خولین آلوارز، بهتر بود نیامدی!

به نقل از کیک زون، جالب اینجاست که عدم پیوستن خولین آلوارز به بارسا تأثیری شفاف‌سازی‌کننده داشته و مسیر طبیعی را که این ترکیب فوق‌العاده باید می‌پیمود، کلید زده است.

همه آن نظریه‌ها درباره جانشینی لواندوفسکی، همه آن ساعت‌های بحث و گفتگو با رویای خریدهای غیرممکن هالند، کین یا خود خولین، همه آن مقالات درباره ضرورت داشتن یک مهاجم نوک هدف، و حالا مشخص شده که زوج فلیک و دکو دوباره از محدودیت یک فضیلت ساخته‌اند و به این نتیجه آگاهانه رسیده‌اند که تنها نسخه برای جبران ناکامی در جذب خولین، سادگیِ عدم خرید هیچ بازیکنی یا حداقل عدم خرید بازیکنی ساختاری بود؛ با توجه به این‌که گابریل ژسوس اگر در پست مهاجم نوک بازی کند، به احتمال زیاد چیزی فراتر از یک گزینه ذخیره نخواهد بود.

از میان تمام تصمیمات گرفته شده در دوران لاپورتا، شاید این تصمیم اصیل‌ترین تصمیم به سبک کرویف باشد، زیرا باعث می‌شود حل مسئله گلزنی مستلزم مشارکتی دسته‌جمعی باشد.

چیزی بیشتر از این بارسای سوم فلیک شبیه به بارسای کرویف پیش از آمدن روماریو نیست؛ همان تیمی که سه قهرمانی اول لالیگا و همچنین یک لیگ قهرمانان را فتح کرد. این تیم نیز مانند آن تیم بدون هیچ مهاجم نوک هدفی بازی می‌کند و هر بازیکنی آماده است تا از عقب به پست مهاجم نوک برسد بدون آن‌که نیازی به اشغال قبلی آن فضا داشته باشد.

این روزها گفته می‌شود نیازی به مهاجم نوک نبود زیرا رافینیا نقش مهاجم نوک را ایفا می‌کند، اما حتی این موضوع هم دقیقاً درست نیست، چرا که لامین نیز مانند فرمین در حال بازی در نقش مهاجم نوک است و کسی چه می‌داند شاید گوردون هم در نهایت این کار را انجام دهد.

مسئله این است که هیچ مهاجم نوکی وجود ندارد زیرا همه آن‌ها مهاجم نوک هستند یا می‌توانند باشند یا صرفاً می‌توانند مسیر را برای هم‌تیمی‌های خود هموار کنند تا به مهاجم تبدیل شوند. به همین دلیل آمار و ارقام داده‌ای کوبنده را نشان می‌دهند : پس از چهار هفته از لالیگا، بارسا سه بازیکن در میان پنج گلزن برتر جام دارد.

موضوع فقط منحصر به اعداد و ارقام نیست. این آغاز فصل سوم فلیک بدون شک مقطعی است که در آن شاهد بیشترین تحرک، خلق موقعیت و سرعت در بازی بوده‌ایم. کنار گذاشتن یک مهاجم نوک تخصصی مانند لواندوفسکی تقریباً مثل برداشتن یک مانع بود؛ تیم در یک آمادگی فوق‌العاده به سر می‌برد، فرسنگ‌ها از رقبای احتمالی خود فاصله دارد و سیگنال‌هایی می‌فرستد مبنی بر این‌که این بار واقعاً در آستانه جهش نهایی به نخبگان اروپا و مدعی واقعی برای فتح لیگ قهرمانان است.