خلیفه و گودرزی، پای حرف پیروز قربانی یا متن قرارداد؟
به گزارش کیک زون، هواداران استقلال از پیوستن محمد خلیفه و بهرام گودرزی در نیمفاستقبال داشتند، اما اظهارات پیروز قربانی پس از تساوی آلومینیوم مقابل استقلال، شوک بزرگی به آبیها وارد ساخت. سرمربی آلومینیوم اعلام کرد مخالف جدایی این دو بازیکن است و از مدیران باشگاهش خواسته برای نگه داشتن آنها اقدام نمایند. خلیفه با دو سیو تماشایی مقابل استقلال، ستاره بازی اراک بود و گودرزی نیز به دلیل مصدومیت زانو در فهرست آلومینیوم قرار نداشت. همین نمایش خلیفه و اهمیت فنی هر دو بازیکن برای تیم پیروز قربانی، باعث شده سرمربی اراکیها به صراحت از مخالفتش با جدایی آنها در نیمفصل حرف بزند، اما این موضع به خودی خود تعیینکننده سرنوشت دو بازیکن نیست. موضوع اصلی، به توافقی برمیگردد که در تابستان میان استقلال، آلومینیوم، محمد خلیفه و بهرام گودرزی امضا شده است. بر اساس مفاد اعلامشده از این تفاهم، دو بازیکن پس از باز شدن پنجره نقلوانتقالاتی استقلال باید از آلومینیوم جدا شوند و در اختیار باشگاه تهرانی قرار بگیرند. به همین دلیل، حضور آنها در اراک از ابتدا قرار بود موقت باشد و تا زمان فراهم شدن شرایط ثبت قرارداد در استقلال ادامه پیدا کند.
استقلال برای گرفتن رضایتنامه این دو بازیکن، پرداخت مبلغ توافقشده را به شکل اقساطی پذیرفت و طبق پیگیریها، سه قسط از این مبلغ نیز پرداخت شده است. یکی از پرداختیها در دوره مدیریت محمد محمدی در آلومینیوم انجام شد. همین پرداختها، از نگاه استقلال نشانه اجرای توافقی است که بر اساس آن، خلیفه و گودرزی باید در نیمفصل به جمع آبیها برگردند. پس از تغییرات مدیریتی در آلومینیوم و حضور پیروز قربانی روی نیمکت تیم، نگاه باشگاه اراکی به این توافق تغییر کرد. آلومینیومیها برای برهم زدن تفاهم اولیه، از استقلال خواستند مبالغ واریزشده بابت رضایتنامه را پس بگیرد و حتی پیشنهاد پرداخت ۵۰ میلیارد تومان بیشتر را نیز مطرح کردند تا استقلال به فسخ توافق رضایت بدهد. مدیریت استقلال این پیشنهاد را نپذیرفت و همچنان خواهان دریافت دو بازیکن در نیمفصل است. از منظر حقوقی، پاسخ این سوال که حق با کدام طرف است، در صحبتهای قربانی یا خوشحالی هواداران استقلال پیدا نمیشود. پاسخ در متن تفاهمنامه، قراردادهای بازیکنان و شرایطی است که سه طرف زیر آن را امضا کردهاند. اگر در توافق، زمان بازگشت به استقلال و تعهد آلومینیوم به تحویل دو بازیکن به شکل روشن نوشته شده باشد، باشگاه اراکی نمیتواند صرفاً با تغییر مدیران یا مخالفت سرمربی، این تعهد را یکطرفه کنار بگذارد.
در چنین قراردادی، پیروز قربانی میتواند بر ضرورت حفظ خلیفه و گودرزی تأکید کند و از مدیران باشگاهش بخواهد راهی برای ادامه حضورشان پیدا کنند، اما اختیار تغییر یا فسخ یک توافق مکتوب در دست سرمربی نیست. تغییر توافق، به رضایت باشگاههای طرف قرارداد و خود بازیکنان نیاز دارد، مگر اینکه در مفاد قرارداد، حق فسخ یا شرط دیگری برای یکی از طرفین پیشبینی شده باشد. نکته مهم دیگر، تفاوت میان حق بازگشت و امکان بازی کردن است. حتی اگر استقلال در اختلاف با آلومینیوم صاحب حق باشد و زمان بازگشت دو بازیکن در نیمفصل فرا برسد، استفاده از خلیفه و گودرزی در مسابقات رسمی به باز بودن پنجره و ثبت قانونی قراردادشان بستگی دارد. اگر محرومیت استقلال از ثبت بازیکن جدید تا آن مقطع برطرف نشود، بازگشت آنها روی کاغذ به معنای مجوز بازی نخواهد بود.
از سوی دیگر، خود خلیفه نیز پس از بازی با استقلال گفت از جزئیات تفاهمنامه اطلاع کاملی ندارد و آن را صددرصد قطعی نمیداند. همین اظهارنظر، ابهام درباره برخی بندهای توافق را بیشتر میکند. با این حال، تا زمانی که متن قرارداد خلاف آن را نشان ندهد یا طرفین به توافق تازهای نرسند، موضع حقوقی استقلال بر پایه همان تعهد مکتوب اولیه ارزیابی میشود. خلیفه و گودرزی برای استقلال دو خرید آیندهدار هستند. پنجره بسته، کمبود بازیکن و نیاز آبیها به رقابت در نیمفصل دوم، ارزش این دو مهره را بیشتر کرده است. به همین دلیل، اختلاف تازه استقلال و آلومینیوم احتمالاً در هفتههای آینده به یکی از جدیترین موضوعات نقلوانتقالاتی فوتبال ایران تبدیل خواهد شد.
