گندوز: همین لحظه به ایران بازمی‌گردم!
الکسیس گندوز پس از جدایی علیرضا بیرانوند از پرسپولیس، به این تیم پیوست و با مهار پنالتی ریاض محرز در بازی مقابل الاهلی و سپس نمایش درخشان برابر تراکتور، به سرعت جایگاه ویژه‌ای نزد هواداران این تیم کسب کرد. هرچند در ادامه روزهای پرفراز و نشیبی را پشت سر گذاشت، اما در نهایت فصل را با ثبت ۱۴ کلین‌شیت در لیگ برتر به پایان رساند. با این وجود، گندوز در پایان لیگ بیست و چهارم تصمیم به جدایی از پرسپولیس و بازگشت به فوتبال الجزایر گرفت تا شانس حضور در تیم ملی کشورش در جام جهانی ۲۰۲۶ را حفظ کند، اما این اتفاق برای او رخ نداد. این دروازه‌بان الجزایری در گفت‌وگویی اختصاصی با کیک زون درباره تجربه یک‌ساله‌اش در ایران صحبت کرد. او در مورد دلیل جدایی خود از پرسپولیس و ارتباطش با هواداران این تیم صحبت کرد و خاطراتی از دوران حضورش در ایران را بازگو نمود. او همچنین درباره شرایط زندگی در تهران صحبت کرد و تأکید داشت که روزی دوباره به فوتبال ایران بازمی‌گردد و بار دیگر پیراهن پرسپولیس را بر تن خواهد کرد. این گفتگو را در ادامه می‌خوانید: * تو در پرسپولیس به عنوان جانشین علیرضا بیرانوند، دروازه‌بان شماره یک تیم ملی ایران جذب شدی. چرا تصمیم گرفتی به پیشنهاد پرسپولیس پاسخ مثبت بدهی؟ وقتی پیشنهاد پرسپولیس را بررسی کردم، اطلاعاتش را به دست آوردم و فهمیدم این تیم پرهوادارترین تیم آسیاست. ما در الجزایر هم هواداران زیادی داریم و باشگاه خودم هم طرفداران زیادی دارد. کشور الجزایر در بحث هواداران فوتبال بسیار معروف است و به همین دلیل خیلی برایم مهم بود که این باشگاه هم هواداران زیادی داشته باشد و بتوانم از فوتبال بازی کردن در این تیم لذت ببرم. من می‌دانستم بازی‌های آسیایی خوبی پیش‌رو دارم و می‌توانم خودم را برای بازی‌های قاره‌های آفریقا نشان بدهم. به همین دلیل پرسپولیس را انتخاب کردم. * در روزهای ابتدایی حضور در پرسپولیس، پنالتی ریاض محرز را در دیدار مقابل الاهلی مهار کردی. چه خاطره‌ای در مورد آن مسابقه داری؟ الاهلی با تمام توان، سرمایه و بازیکنانی که داشت وارد این بازی شده بود. آمده بودند که ما را شکست دهند و پرسپولیس هم وارد یک دوران جدید از بازیکنان جدید شده بود. بازی بسیار هیجان‌انگیزی بود و پنالتی هم نقطه عطف من در آن بازی محسوب می‌شد. حس خیلی متفاوتی بود. به هر حال ریاض بازیکن بزرگی در الجزایر، تیم ملی، اروپا و دنیاست و همه او را می‌شناسند و برای من خیلی هیجان‌انگیز بود.
* تو بعد از عملکرد عالی در دیدار مهم هفته دوم برای هواداران پرسپولیس مقابل تراکتور، محبوبیت زیادی پیدا کردی. واکنش هواداران بعد از آن بازی چگونه بود؟ هواداران پرسپولیس حتی الان که من در الجزایر بازی می‌کنم، همچنان به من لطف دارند و پیام می‌دهند و برای من کامنت می‌گذارند و در فضای مجازی لایک می‌کنند. دوستان خیلی خوب زیادی در ایران دارم که با من در ارتباط هستم و من هیچوقت هواداران پرسپولیس را فراموش نخواهم کرد و فکر می‌کنم قطعا یک روز دوباره به پرسپولیس برمی‌گردم و کنار یکی از تیم‌های محبوبم که پرسپولیس است، بازی خواهم کرد. * در تمام طول آن فصل همیشه شاهد مقایسه بین تو و علیرضا بیرانوند در بین هواداران فوتبال ایران بودیم. حالا که از پرسپولیس جدا شدی، نظرت در مورد علیرضا بیرانوند چیست؟ از نظر من همه دروازه‌بان‌ها قابل احترام هستند، چون پست دروازه‌بانی پست مهم و حساسی است و باید بسیار برای آن زحمت بکشی تا جایگاهت را به دست بیاوری. به همین دلیل دروازه‌بان‌ها برای من قابل احترام هستند و همه خوب بوده‌اند که به دروازه‌بان شماره یک تبدیل شده‌اند. * تنها بازیکن خارجی تاریخ فوتبال ایران هستی که در دو دربی اول خود برابر استقلال به پیروزی رسیدی. فضای دیدار با استقلال با دیگر مسابقات برای تو متفاوت بود؟ دربی ایران شرایط متفاوتی داشت. البته بازی‌های بزرگ الجزایر هم پرهوادار است و این حس و تجربه را داشتیم اما دربی تهران خیلی متفاوت و قوی و پر از انرژی بود و خیلی خوشحالم که توانستم اولین بازیکن خارجی باشم که دو دربی را برده‌ام.
