اندرسون مانند یک ماشین عمل می‌کند، مادرم هنوز از او می‌ترسد!
جیک هانس، پاسور تیم ملی والیبال آمریکا که در لیگ ملت‌ها به عنوان پدیده این تیم شناخته شد، با یکی از رسانه‌های یونانی به گفتگو پرداخت. او در این مصاحبه بیان کرد: «امروزه عملکردم پایداری بیشتری دارد؛ ویژگی‌ای که چند سال پیش، زمانی که جوان‌تر بودم و در لهستان به بازی می‌پرداختم، فاقد آن بودم. در برلین نیز باید در شرایط سخت خود را اثبات می‌کردی، زیرا با این طرز فکر که فارغ از حریف، باید در هر مسابقه پیروز شوی، بازی می‌کردی. صرفاً داشتن یک فsezonal عالی کافی نیست، بلکه حفظ ثبات در تمام مسابقاتی که هفته‌ای چندین بار برگزار می‌شوند، حیاتی است. این همان چیز مهمی بود که آموختم و در آن پیشرفت کردم. کارچ کرالی (سرمربی تیم) به من اطمینان داد که تابستان فرصت بازی خواهم داشت و به من اعتماد دارد. این حرف برایم بسیار ارزشمند بود. پس از آن، باید می‌جنگیدم تا نشان دهم شایستگی آن را دارم. در سال‌های گذشته فرصت زیادی برای بازی در تیم ملی نداشتم - به‌ویژه در ترکیب اصلی - بنابراین وقتی با مربی صحبت کردم، فقط منتظر فرصت خودم بودم. متیو اندرسون پایداری شگفت‌انگیزی دارد. گاهی مانند یک ماشین عمل می‌کند. هرگز ندیده‌ام که انگیزه‌اش برای بازی را از دست بدهد. وقتی اوضاع خوب پیش نمی‌رود، او به حفظ آرامش تیم کمک می‌کند. تجربه او حیرت‌انگیز است؛ سال‌هاست در بالاترین سطح و با تیم‌های برتر بازی می‌کند و راه پیروزی را می‌داند. او کم حرف می‌زند، اما وقتی صحبت می‌کند، همه ما به حرف‌هایش گوش می‌دهیم. مادرم همیشه حامی من بوده، اما بسیار استرس می‌گیرد. حتی در دوران مدرسه - می‌توانید تصور کنید؟ - زمان‌هایی بود که وقتی سرویس می‌زدم، چشمانش را می‌بست. البته الان سرویس‌هایم بسیار بهتر شده، اما او همچنان نگران می‌شود. به‌ویژه وقتی می‌بیند در لحظات حساس فریاد می‌زنم؛ با این کار راحت نیست (می‌خندد). گاهی برای پیروزی باید هر کاری لازم است انجام داد. اگر جراح باشید، فریاد زدن در اتاق عمل ایده خوبی نیست، اما من در زمین مسابقه هستم و می‌خواهم انرژی زیادی را تخلیه و هدایت کنم. در نهایت، حتی اگر فریاد بزنم یا چیزی به حریف بگویم، بلافاصله پس از مسابقه با هم دست می‌دهیم و ماجرا تمام می‌شود. در کل، ما در هر سطحی از بازی به یکدیگر احترام می‌گذاریم.»
