تاتنهام در بحران غرق شد؛ شکست سنگین مقابل ویلا

بر اساس گزارش کیک زون، با شکست تیم برابر استون ویلا، رقیب مستقیم در میان انتهای جدول، هشدارهای خطر به گوش می‌رسد. اعتراض‌های هواداران بلند شد و بسیاری از آن‌ها با به ثمر رسیدن گل سوم استون ویلا توسط امی بوئندیا با ضربه‌ای کات‌دار و زیبا از فاصله 30 متری در 10 دقیقه به پایان بازی، با نارضایتی ورزشگاه را ترک کردند.

روبرتو دی زربی پس از مشاهده این‌که تیم پرهزینه‌اش توسط استون ویلای بحران‌زده پیش از شروع مسابقه به این شکل تنبیه شده، به نظر می‌رسد شوکه بود.

یوهان مانزامبی در آستانه پایان نیمه نخست برخلاف جریان بازی، گل نخست را وارد دروازه میزبان کرد. محمد قدوس نیز تصور می‌کرد گل تساوی را به ثمر رسانده اما این گل به دلیل آفساید مردود اعلام شد. نیکلاس جکسون با یک ضربه عالی گل دوم را به ثمر رساند و سپس بوئندیا گل سوم را از راه دور وارد دروازه کرد.

حداقل کانر گالاگر، بازیکن تعویضی تاتنهام، با ضربه‌ای نامحکم در دقایق پایانی به طلسم چهار بازی بدون گل این تیم در رقابت‌های این فصل لیگ برتر پایان داد. اما این گل با تشویق کمی روبه‌رو شد و هواداران با تشویق‌های کنایه‌آمیز وضعیت تأسف‌بار تیم خود را به نمایش گذاشتند.

یان پل فان هکه نیز با ضربه سر در دقیقه هشتم وقت‌های تلف‌شده اختلاف را کمتر کرد اما ثانیه‌هایی بعد سوت پایان بازی با سوت اعتراض معدود هواداران به صدا درآمد.

تاتنهام از 5 بازی ابتدایی خود تنها 2 امتیاز کسب کرده و نگرانی بزرگ اینجاست که آن‌ها شکننده‌تر از همیشه به نظر می‌رسند. آن‌ها اکنون در رکورد 48 بازی قرار دارند که در آن‌ها عقب افتاده و موفق به پیروزی نشده‌اند که نشان‌دهنده شکنندگی شدید در برابر مشکلات است.

این در حالی است که آزمون‌های سخت هنوز آغاز نشده‌اند و تاتنهام تاکنون تنها به مصاف برنتفورد، نیوکاسل، ناتینگهام فارست، اورتون و استون ویلا رفته است. خبری از منچسترسیتی و لیورپول نبوده و خدا به داد آن‌ها در برابر رقیب دیرینه یعنی آرسنال برسد.

شاید فرم افتضاح آن‌ها با توجه به قرار گرفتن در رده‌های هجدهم در فصل‌های متوالی چندان تعجب‌آور نباشد، اما پس از هزینه‌کرد بی‌سابقه دی زربی پس از مأموریت موفقیت‌آمیز نجات تیم در فصل گذشته، انتظارات در این فصل بسیار بالاتر بود.

البته هنوز روزهای ابتدایی فصل است، اما دلیلی وجود دارد که هواداران از همین حالا بدترین سناریوها را تصور کنند. این مسابقه از الگوی تقریباً تمامی بازی‌های تاتنهام در این فصل، به‌ویژه در خانه پیروی کرد: شروع خوب، خلق کلی موقعیت، عدم استفاده از آن‌ها، افت بدنی و تنبیه شدن. نیمه نخست نیز دقیقاً با همین روند پیش رفت؛ نیمه‌ای که بسیار سرگرم‌کننده‌تر از نتیجه ثبت‌شده روی تابلو بود، هرچند که برای هواداران میزبان به شکلی دردناک و آشنا رقم خورد.