امباپه و ادعای توپ طلا: من شایسته‌ترین بازیکن بودم

به نقل از کیک زون، کیلین امباپه دوباره در میان نامزدهای کسب توپ طلا قرار گرفته است. این بازیکن رئال مادرید با اطمینان از عملکرد درخشان خود در فصل گذشته صحبت می‌کند، اما اجازه نمی‌دهد این آرزو به یک وسواس تبدیل شود. او در مصاحبه با RFI بیان می‌دارد: 'داشتن چنین هدفی برای هر بازیکنی طبیعی است، اما وسواس؟ نه، فکر نمی‌کنم. سال خوبی را پشت سر گذاشتم. از نظر شخصی فستیوال فوق‌العاده‌ای را تجربه کردم.'

رقابت برای توپ طلا در حال جریان است و این وضعیت برای ستاره فرانسوی بسیار لذت‌بخش محسوب می‌شود. او تأکید می‌کند: 'تماشای این رقابت‌ها جذاب است، شرکت در آن‌ها خوشایند است و معتقدم مردم هم از آن لذت می‌برند.' با این حال، امباپه مخفی نمی‌کند که شکست در این مسابقه برایش دردناک خواهد بود. او خود را یک رقابت‌جو می‌داند و می‌گوید: 'وقتی یک رقابت‌جو برنده نمی‌شود، ناامید می‌شود. به ویژه که در فصل قبل هیچ‌کس بهتر از من وجود نداشت.'

این شخصیت رقابت‌طلب با نوعی رفتار همراه است که به نظر می‌رسد امباپه حاضر نیست برای جلب رضایت دیگران آن را تغییر دهد. برخی از اظهارات اخیر او در فرانسه موجب تعجب عمومی شده؛ جمله‌ای که در آن گفت: 'من همیشه انتخاب اول بودم، ف گذشته هیچ‌کس برتر از من نبود.' وقتی از او درباره صحت این نقل‌قول پرسیده شد، او به رسانه‌های فرانسوی پاسخ داد: 'بله، صحیح است.'

او از حرف‌هایش پشیمان نیست و می‌داند نمی‌تواند همه را راضی نگه دارد و مهم‌تر از همه، توضیح می‌دهد که نمی‌خواهد نقش بازی کند. او تأکید می‌کند: 'هرگز نخواستم همه را راضی کنم چون چنین چیزی غیرممکن است. اما نمی‌توانم شخص دیگری باشم.' او معتقد است باید به صورت طبیعی به جلو حرکت کند و هم موفقیت‌ها و هم ناکامی‌هایش را بپذیرد: 'سعی می‌کنم خودم باشم، با نقاط قوت و ضعفم، با پیروزی‌ها و شکست‌هایم.'

او همچنین به جام جهانی نگاه می‌کند؛ رقابتی که تأثیر عمیقی بر او گذاشت، هرچند فرانسه نتوانست قهرمان شود. امباپه از نقش آن تیم و ارتباطی که با کشورش برقرار کرد دفاع می‌کند: 'فکر می‌کنم تصویر خوبی از کشورمان ارائه دادیم.' با گذشت زمان، او توانسته دستاوردهایش را بهتر درک کند. تبدیل شدن به بهترین گلزن تاریخ جام جهانی باعث شد بیش از پیش به اهمیت این تورنمنت پی ببرد: 'این بزرگ‌ترین رقابت ورزشی است و تأثیری ماندگار روی مردم می‌گذارد.'

اکنون فرانسه با زین‌الدین زیدان به عنوان سرمربی وارد فصل جدیدی شده است. امباپه همچنان منتظر اولین جلسه کاری خود با اوست، اما کاملاً واضح است که آنها باید از نقطه صفر شروع کنند. قبل از آن، او میراث دیدیه دشان را ستود که برای او اهمیت تاریخی دارد: 'کاری که دشان با تیم ملی فرانسه انجام داد، فوق‌العاده بود. او تاریخ‌سازی کرد و واقعاً تیم ملی را به جایگاه شایسته‌اش بازگرداند.'

با زیدان، دوره‌ای جدید و چالشی تازه آغاز می‌شود. امباپه می‌خواهد از نزدیک بداند سرمربی تیم ملی چه انتظاری از او و تیم دارد. او توضیح می‌دهد: 'هیچ چیز بهتر از این نیست که او را آنجا ببینم و واقعاً با او درباره چیزی که می‌خواهد، انتظاراتش از ما به عنوان یک تیم و انتظاراتش از من به عنوان یک بازیکن صحبت کنم.'

در مادرید، چهره مهم دیگری نیز در انتظار اوست: ژوزه مورینیو. حضور این سرمربی پرتغالی بیش از همه کنجکاوی امباپه را برانگیخته، چرا که او همیشه می‌خواسته از نزدیک با این مربی دیدار کند. او اعتراف می‌کند: 'او کسی است که همیشه آرزو داشتم مربی‌ام باشد.' امباپه او را 'مردی فوق‌العاده باهوش' و 'یک رهبر' توصیف می‌کند و سپس او را در میان 'بهترین مربیان دوران مدرن فوتبال' قرار می‌دهد.

امباپه در میان دوران فعلی‌اش در رئال مادرید و آینده‌اش با تیم ملی فرانسه، فراموش نکرده که از کجا آمده است. ریشه‌های الجزایری و کامرونی او بخشی از هویتش هستند و تأکید می‌کند که هرگز نخواسته این ارتباط را قطع کند. او می‌گوید: 'آنها ریشه‌های من هستند، آنها خاستگاه من هستند.' اگرچه در فرانسه به دنیا آمده و بزرگ شده است، می‌پذیرد که هرگز ارتباطش را با ریشه‌ها و خاستگاهش قطع نکرده است.

این ارتباط همچنین از طریق محبت و علاقه‌ای که هر بار هنگام سفر به این قاره دریافت می‌کند، حفظ شده است. او توضیح می‌دهد: 'محبت مردم را احساس می‌کنم و این واقعاً مهم و ارزشمند است؛ اینکه حمایت یک قاره کامل را احساس کنی.' این پیوند همچنین در تمایل او برای رشد بیشتر فوتبال آفریقا و رقابت آن در شرایطی برابر با برترین تیم‌های ملی جهان بازتاب پیدا می‌کند.

این ارتباط در رقابت او برای توپ طلا نیز دیده می‌شود. امباپه از حمایتی که از آفریقا دریافت می‌کند قدردانی کرده و می‌پذیرد که اگر در نهایت به این جایزه برسد، تقسیم کردن این موفقیت با آنها برایش ویژه خواهد بود. او می‌گوید: 'البته امیدوارم با توپ طلا از اینجا خارج شوم.' اگر او برنده شود، از همین حالا برایش روشن است که این موفقیت فقط متعلق به خودش نخواهد بود: 'به یک شکل یا شکل دیگر، می‌توانم این جایزه را به آنها هم تقدیم کنم.'