکان چهار تا چهارده ساله جزیره است و حدود دو هزار کودک قرار است با همکاری مدارس و کلیساها، توپهای اهدایی را دریافت کنند. تجهیزات به دلیل محدودیتهای حملونقل، در محمولههای کوچک به نائورو فرستاده میشوند. پیش از این نیز برنامهای برای برگزاری اولین مسابقه فوتبال این کشور با هدایت دیو کیتسون، مهاجم سابق لیگ برتر انگلیس، طراحی شده بود، اما مشکلات مالی مانع برگزاری آن شد. اکنون فدراسیون فوتبال نائورو به جای پروژههای کوتاهمدت، یک برنامه بلندمدت را دنبال میکند.
نبود زمین مناسب همچنان یکی از بزرگترین چالشها باقی مانده است. داوطلبان امیدوارند با بهرهگیری از زمینهای شخصی و حتی احداث سالنهای سرپوشیده، امکانات بیشتری را برای فوتبال فراهم سازند. در حال حاضر، تنها زمین فوتبال موجود در کشور سطحی از خاک و فسفات فشرده دارد و شرایط استانداردی برای برگزاری مسابقات را ندارد. چارلی پامروی تأکید میکند که هدف آنها تحمیل فوتبال به مردم نیست، بلکه ایجاد فرصتی برای شکلگیری یک جامعه سالمتر است. او امیدوار است در طول پنج سال آینده، نائورو صاحب یک تیم ملی بزرگسال متشکل از نسل جوان شود و در سالهای آتی، فوتبال بتواند مسیر زندگی بسیاری از نوجوانان این کشور را دگرگون کند. علیرغم محدودیتهای مالی، مشکلات ارتباطی و حتی قطعی اینترنت به دلیل طوفانها، داوطلبان همچنان به تحقق این آرزو امیدوارند.