* تو موفق به ثبت ۱۴ کلین‌شیت شدی و یکی از بهترین دروازه‌بان‌های لیگ برتر آن فصل بودی. آیا خودت علاقمند ماندن در پرسپولیس بودی؟ بله، بسیار علاقمند بودم بمانم اما سال منتهی به جام جهانی بود و مشکلی با رقابت نداشتم و آمارم هم بسیار خوب بود، اما از آنجایی که باید همه مسابقات را بازی می‌کردم و اینجا فضای رقابتی متفاوتی بود و من یکسری مسائل را متوجه می‌شدم، تصمیم گرفتم برگردم و در الجزایر هم با تیمم با اختلاف زیادی قهرمان شدم و عملکردم هم بسیار خوب بود و سال بسیار خوبی را گذراندم. * در مورد زندگی در ایران صحبت کن. بسیاری از بازیکنان خارجی پیش از سفر به ایران، مسائل و متفاوت و ضد و نقیضی در مورد زندگی در این کشور می‌شنوند. تجربه زندگی در ایران و رابطه تو با مردم در کوچه و خیابان چطور بود؟ قبل از حضور در ایران همه به من می‌گفتند نرو، آنجا جنگ است و هزار و یک اتفاق رخ می‌دهد و مشکلاتی وجود دارد اما وقتی آمدم متوجه شدم فقط در رسانه‌ها این صحبت‌ها وجود دارد و هیچکدام از این اتفاقات که به من می‌گفتند، رخ نداد. من بسیار از زندگی در تهران راضی بودم و شرایط خیلی خوبی داشتم. البته موارد خاص و محدودی بودند که زندگی در ایران را سخت می‌کردند اما چنین مشکلاتی شاید بیشتر جاهای دنیا باشد و چیزهای عجیبی نبوده است. همین الان هم اگر به من بگویند به ایران بیا، می‌آیم، چون می‌دانم شاید بیست درصد صحبت‌هایی که درباره جنگ در رسانه‌ها مطرح می‌شود، واقعیت داشته باشد و بقیه خبرها ساختگی است. * با حضور لوکا زیدان کم کم از تیم ملی کنار رفتی و در جام جهانی بازی نکردی. آیا استحقاقشو داشتی در جام جهانی باشی یا نه؟ در مورد جام جهانی و تیم ملی، حرف زیادی برای گفتن ندارم. نمی‌دانم، این تصمیم کادر فنی است. * با تغییراتی که در تیم ملی اتفاق افتاد، آیا دوباره شانس داری در تیم ملی حضور داشته باشی؟ بله، درهای تیم ملی همچنان به روی من باز است. باید در سطح باشگاهی شروع خوبی داشته باشم و بازگشت به تیم ملی هم به‌طور طبیعی اتفاق خواهد افتاد. کادر فنی جدیدی در راه است، بنابراین باید سخت تلاش کنیم تا بازگشت به تیم ملی هم رقم بخورد.
* از تیم جدیدت که به آن منتقل شدی بگو. به پرافتخارترین باشگاه الجزایر، چه در سطح داخلی و چه در قاره آفریقا، پیوسته‌ام. باشگاه در حال بازسازی است و هدفش این است که دوباره به صدر برگردد و جام‌های قهرمانی کسب کند. آنها سرمایه‌گذاری زیادی انجام می‌دهند تا باشگاه را به جایگاهی که شایسته آن است برگردانند و همین پروژه برای من جذاب بود. * هواداران فوتبال در ایران از تو به عنوان یک دروازه‌بان باکیفیت، حرفه‌ای و خوش‌اخلاق یاد می‌کنند. صحبت پایانی تو با طرفداران فوتبال ایران چیست؟ آیا ممکن است دوباره روزی در فوتبال ایران بازی کنی؟ هواداران فوتبال در ایران به من لطف داشتند و دارند و همانطور که گفتم با من در ارتباط هستند و از همینجا به تمام هواداران پرسپولیس سلام می‌کنم. همیشه در ذهن من حضور دارند و من قطعا دوباره آنها را خواهم دید. باعث افتخارم بود که یک سال در پرسپولیس بودم. پرسپولیس تیم بزرگی است و امسال نقل‌وانتقالات خوبی داشته است. امیدوارم امسال به راحتی قهرمان بشوند و به آسیا و جایگاهی که حق‌شان است، برگردند.
