هفت ستاره جوانی که آینده فوتبال ایران را رقم میزنند
به گزارش کیک زون، تحول نسل در فوتبال ایران مدتهاست که در مصاحبههای سرمربیان و مدیران یک موضوع تکراری محسوب میشده، اما امروزه شواهد ملموسی از این تغییر در میادین ورزشی قابل مشاهده است. بازیکنانی که اکثراً زیر ۲۰ سال سن دارند، به تیمهای بزرگ پیوستهاند، در لیگ برتر گلزنی کردهاند، برای تیم ملی بزرگسالان به میدان رفتهاند و در اردوهای تیم امید نیز نقشی کلیدی ایفا میکنند. این هفت بازیکن هرچند همسن نیستند، اما به فشردهای از نسل تعلق دارند که فوتبال پایه تا سطح حرفهای ایران را با سرعتی چشمگیر پشت سر گذاشتهاند. وجه اشتراک این بازیکنان تنها سن پایینشان نیست. هر یک مسیری متفاوت طی کرده و ویژگیهای فنی منحصر به فردی دارند. از هافبک سازندهای که تجربه حضور در جام جهانی را کسب کرده تا مهاجمی که در ابتدین فرصتهایش برای سپاهان دو گل به ثمر رسانده. یکی از آکادمی پرسپولیس آمده، دیگری پس از تجربه فوتبال روسیه به وطن بازگشته و بازیکنی دیگر با انتخاب آلومینیوم اراک، بازی کردن را بر نیمکتنشینی در تیم محبوبتری ترجیح داده است. اسماعیل قلیزاده: دریبلزنی که از فرصت نمیترسد اسماعیل قلیزاده یکی از منحصربهفردترین بازیکنان نسل جدید استقلال است. این وینگر ۲۰ ساله که فوتبالش را در آکادمی سپاهان آغاز کرد، بیشتر در شمسآذر دیده شد و در نهایت با قراردادی بلندمدت به استقلال پیوست. قلیزاده قابلیت بازی در هر دو جناح خط حمله و فضای پشت مهاجم را دارد و برجستهترین ویژگیاش، شجاعت در دریبل توپ و حرکت مستقیم به سمت دروازه حریف است. او در مسابقاتی که فرصت بازی داشته، نشان داده تحت تأثیر نام تیم حریف یا فشار پیراهن استقلال قرار نمیگیرد. گلزنی مقابل سپاهان و عملکرد تأثیرگذارش در دیدار آسیایی برابر السد، قلیزاده را از یک بازیکن جوان به گزینهای جدی برای ترکیب آبیها تبدیل کرده است. قلیزاده از آن دسته وینگرهاست که حرکت در نیمفضا، تغییر جهت سریع و حضور بهموقع در محوطه جریمه باعث شده علاوه بر خلق موقعیت، توانایی تکمیل حملات را نیز داشته باشد. استقلال در سالهای گذشته بازیکنان جوان زیادی را به ترکیب خود نزدیک کرده، اما تعداد اندکی از آنها توانستهاند به این سرعت توجه تماشاگران را جلب کنند. قلیزاده اکنون باید از هیجانات اولیه عبور کند و با حفظ ثبات، جایگاه خود را در تیمی تثبیت کند که رقابت برای حضور در خط حمله آن همواره دشوار بوده است.
