آرمین سهرابیان در کانون انتقادات! (تصویر)

به نقل از کیک زون، سپاهان در纸上 با چینش ۲-۴-۴ در مقابل استقلال قرار گرفت، اما فاصله نامناسب میان بازیکنان و نبود هماهنگی در پوشش فضاها باعث شد این سیستم در لحظات سرنوشت‌ساز کارایی دفاعی خود را از دست بدهد. آبی‌پوشان با نظم، سرعت و شناخت دقیق از نقاط ضعف حریف حمله کردند و در عرض ده دقیقه دو بار به گل رسیدند. آرمین سهرابیان در هر دو موقعیت دچار اشتباه شد و نتوانست فضای حساس سمت چپ خط دفاع طلایی‌پوشان را کنترل کند. بررسی گل‌های استقلال نشان می‌دهد شکست سپاهان بیشتر از آنکه حادثه‌ای تصادفی باشد، از ضعف ساختاری این تیم هنگام دفاع و انتقال منفی شکل گرفته است. بازیکنان محرم نویدکیا هنگام از دست دادن توپ فاصله زیادی از یکدیگر داشتند و میان خط هافبک و دفاع فضای مناسبی در اختیار حریف قرار می‌دادند. استقلال نیز با حضور منظم بازیکنان هجومی خود در همین مناطق، اشتباهات میزبان را به دو موقعیت گل تبدیل کرد و خیلی زود کنترل مسابقه را به دست گرفت.

برای گل اول، فضای بزرگی در پشت محوطه جریمه مقابل یاسر آسانی ایجاد شد و هیچ‌کدام از بازیکنان سپاهان نتوانستند با سرعت لازم به او نزدیک شوند. آسانی تحت فشار جدی قرار نگرفت، بدنش را به سمت دروازه چرخاند و با پای چپ ضربه نهایی را وارد دروازه کرد. در دفاع منطقه‌ای سپاهان، سهرابیان باید موقعیت وینگر آلبانیایی را تشخیص می‌داد و فاصله‌اش را با او کم می‌کرد، اما در نزدیک شدن به توپ و حفظ جایگاه خود مردد ماند و نتوانست مسیر شوت را ببندد. این صحنه ضعف سپاهان در سمت چپ خط دفاع را نیز آشکار کرد. بازیکنان این تیم در آن منطقه نه فشردگی لازم را داشتند و نه مسئولیت مهار نفر آزاد به‌درستی میان آنها تقسیم شده بود. خط هافبک نتوانست فضای پشت محوطه را پوشش دهد و مدافعان نیز واکنش هماهنگی نشان ندادند. در سوی دیگر، بازیکنان استقلال جای‌گیری مشخصی داشتند و حرکت سحرخیزان، حضور آسانی پشت محوطه و نزدیک شدن نفرات کناری باعث شد آشفتگی دفاعی سپاهان به یک ضربه آزاد و گل زودهنگام تبدیل شود. برای گل دوم، سهرابیان ابتدا با یک پاس اشتباه زمینه ضدحمله استقلال را فراهم کرد و سپس در ادامه صحنه نیز تصمیم درستی نگرفت. سحرخیزان توپ را به سمت قلی‌زاده فرستاد و دو مدافع سپاهان برای توقف حمله آبی‌ها عقب رفتند. سهرابیان و محمدامین حزباوی به جای تقسیم صحیح مهاجمان استقلال، به یک منطقه نزدیک شدند و حتی در مسیر حرکت با یکدیگر برخورد کردند. این ناهماهنگی تعادل خط دفاع را از بین برد و راه را برای حرکت قلی‌زاده به داخل محوطه باز کرد.

در آن لحظه، تصمیم عقلانی برای سهرابیان این بود که مهار مستقیم سحرخیزان را به حزباوی واگذار کند و خودش به سمت قلی‌زاده حرکت کند. او می‌توانست با بستن زاویه پیشروی وینگر استقلال، برای چند ثانیه تأخیر ایجاد کند تا هافبک‌ها و مدافعان کناری سپاهان به صحنه بازگردند. سهرابیان در عوض به سمت حزباوی تمایل پیدا کرد، تعادلش را از دست داد و روی زمین افتاد. قلی‌زاده نیز بدون مواجهه با فشار کافی وارد محوطه شد و با ضربه‌ای دقیق دروازه حسینی را باز کرد. استقلال کاملاً شایسته این پیروزی بود، چون اشتباهات حریف را با نظم هجومی و تصمیم‌گیری سریع مجازات کرد. بازیکنان آبی‌پوش هنگام حمله می‌دانستند در کدام فضا قرار بگیرند و پس از به دست آوردن توپ نیز زمان را با پاس‌های اضافه از دست ندادند. سپاهان در مقابل آرایش دفاعی منسجمی نداشت و سهرابیان در هر دو گل نتوانست مسئولیت منطقه خود را به‌درستی انجام دهد. تفاوت نظم استقلال و آشفتگی دفاع سپاهان، نتیجه سوپرکلاسیکو را در همان ده دقیقه نخست رقم زد.