سکوت مهدی تاج در قبال رسوایی جهانی اینفانتینیو
به گزارش کیک زون، یوفا در برابر طرح تجاری اینفانتینو مقاومت نشان داده، AFC و CONCACAF نیز با شیوه تصمیمگیری فیفا مخالفت خود را اعلام کردهاند. چندین فدراسیون اروپایی حمایت خود از ریاست مجدد اینفانتینو را پس گرفتهاند، در مقابل، آفریقا همچنان پشت اینفانتینو ایستاده و کشورهایی مانند آرژانتین و مکزیک نیز از او حمایت کردهاند. اما در میان این صفآرایی جهانی، یک پرسش جدی درباره فوتبال ایران مطرح میشود: فدراسیون فوتبال ایران کجای این ماجرا قرار دارد؟ این پرس از آن جهت حائز اهمیت است که ایران خودش یکی از فدراسیونهایی بود که در ماههای منتهی به جام جهانی، با مجموعهای از مشکلات و آنچه از سوی مسئولان فدراسیون «بدعهدی» یا عمل نکردن به وعدههای فیفا خوانده شد، روبرو شد. در آن مقطع، اینفانتینو بارها وعدههایی درباره حمایت همه جانبه از ایران برای بهبود شرایط حضور تیم ملی در جام جهانی داد و از کمک و حمایت تمام قد از ایران سخن گفت؛ اما با نزدیک شدن به جام جهانی و سپس در جریان مسابقات، بخش قابل توجهی از این وعدهها آنطور که فدراسیون ایران انتظار داشت عملی نشد. حتی مهدی طارمی و امیر قلعهنویی نسبت به شرایط ایجادشده برای تیم ملی در جریان مسابقات اعتراض شدیدی کردند و فدراسیون نیز انتقادهایی را مطرح کرد.
همان زمان هم این پرسش مطرح بود که چرا فدراسیون ایران و شخص مهدی تاج، با وجود چنین شرایطی، اعتراض جدیتر و رسمیتری نسبت به فیفا و شخص اینفانتینو ابراز نمیکنند؟ اکنون شرایط کاملاً تغییر یافته است. امروز دیگر ایران تنها کشوری نیست که نسبت به نحوه مدیریت فیفا و شخص اینفانتینو سؤال دارد. یوفا با تمام قدرت مقابل او ایستاده، حتی در داخل قاره سبز، فدراسیونهایی مانند ولز، فنلاند، انگلیس، سوئد، صربستان، آلبانی، یونان و کرواسی حمایت خود از انتخاب مجدد اینفانتینو را پس گرفته یا اعلام کردهاند که از او حمایت نمیکنند. نروژ نیز یک قدم جلوتر رفته و خواستار استعفای رئیس فیفا شده است. اینفانتینو نیز برای فرار از این وضعیت اسفناک، مطابق گذشته، به کشورهای کوچکتر آفریقایی و عربی حوزه خلیج فارس پناه برده است. اما در چنین شرایطی، سکوت فدراسیون فوتبال ایران واقعاً值得 تأمل است. ایران دستکم میتوانست از این فرصت استفاده کند و بگوید: ما هم پیش از این درباره نحوه رفتار فیفا و عمل نشدن به برخی تعهدات و وعدهها اعتراض داشتهایم و امروز اتفاقاتی که در فیفا رخ داده، نشان میدهد نگرانیهای ما بیدلیل نبوده است. این الزاماً به معنای اعلام جنگ به فیفا یا حمایت فوری از برکناری اینفانتینو نیست. اما حداقل میتوانستیم موضع مستقل خودمان را داشته باشیم. اگر فیفا در حق فوتبال ایران کوتاهی کرده، وظیفه فدراسیون اعتراض است؛ اگر تصمیمی برخلاف منافع ایران گرفته شده، وظیفه فدراسیون پیگیری است؛ و اگر امروز ساختار فیفا با بحرانی جدی مواجه شده، حداقل وظیفه فدراسیون این است که موضع خودش را روشن کند.
حالا که برای نخستین بار شکاف عمیقی میان فیفا و بخش قابل توجهی از کنفدراسیونها و فدراسیونهای عضو ایجاد شده، انتظار میرود فدراسیون ایران هم صرفاً ناظر نباشد. شاید بد نباشد مهدی تاج یک بار هم به جای تأکید بر رابطه خوبش با اینفانتینو، درباره مطالبات فوتبال ایران از فیفا صحبت کند. چون اگر قرار باشد در روزهای خوب، اینفانتینو رییس فدراسیون ایران را «مهدی» خطاب کند تا در روزهای بد، فوتبال ایران سکوت کند، این رابطه هر نامی داشته باشد، نمایندگی منافع فوتبال ایران نیست. عادل عابدجوی
