پرسپولیس با کری سنگین عبدالله ویسی روبرو شد!
کیک زون گزارش داد که عبدالله ویسی را در میانههای لیگ پانزدهم، در محل سالن نشست خبری سازمان لیگ در خیابان سئول به عنوان صدرنشین لیگ برتر ملاقات کردیم. جایی که او پس از پیروزی مقابل تیم برانکو ایوانکوویچ در آغاز لیگ برتر، تیمش را به عنوان یک قدرت شگفتیساز به نمایش گذاشته بود و حالا میخواست کارش را به پایان برساند. او البته در پایان فصل توانست به مقام قهرمانی دست یابد و جامی را لمس کند که ستارههای پرسپولیس از آن دست خالی مانده بودند. به بیان دیگر، این قهرمانی اولین حسرت تیم برانکو ایوانکوویچ را رقم زد زیرا آنها میخواستند در حضور تماشاگران پرشمار خود جام را به فرزند کاپیتان فقیدشان اهدا کنند. این قهرمانی، برند عبدالله ویسی را از یک سرمربی معمولی به یک مربی قهرمان تبدیل کرد، موقعیتی که سرمربیان انگشتشماری در ایران به آن دست یافته بودند. عبدالله در ادامه به نیمکت سپاهان رسید اما دیگر نتوانست موفقیت قبلی را تکرار کند تا قهرمانی با کمترین گل خورده در استقلال خوزستان به یک مورد نادر و به ویژه در تاریخ فوتبال ایران تبدیل شود. ویسی نیز پس از آن با دستاوردهایی نظیر حفظ تیمها در لیگ برتر و ارتقای برخی دیگر از تیمها در سطح اول فوتبال ایران، توانست جایگاهش را حفظ کند. این بار او در هتل المپیک به دیدار خبرنگاران آمد. جایی که آنها در سالن کوچکی به میزبانی باشگاه پرسپولیس، نیم ساعت پیش از آن که سرمربی سرخپوشان پشت میز بنشیند و به پرسشهایشان پاسخ دهد، با او گپ و گفتی داشتند. آغاز صحبتهای ویسی، خبرنگاران را نیز به هیجان آورد. او شیرین، سریع و صریح با آنها صحبت میکرد و به پرسشها پاسخ میداد. ابایی از بیان اظهارات جنجالی هم نداشت اما در عین حال کاملاً احترام تیم پرسپولیس را حفظ میکرد. اما زمانی که یکی از خبرنگاران حوزه پرسپولیس پرسشی درباره سبک بازی پرسپولیس مطرح کرد، دیگر تحمل نکرد و از خود و تیمش دفاع کرد. پرسش این بود که «آیا از پرسپولیس نمیترسید؟» با این پیشزمینه که سرخپوشان تهرانی در این فصل در ۲۰ دقیقه نخست آغازیه تهاجمی و پرموقعیت داشته و زهر خود را به حریف ریخته و بر نمایش مسابقه مسلط میشدند و به این شکل حریفان را از پیش روی برمیداشتند و بخش دیگر پیشزمینه بر این استوار بود که عبدالله ویسی با توجه به سبک دفاعی تیمش در استقلال خوزستان و تجربه توقف پرسپولیس، مقابل تیمی که به زعم سرمربیاش مانند پرسپولیس دهه ۶۰ و ۷۰ در همان دقایق نخست کار حریفان را میسازد، دوباره به سبک تدافعی تکیه خواهد کرد؟ این، نوعی به عبدالله ویسی برخورد کرد و او در مقام دفاع از خود و تیمش برخاست و این پاسخ را داد که شاید حتی نوعی کری برای پرسپولیسیها محسوب میشد: - در دهه شصت من مقابل پرسپولیس بازی کردم، ۱۷ سالم بود. همان ۲۰ دقیقه اول وحشتناک بودند اما من به آنها گل زدم. در دهه ۷۰ مقابل آنها بازی کردم و در ۲۰ دقیقه به آنها گل زدم. - در مربیگری از آنها نمیترسم. برایشان احترام قائلم اما نمیترسیم. ما هم ذوب آهن هستیم و برنامه خودمان را داریم. - در دو بازی اول اینطور بودند اما تیمها آنالیزش کردند و دیگر اینطور نبودند. برایشان احترام قائلیم اما نمیترسیم، ما ذوب آهن هستیم و کارمان را انجام میدهیم. حالا اما روز مسابقه فرا رسیده و مهدی تارتار و عبدالله ویسی خود را برای یک جدال جذاب آماده میکنند. جایی دیگر این کریخوانیها و رجزها به پایان رسیده و زمان عمل فرا رسیده. تیمی که قصد دارد نشان دهد از پرسپولیس نمیترسد و پرسپولیسی که برای سه امتیاز وارد زمین خواهد شد.
