فروپاشی یک باشگاه: از اوج اروپا تا بی‌خانمانی
کیک زون گزارش می‌دهد، معمولاً صعود یک تیم به فینال مسابقات اروپایی نشانه‌ای از مدیریت کارآمد یا دستیابی به منابع مالی قابل توجه است، اما رایو وایکانو نمونه‌ای کاملاً متفاوت و عجیب محسوب میشود. این تیم که در ف گذشته به فینال لیگ کنفرانس اروپا راه یافت و در مقابل کریستال پالاس مغلوب شد، باشگاهی با هزینه‌های بسیار کم است که با بودجهای محدود اداره میشود و معمولاً ترکیبش را با بازیکنانی از تیمهای پایین جدول یا لیگ دسته دوم شکل می‌دهد.
با این حال، آنچه وضعیت رایو را پیچیدهتر کرده، مشکلات مدیریتی و ساختاری این باشگاه است. رسیدن این تیم به فینال یک رقابت اروپایی، با وجود تمام این موانع، اتفاقی بزرگ محسوب می‌شد و می‌توانست نویدبخش فصلی جذاب و بلندپروازانه برای ۲۷-۲۰۲۶ باشد، اما شرایط کاملاً برخلاف این انتظار پیش رفته است.
اینگو پرز، سرمربی‌ای که یکی از عوامل اصلی موفقیت پروژه رایو بود، این تابستان راهی ویارئال شد. در ترکیب تیم نیز بازیکنانی مانند نوبل مندی و پپ چاواریا به ترتیب به هال سیتی و چلسی پیوستند و اسکار تِرِخو، کاپیتان باسابقه و یکی از مهم‌ترین چهره‌های رختکن، بازنشسته شد.
بازیکنان جدید جذب شده نیز بیشتر در حد پروژه‌هایی برای آینده هستند و از نظر ورزشی تضمینی ارائه نمی‌دهند؛ بازیکنانی مانند جورجی تسیتایشویلی، وینگ گرجستانی که پس از جدایی از دیناموکیف به صورت آزاد به رایو ملحق شد و جوزوا فِرتراود، مدافع جوانی که از کاسِلون در دسته دوم اسپانیا به این تیم آمد.
مشکل اصلی اما ترکیب تیم نیست. رایو وایکانو سال‌هاست با چنین شرایطی در بازار نقل‌وانتقالات کنار آمده و بخش استعدادیابی و جذب بازیکن این باشگاه عملکرد قابل قبولی داشته است. مشکل اصلی در مدیریت باشگاه است؛ مدیریتی که مدت‌هاست با انتقاد شدید هواداران روبرو شده است.
رائول مارتین پرسا، رئیس باشگاه، به شدت با انتقاد مواجه شده است. رایو وایکانو در حال حاضر حتی ورزشگاه مناسبی برای برگزاری مسابقات خانگی خود ندارد.
منطقه مادرید مجوز استفاده از ورزشگاه استادیو دِ وایکاس را از باشگاه گرفته است؛ ورزشگاهی که مدت‌هاست فرسوده محسوب میشود. بازرسی‌های اخیر نشان داده است که مشکلاتی جدی در رعایت ابتدایی‌ترین استانداردهای ایمنی وجود دارد و ادامه استفاده از ورزشگاه می‌تواند سلامت تماشاگران را به خطر اندازد.
مشکلات تأسیسات برقی، عدم رعایت برخی استانداردهای مربوط به آتش‌سوزی، وجود زباله و نخاله در بخش‌هایی از ورزشگاه و حتی احتمال خطر ابتلا به لژیونلوز به دلیل وجود قارچ و کپک از جمله مواردی بوده که در این بررسی‌ها مورد توجه قرار گرفته است.
شهرداری مادرید به همین دلیل تصمیم گرفت بدون اتلاف وقت مجموعه‌ای از اقدامات فوری برای رفع این مشکلات انجام دهد. اما کارکنان باشگاه به کارگران اعزام‌شده از طرف دولت منطقه‌ای اجازه ورود به ورزشگاه را ندادند و شهرداری مادرید از باشگاه به پلیس شکایت کرد.
یک جنگ مدیریتی و نهادی بین باشگاه و دولت منطقه‌ای شکل گرفته که در نهایت دو قربانی اصلی آن بازیکنان و هواداران هستند. هر دو گروه بارها نسبت به عملکرد مدیریت باشگاه و ضرورت انجام تعمیرات در ورزشگاه هشدار داده بودند، اما صدای آنها شنیده نشد و حالا رایو با نتیجه این بی‌توجهی مواجه شده است.
رایو وایکانو فصل جدید را با شکست مقابل سویا آغاز کرد، اما پنجشنبه شب باید در هفته دوم لالیگا میزبان آلاوس باشد؛ مسابقه‌ای که هنوز محل قطعی برگزاری آن مشخص نیست.
در حال حاضر به نظر می‌رسد ورزشگاه بوتارکه، ورزشگاه خانگی لگانس در چند کیلومتری جنوب مادرید، میزبان بازی‌های رایو خواهد بود و احتمال دارد رایو بازی خود مقابل آلاوس را در این ورزشگاه برگزار کند.
رایو تلاش می‌کند تا پیش از پنجشنبه مشکلات ورزشگاه وایکاس را برطرف و آن را مطابق استانداردهای لازم کند تا بتواند بازی‌های خانگی خود را در خانه برگزار کند؛ البته شرایط فعلی چندان امیدوارکننده نیست.
