رئال، تو هرگز پیرو این نبرد نخواهی شد!
به نقل از گزارش کیک زون، رئال مادرید فصل را با عملکرد قابل قبولی در لالیگا آغاز کرده و این مسیر تنها با یک اشتباه در لاکارتوخا که تیم را از سه امتیاز کامل برابر بتیس محروم ساخت، تحت تأثیر قرار گرفته است.
مقامات برجسته این عملکرد را میتوان در بازیهای خانگی مشاهده کرد؛ جایی که این تیم در هیچ یک از دیدارهای لالیگایی خود کمتر از چهار گل به ثمر نرسانده است. آنها در لیگ قهرمانان اروپا نیز خود را به نمایش گذاشتند و اینتر، قهرمان ایتالیا را که بیست بازی بدون شکست را پشت سر گذاشته بود، با حداقل گل شکست دادند. ارقام و آمار در مجموع امیدوارکننده است.
با این حال، برنابئو نشان داده که وقایع فصل گذشته را از یاد نبرده است. صبر طرفداران کم است و چند اشتباه پیاپی کافی است تا ناآرامیها علنی شود. حداقل بخشی از تماشاگران هنگام عدم پاسخگویان تیم در زمین، با سوتهای اعتراضی خود را نشان میدهند.
خوشبختانه این پدیده تنها در بخشهای خاصی از مسابقات رخ میدهد؛ همان لحظاتی که تیم تحت هدایت مورینیو در فاز دفاعی بیش از حد شکننده به نظر میرسد و بخشی از تماشاگران این عدم توازن را با سوتهای اعتراضی جریمه میکنند.
این اتفاق برابر رئال سوسیداد پس از گل تساوی حریف رخ داد که نیمه اول را بیرمق کرد. این ماجرا با شدت بیشتری برابر اینتر تکرار شد؛ جایی که بخش عمدهای از سوتها متوجه وینیسیوس بود که در فاز هجومی پویا نشان نمیداد، هرچند در فاز دفاعی جبران کرد. این مسئله برابر رایو وایکانو نیز تکرار شد؛ زمزمههای اعتراضی که بازیکنان در زمین آن را حس میکنند و نادیده گرفتنشان دشوار است.
مورد رایو وایکانو بسیار مشهود بود. نیمه دوم تیم مورینیو به دلیل افت بدنی دچار افت شد؛ موضوعی که خود سرمربی نیز در کنفرانس خبری به آن اشاره کرد. در این نیمه خبری از ظرافت و قدرت ۴۵ دقیقه نخست نبود؛ دقایقی که رئال مادرید با برتری سه بر صفر بر بازی مسلط بود. با حملات رایو و گل کامیو، برنابئو بار دیگر نارضایتی خود را با سوتهایی نشان داد که آردا گولر به محض ورود به زمین با ارائه یک نمایش خوب آنها را آرام کرد. این بازیکن ترکیهای کنترل را به رئال مادرید بازگرداند و لبخند را به سکوها هدیه داد.
در برخورد با این پدیده، چهرههای برجسته تیم به جای گلایه، تصمیم به درک شرایط گرفتند. مورینیو پس از بازی با اینتر گفت: «نظرات طرفداران مهم است و نمیتوانم چیزی به آنها بگویم.» کورتوا نیز در مشروعیت بخشیدن به این خشم صریحتر عمل کرد: «سوتهای اعتراضی طرفداران؟ این همان سختگیری و توقعی است که رئال مادرید را بزرگ میکند. ما دو سال است که هیچ جام بزرگی نبردهایم و آنها حق دارند.»
برای درک این سوتها باید حافظه تاریخی داشت و به فصل گذشته بازگشت. بخشی از طرفداران در چند مسابقه تیم را جریمه کردند؛ بهویژه در صحنههای پرتنش پس از حذف از جام حذفی برابر آلباسته. این نارضایتی در بخش پایانی فصل، با خروج رئال مادرید از لیگ قهرمانان اروپا و کاهش شانس در لالیگا دوباره ظاهر شد. همه چیز بدون جام به پایان رسید و برنابئو خشم خود را فراموش نکرده است.
توقع بالای برنابئو، همانطور که کورتوا آن را بخشی از عظمت باشگاه میداند، یک انگیزه دائمی است. تیم ابزار لازم برای موفقیت را دارد، همانطور که قدرت خط حملهاش آن را نشان میدهد؛ تنها کافی است شدت بازی خود را از ابتدا تا انتها حفظ کند تا صدای اعتراض جای خود را به تشویق بدهد.
