بازگشت پیاتزا: تنظیم عینک، پایان شوخی‌ها

روبرتو پیاتزا، سرمربی تیم ملی والیبال ایران، دوباره در سالن تمرین حضور پیدا کرده است. او زودتر از همه بازیکنان در سالن حاضر می‌شود و در تاریکی مطلق، تنها نور اتاقش که به زمین تمرین مشرف است، جلب توجه می‌کند. پیاتزا در اتاق خود مشغول تماشای ویدیوهای آنالیز، بررسی اطلاعات بازیکنان و برنامه‌ریزی دقیق برای تمرین پیش‌رو است تا همه چیز قبل از ورود بازیکنان آماده باشد. با ورود بازیکنان، سالن از سکوت خارج شده و با آماده‌سازی وسایل تمرینی مانند کش‌ها و فوم‌رولرها، بازیکنان مشغول گرم کردن خود می‌شوند. پیاتزا در این زمان در اتاق خود با دستیارانش مشغول مرور جزئیات برنامه است و پس از مدتی با عینک و تخته شاسی وارد سالن می‌شود و با جدیت، تمرین را با فریاد «بزن بریم» آغاز می‌کند. او ابتدا با سرمربی تیم، عرشیا، صحبت کوتاهی کرده و می‌خندد، اما با اولین اشتباه در پاس، عینک او جابه‌جا شده و فضای شوخی به سرعت با جدیتی که نشان‌دهنده اهمیت انضباط ذهنی است، جایگزین می‌شود. پیاتزا بازیکنان را جمع کرده و تاکید می‌کند که هدف، یادگیری کار تیمی و رفتار حرفه‌ای است، نه اتکا به توانایی‌های فردی. او با حضور در کنار خطوط زمین، با حرکات دست و بدن پرانرژی خود، بازیکنان را در طول رالی‌ها هدایت می‌کند. سرمربی با دقت به ساعت خود نگاه کرده و زمان‌بندی دقیق را رعایت می‌کند و پس از پایان هر بخش، با فارسی دست و پا شکسته به بازیکنان اجازه استراحت و نوشیدن آب می‌دهد تا ریتم تمرین حفظ شود. در بخش سرویس، پیاتزا تاکید می‌کند که هیچ اشتباهی پذیرفته نیست و کیفیت پایین منجر به صفر شدن امتیاز و تکرار تمرین خواهد شد و در صورت تداوم بی‌دقتی، کل تمرین متوقف می‌شود. با این حال، رویکرد او تنبیهی نیست؛ نکات را به صورت عمومی یا با اشاره به فرد منتقل کرده و بلافاصله با تشویق و جملاتی مانند «آفرین» و «خوبه» روحیه بازیکنان را بازسازی می‌کند. پس از اتمام تمرین گروه اول، پیاتزا به سراغ گروه دوم رفته و روند گرم کردن آن‌ها را آغاز می‌کند، سپس دوباره به گروه اول بازگشته و در خلوت، ایرادات کارشان را به صورت صریح بیان می‌کند. تمرین برای گروه دوم نیز با همان حساسیت و نظارت دقیق پیگیری می‌شود. پس از پایان تمرین، سالن دوباره ساکت می‌شود اما تاثیر پیاتزا در آن باقی مانده است؛ بازیکنان با بدن‌های خسته اما ذهن‌هایی آماده‌تر و درکی عمیق‌تر از انتظارات لازم برای حفظ سطح حرفه‌ای، به سمت رختکن می‌روند.