امیر قلعهنویی؛ فراتر از تمام مربیان تاریخ فوتبال ایران!
بر اساس گزارش کیک زون، امیر قلعهنویی اکنون در موقعیتی قرار گرفته که پیش از این هیچکدام از سرمربیان ایرانی یا خارجی تیم ملی چنین جایگاهی نداشتهاند. با حضور در هتل المپیک و آغاز رسمی نخستین اردوی تیم ملی در راه جام ملتهای آسیا، قلعهنویی برای سومین بار به عنوان سرمربی ایران در این رقابتها روی نیمکت خواهد نشست. سومین حضور در مهمترین تورنمنت ملی قاره کهن، در شرایطی برای این مربی رقم میخورد که مأموریت بزرگی تاریخی پیش روی اوست. رساندن ایران به فینال جام ملتها، اتفاقی که بیش از نیم قرن در تاریخ فوتبال ایران رخ نداده است. قلعهنویی نخستین تجربه خود در جام ملتهای آسیا را در سال ۲۰۰۷ به دست آورد. تیم تحت هدایت او در مرحله یکچهارم ننیلی برابر کرهجنوبی قرار گرفت و پس از تساوی در جریان بازی، در ضربات پنالتی مغلوب شد تا از رسیدن به چهار تیم پایانی باز بماند. سالها بعد، قلعهنویی دوباره به نیمکت تیم ملی بازگشت و این بار در جام ملتهای ۲۰۲۳ قطر، تیمی را هدایت کرد تا به نیمهنهایی راه یافت. ایران در آن مسابقه مقابل قطر قرار گرفت و در دیداری نزدیک با نتیجه ۳ بر ۲ شکست خورد تا رؤیای رسیدن به فینال بار دیگر تعویق بیفتد. اکنون اما داستان برای قلعهنویی متفاوت است. پس از تجربه جام جهانی ۲۰۲۶، قراردادش با فدراسیون فوتبال را تا پایان جام ملتهای آسیا ۲۰۲۷ تمدید کرده و قرار است سومین دوره از جام ملتهای دوران مربیگریاش را روی نیمکت ایران سپری کند.
اما اینبار یک عدد بزرگ نیز مقابل نام ایران قرار گرفته است: ۵۱ سال. آخرین باری که ایران در فینال جام ملتهای آسیا حضور داشت، به سال ۱۹۷۶ بازمیگردد. زمانی که تیم ملی در تهران با شکست کویت برای سومین دوره متوالی قهرمان آسیا شد. ایران پس از آن دیگر هرگز به فینال این مسابقات نرسید. در واقع، اگر تیم ملی در جام ملتهای ۲۰۲۷ بتواند به دیدار نهایی برسد، فاصله آخرین حضور ایران در فینال تا آن مسابقه به ۵۱ سال خواهد رسید. این فاصله تاریخی است که نسلهای مختلف فوتبال ایران نتوانستهاند آن را پشت سر بگذارند. جالب است در این بازه زمانی، ایران بارها تا آستانه فینال پیش رفت اما هر بار یک قدم کم آورد. هفت بار تیم ملی در نیمهنهایی جام ملتها حاضر شد و در تمام این موارد از رسیدن به مسابقه نهایی بازماند. هفت نیمهنهایی، هفت شکست و هفت بار از دست رفتن فرصت رسیدن به فینال. اینبار اما سرنوشت فوتبال ایران، مأموریتی ویژه را پیش روی امیر قلعهنویی قرار داده است. سرمربیای که خودش دو بار طعم حذف در مراحل پایانی جام ملتها را چشیده، حالا برای سومین بار باید تیم ملی را به این رقابتها ببرد. با این تفاوت که اینبار هدف فقط عبور از مرحله گروهی یا حتی رسیدن به نیمهنهایی نیست؛ هدف، فینال است. ایران آخرین بار در سال ۱۹۷۶ ایستاد و پس از آن، هر بار یک قدم مانده به آن متوقف شد. اکنون قلعهنویی میخواهد اینبار آن یک قمر را بردارد. مأموریتی که اگر به سرانجام برسد، نه فقط یک ناکامی شخصی یا یک دوره ناموفق را جبران میکند، بلکه میتواند به طلسمی پایان دهد که نسلهای مختلف فوتبال ایران را در حسرت حضور دوباره در فینال نگه داشته است و شاید برای نسلی از بازیکنان تیم ملی که جام جهانی را تجربه کردهاند اما هنوز جام قهرمانی ملی را در ویترین افتخارات خود ندارند، جام ملتهای ۲۰۲۷ آخرین فرصت برای ساختن چنین میراثی باشد.
