مورینیو، نسخه نوین: بازیکنان رئال مادرید سادهلوحند
به نقل از "ورش سه"، سرمربی 63 ساله اولین شکستش را بسیار زودتر از دوره قبلی متحمل شد، اما به بازیکنانش خردهای نمیگیرد: «شایسته پیروزی بودیم، اما شایسته بودن امتیازی به همراه نمیآورد»
عبور از این مرحله دیر یا زود اجتنابناپذیر بود، اما به بدترین شکل ممکن برای سفیدپوشان رقم خورد: با گل تروی پاروت در دقیقه ۸۱ که لاکارتوخا را به مرز انفجار رساند. یک ضربه دیرهنگام که رئال مادرید را در شبی که در نهایت تلخ بود، دستخالی گذاشت.
مرد پرتغالی سه بازی رسمی نخست را با پیروزیهای پیاپی پشت سر گذاشته بود. در اولین حضورش، بسیار دیرتر شکست را تجربه کرد؛ تا ماه نوامبر طول کشید، زمانی که بارسلونا در نیوکمپ با آن ۵ بر صفر تاریخی که هنوز در حافظه آبیواناریها باقی است، رئال مادرید را متوقف کرد. اما شانزده سال گذشته و این دیگر داستانی متفاوت است.
رئال مادرید برابر بتیس راهی به سوی گل نیافت. چند توپ به تیرک خورد، با دروازهبازی روبرو شد که با مهار پنالتی امباپه درخشان ظاهر شد و همچنین از بدشانسی اسپی آسیب دید؛ زننده یک گل فوقالعاده که به دلیل چند سانتیمتر مردود اعلام شد. نوبت به مورینیو رسید که حتی در اتاق کنفرانس خبری هم نتوانست علت شکست را توضیح دهد که با آنچه در زمین دید همخوانی نداشت.
با این حال، شبِ گله و شکایت نبود. این مورینیو فردی متحول شده است، بسیار آرامتر، حتی در مواجهه با داوری که از تصمیماتش انتقاد نکرد، هرچند با معیار کارتهای زرد مخالف بود.
او با لحنی بسیار سنجیدهتر از گذشته گفت: «دو صحنه جنجالی را با جزئیات در رختکن ندیدم و نمیتوانم اظهار نظر کنم. نمیدانم چرا آردا پس از آن همه بازی و یک خطای کوچک، نیمه اول را با کارت زرد به پایان میرساند.»
مرد پرتغالی بهجای نشانه رفتن انگشت اتهام به سوی کسی، از تیمش دفاع کرد تا بازیکنانش را حفظ کند. او با وجود افت چشمگیر در خط حمله، جایی که نه وینیسیوس، نه امباپه و نه بلینگام روز خوبی نداشتند، از عملکرد تیمی ابراز رضایت کرد.
او در حمایت از رختکنی که دستخالی برگشت، اعلام کرد: «تیم از نظر تیمی در همه زمینهها بسیار خوب بازی کرد و از نظر فردی نیز همینطور. به هیچ بازیکنی هیچ خردهای نمیگیرم، بلکه کاملاً برعکس.»
تغییرات نیز سناریو را تغییر نداد. برناردو سیلوا، ترنت و دیومانده نتوانستند سطح رئال مادریدی را که نیازمند گلی برای تغییر شرایط بود بالا ببرند و حتی شاهد بودند که بازی به نفع میزبان سنگینی کرد. اما با این حال وسوسه سرزنش از ذهن مورینیو نگذشت: «تغییرات را نه به دلیل نارضایتی، بلکه برای بیرون کشیدن بازیکنان دارای کارت زرد انجام دادم. همه تمام توانشان را گذاشتند. ما کاملاً شایسته پیروزی بودیم، اما شایسته بودن امتیازی نمیدهد.»
تنها نقد سرمربی از جنس دیگری بود؛ بیشتر مرتبط با رندگی در بازی تا عملکرد. مورینیو اشاره کرد که بازیکنانش در مواجهه با حریفی که زمان را مدیریت میکرد، فاقد شیطنت بودند. او تحلیل کرد: «بازیکنان بتیس باهوشتر از بازیکنان رئال مادرید هستند که پاک و سادهلوحند. بازیکنان رئال مادرید بلافاصله از زمین بلند میشوند، اما بازیکنان بتیس باهوشترند و با حمایت هواداران فوقالعادهای که فشار میآورند، به این چیزها دست مییابند.»
او با اینکه گل مردود اسپی این بار امتیازی به همراه نداشت، بهترین کلماتش را برای او داشت: «اسپی پسری است که ده یا پانزده دقیقه وارد زمین میشود و یک گل فوقالعاده میزند که ممکن است آفساید باشد یا نباشد، اما بازیکنی مهم برای ماست.»
یک تسلی فردی در شب فراموششدنی که در آن مورینیو، وفادار به نسخه جدیدش، ترجیح داد بهجای مقصر دانستن دیگران، از بازیکنانش محافظت کند.
