در صورت حضور کرویف، فران تورس از بارسا اخراج می‌شد!

کیک زون گزارش می‌دهد که وقتی در بارسا یک دوراهی مهم ورزشی رخ می‌دهد، بسیاری از هواداران این سؤال را مطرح می‌کنند: کرویف چه واکنشی نشان می‌داد؟

پپ بارها اعتراف کرده که هنگام گرفتن تصمیمات مهم، به این فکر می‌کند که مربی سابقش در آن شرایط چه کار می‌کرد. خوآن لاپورتا نیز بارها به این تفکر ذهنی متوسل شده است. این اتفاق تصادفی نیست. کرویف بارسا را دگرگون کرد؛ نه فقط در سبک بازی، بلکه در مدیریت رختکن و رهبری. نگاه او به فوتبال بسیار فراتر از تاکتیک بود؛ او می‌خواست اعتقادی مطلق داشته باشد.

به همین دلیل، پرونده فران تورس نیز همین پرسش را مطرح می‌کند. کسانی که در دوران مربیگری کرویف فرصت همکاری با او را داشتند، به خوبی می‌دانند پاسخ او چه بود.

کرویف از مواضع دوپهله لذت نمی‌برد. یا سفید یا سیاه. اگر بازیکنی درباره ماندن یا نماندن در بارسا تردید داشت، راه‌حل از نظر او هم ساده بود و هم قاطع: «اگر درباره ماندن در اینجا تردید دارد، برود.»

این صراحت یکی از بزرگ‌ترین ویژگی‌های او بود. ممکن بود تصمیماتش مورد تأیید قرار گیرد یا نه، اما هیچ‌کس نمی‌توانست او را به بی‌ثباتی یا فقدان انسجام فکری متهم کند. او هرگز تحت تأثیر سروصدا بیرونی یا فشار رسانه‌ها تصمیم نمی‌گرفت. بر اساس اصول خود عمل می‌کرد و تا آخرین پیامدها پای آن می‌ایستاد.

سخت است تصور کنیم که اگر کرویف هدایت تیم را بر عهده داشت، پرونده فران تورس تا این حد طولانی می‌شد. به‌ویژه پس از اظهارات این مهاجم در چند شبکه تلویزیونی آمریکایی که در آن‌ها به‌طور غیرمستقیم نسبت به ادامه حضورش در بارسا ابراز تردید کرده است. علاوه بر این، جالب است که چنین پیامی هزاران کیلومتر دورتر از بارسلونا مطرح می‌شود، در حالی که اینجا سکوت همچنان موضع اصلی اوست.

در باشگاهی مانند بارسا، جایی که نشان باشگاه همیشه باید بالاتر از نام‌ها قرار بگیرد، تعهد چیزی نیست که بتوان درباره‌اش چانه‌زنی کرد. هر کسی که این پیراهن را می‌پوشد، باید با افتخار و بدون هیچ تردیدی آن را به تن کند. تردید داشتن حق هر بازیکنی است، اما وقتی علنی می‌شود، پیامد هم دارد. کرویف معتقد بود استعداد ضروری است، اما تعهد حتی از آن هم مهم‌تر است.