بازگشت فرشید در فاصله ۲۰ کیلومتری شهرآورد!
به نقل از کیک زون، در روزی که چشمهای عده زیادی از علاقهمندان فوتبال به نقشجهان اصفهان و شهرآورد بزرگ پایتخت دوخته شده بود، چند کیلومتر آنطرفتر، یک درام تمامعیار در ورزشگاه فولادشهر به روی صحنه رفت؛ فرشید اسماعیلی، که از بازیکنان باتجربه دربیهای فوتبال ایران در سالهای پیش به شمار میرود، در همین اصفهان، نمایشی را به اجرا درآورد که دراماتیکترین پایان یک مسابقه تا به این لحظه از فصل محسوب میشد. او که روزگاری در پیراهن استقلال، با گل و پاس گل، ستاره برد ۳-۲ بود و زمانی دیگر با یک چیپ ناموفق، تلخترین خاطرهاش را در دربی ثبت کرده بود، این بار در لباسی متفاوت، اثبات کرد که حتی بدون پیراهن سرخابی هم، میتواند نقش اول لحظات بزرگ باشد.
تمام ماجرا این است که آنچه این هفته در اصفهان رخ داد، فراتر از یک برد ساده برای ذوبآهن بود. فرشید اسماعیلی از دقیقه ۵۷ به زمین آمد؛ زمانی که جو سکوهای ناراضی از تساوی، در حال التهاب بود و هواداران پس از هفتهها ناکامی، فریاد 'حیا کن، رها کن' را خطاب به عبدالله ویسی سر داده بودند. فشار روی نیمکت ذوبیها به حدی بود که گویی هر لحظه ممکن بود تصمیمی ناگهانی برای کادر فنی گرفته شود. در چنین فضایی سنگینی، اتفاقی افتاد که کمتر کسی پیشبینی میکرد؛ ورق در دقیقه ۸+۹۰ برگشت و اسماعیلی نیز به خوبی نقش ناجی را ایفا کرد. همه چیز از یک پرتاب اوت ساده در آخرین ثانیهها آغاز شد؛ جایی که ذوبیها برای آخرین بار به جلو هجوم آوردند. محمد حسینی توپ را برای علی شجاعی پرتاب کرد و ارسال سریع او به درون محوطه جریمه، توپ را به فرشید اسماعیلی رساند. اسماعیلی که پشت به دروازه بود، با یک کنترل دقیق با پای چپ، توپ را در فضای کوچک محوطه جریمه برای خود کاشت و بلافاصله با یک چرخش کلاسیک و ضربهای قاطع با پای راست، تور دروازه پیکان را لرزاند؛ گلی که حجم بالایی زیبایی و سرعتش، پورحمیدی را کاملا تسلیر کرد و اجازه نداد تکان بخورد.
فورا پس از این گل، فولادشهر شاهد احساسیترین جشن گل این فصل خود بود. فرشید به سمت نیمکت دوید و عبدالله ویسی که تا چند ثانیه پیش، آماج انتقادات تند سکوها بود، با سرعتی باورنکردنی به وسط زمین رفت تا سورپرایزهای فوتبالی این بار با روی خوش به اردوی سبزهای اصفهانی رفته باشد. فرشید اسماعیلی با این گل، نه تنها اولین برد ذوبآهن در لیگ بیست و ششم را به نام خود ثبت کرد، بلکه سنگینی بار را از روی شانههای ویسی برداشت. او که سابقه درخشان در دربی تهران را دارد، این بار در اصفهان و در همان روزی که نام دربی، تمام شهر را پر کرده بود، گلی زد که ارزش آن برای هواداران ذوبآهن فراتر از هر دربی بود؛ بردی که تیم را از بحران خارج کرد و ویسی را از لبه تیغ نجات داد.