ابوالفضل کوهی: دوندهای برای تمام طول جناح راست ابوالفضل کوهی ۲۱ ساله است و در مقایسه با بیشتر افراد این لیست، تجربه بیشتری در فوتبال بزرگسالان دارد. او از استقلال خوزستان به سطح اول فوتبال معرفی شد و در سن پایین، بخشی از مسیر بازگشت این تیم به لیگ برتر بود. کوهی قابلیت بازی بهعنوان مدافع راست، وینگبک و حتی وینگر را دارد و همین انعطاف تاکتیکی، او را به بازیکنی کاربردی تبدیل کرده است. سرعت بالا، رفتوبرگشتهای مداوم و توانایی اضافه شدن به حملات، ویژگیهایی هستند که نام این بازیکن را بهعنوان یکی از مدافعان کناری آیندهدار فوتبال ایران مطرح کردهاند. انتقال به نساجی فرصت تازهای در اختیار کوهی قرار داد تا در تیمی پرطرفدار، مسئولیت بیشتری بر عهده بگیرد. او در دیدار مقابل تیم سابقش، استقلال خوزستان، گلزنی کرد. حضور در ترکیب تیم امید ایران نیز نشان میدهد کادر فنی تیمهای ملی روی قابلیتهای او حساب ویژهای باز کرده است. فوتبال ایران مدتها با کمبود مدافعان کناری سریع و مؤثر در فاز تهاجمی مواجه بوده و کوهی میتواند در صورت پیشرفت در بخش دفاعی، یکی از راهحلهای این نیاز باشد.
پوریا شهرآبادی: مهاجمی که زودتر از انتظار گل زد پوریا شهرآبادی یکی از خریدهای جوان و آیندهنگرانه پرسپولیس محسوب میشود. این مهاجم ۲۰ ساله پس از درخشش در گلگهر، با قراردادی بلندمدت به جمع سرخپوشان پیوست و خیلی زود توانست نام خود را در میان گلزنان تیم جدیدش جا بزند. گل دیرهنگام مقابل استقلال خوزستان و گلزنی برابر ذوبآهن نشان داد شهرآبادی برای سازگاری با فضای پرسپولیس به زمان زیادی نیاز نداشته است. او در محوطه جریمه تحرک خوبی دارد، مسیر توپ را بهدرستی تشخیص میدهد و برای حضور در نقطه نهایی حمله، تصمیمهای سریعی میگیرد. درخشش شهرآبادی به مسابقات باشگاهی محدود نمانده است. او در ترکیب تیم امید ایران مقابل امارات نیز گل زد و نشان داد در سطح ملی نیز میتواند یکی از گزینههای اصلی خط حمله باشد. رقابت با مهاجمان باتجربه پرسپولیس احتمالاً دقایق بازی او را محدود خواهد کرد، اما همین رقابت میتواند روند پیشرفت این مهاجم را سرعت ببخشد. شهرآبادی اکنون در مرحلهای قرار دارد که هر گل میتواند اعتماد کادر فنی و هواداران را بیشتر کند. پرسپولیس در سالهای اخیر برای معرفی یک مهاجم جوان و ماندگار تلاش کرده و شاید اینبار پاسخ خود را پیدا کرده باشد.
عباس کهریزی: انتخاب بازی کردن به جای نیمکتنشینی عباس کهریزی، وینگر ۲۱ ساله، یکی از جذابترین مسیرها را میان بازیکنان جوان لیگ برتر طی کرده است. او فوتبال را در کرمانشاه آغاز کرد و تا ۱۴ سالگی تجربه جدی بازی روی چمن نداشت، اما پس از دیده شدن در برنامه استعدادیابی، راه خود را به تیمهای پایه پیکان و پرسپولیس باز کرد. کهریزی در مقطعی امکان پیوستن به استقلال را هم داشت، اما آلومینیوم اراک را انتخاب کرد تا فرصت بیشتری برای بازی داشته باشد. تصمیمی که خیلی زود نتیجه داد و او را به یکی از چهرههای تأثیرگذار تیم اراکی تبدیل کرد. کهریزی در شروع فصل با گل، پاس گل و گرفتن پنالتی نقش مهمی در حملات آلومینیوم داشت. او بازیکنی چندپسته است، اما خودش علاقه بیشتری به بازی در نقش شماره ۱۰ دارد. توانایی حرکت میان خطوط، ارسال پاس نهایی و ورود ناگهانی به محوطه جریمه، مجموعهای از ویژگیهاست که او را برای مربیان ارزشمند میکند. گل دیرهنگامش برابر استقلال خوزستان نمونهای از اعتمادبهنفس بازیکنی بود که تا آخرین لحظه از جریان مسابقه خارج نمیشود. حضور در تیم امید نیز میتواند سکوی بعدی او برای رسیدن به سطح ملی باشد.
