آقای قلعهنویی، زمان پاسخ دادن فرا رسیده است
به نقل از رسانه ورزشی، چندین سال است که انتشار لیستهای تیمهای ملی در فیفادی یا پیش از رویدادهای مهم، به فرصتی برای سرمربیان و گروههای مرتبط با تیم ملی (در حوزه رسانه و بازاریابی) تبدیل شده که با توجه به اهمیت موضوع، بهرهبرداری کامل از آن صورت میگیرد. در واقع اعلام فهرستهای تیم ملی دیگر نه یک رویداد اطلاعرسانی، بلکه جلسهای برای پاسخ به همه ابهامات و سوالات و تلاش برای شفافسازی و رفع شبهات در مورد دعوت و عدم دعوت برخی بازیکنان شده است.
در این مقطع، تصمیمات سرمربی تیم ملی فوتبال ایران در مورد فهرست ۲۶ نفره -که اتفاقاً لیست بهتری نسبت به اغلب لیستهای امیر قلعهنویی در ۴ سال اخیر داشت- با پرسشها و ابهاماتی مواجه شده است: * آیا غیبت مهدی قایدی به دلیل مصاحبه او با امیرحسین قیاسی و تمجید از فرهاد مجیدی بوده است؟ * به چه دلیلی اللهیار صیادمنش در تیم ملی حضور ندارد و چرا درخشش او در لیگ لهستان منجر به دریافت بلیت سفر به ایران نشده است؟ * آیا علت عدم دعوت از علیرضا جهانبخش یا سامان قدوس، مصدومیت بوده است؟ * چرا با وجود بحثهای مکرر، جواد حسیننژاد همچنان در میان ملیپوشان جایگاهی ندارد؟ * دنیس اکرت پس از تجربه جام جهانی چرا دوباره در تیم ملی حضور دارد؟ * پروژه تغییر نسل تیم ملی چگونه پیش خواهد رفت و احتمالاً کدام بازیکنان ممکن است به صف بزرگان غایب تیم ملی اضافه شوند؟ * آیا دعوت از احسان حاجصفی، شجاع خلیلزاده و رامین رضاییان ادامه خواهد داشت و این سه بازیکن در پروژه جام ملتهای ۲۰۲۷ جایگاه امنی در تیم ملی خواهند داشت؟ * در حالیکه روزبه چشمی مصدوم در جام جهانی حضور داشت، چرا پس از بازگشت به شرایط عادی و انجام دو بازی خوب برای استقلال -به ویژه در دیدار مقابل السد- در تیم ملی نیست؟ * با بازگشت سردار آزمون و همچنین ظهور جوانانی مانند سحرخیزان، طاهری و شهرآبادی، معادلات خط حمله تیم ملی در آینده چگونه رقم خواهد خورد؟
این پرسشها و مباحثات درباره عدم حضور بازیکنانی مانند میلاد محمدی، دانیال اسماعیلیفر، هادی حبیبینژاد، شهریار مغانلو، محمد خدابندهلو، علیرضا کوشکی، پوریا پورعلی و حضور میلاد سورگی و مهدی لیموچی در لیست، میتوانست نشست مطبوعاتی فرضی امیر قلعهنویی در رویدادی که برای اعلام فهرست تیم ملی تشکیل شده بود را تشکیل دهد. این فرصتی است که هیچ تیم ملیای آن را از دست نمیدهد؛ به خصوص که ذات سرمربیگری در تیم ملی، همراه با پاسخ به سوالات و حل چالشها و توضیح به مردم به عنوان صاحبان اصلی و مخاطبان گسترده تیم ملی است. سرمربی تیم ملی هرگز از مورد سوال قرار گرفتن واهمهای نداشته باشد و بهتر است پس از اعلام فهرست تیمش، در یک نشست مطبوعاتی به همه پرسشها -حتی غیرمنصفانهترین و تندترینشان- پاسخ دهد تا سوالی باقی نماند و فرصت برای بلاگرهای فعال در اینستاگرام مهیا نشود تا بتوانند کل لیست را براساس تصورات خود زیر سوال ببرند. (مانند مورد مهدی قایدی) از آخرین مواجهه عمومی قلعهنویی و خبرنگاران مدتها گذشته است و او به جز حضور در برنامه فوتبال برتر، در هیچ محفل دوستانهای از این دست حاضر نشده؛ اگرچه پس از بازگشت از مسابقات جام جهانی در یک گفتگوی کوتاه حرفهایی زد که به مشکلات افزود. احتمالاً به همین دلیل است که او دوباره خود را در چنین موقعیتی قرار نمیدهد؛ اگرچه واقعاً قلعهنویی بهتر است که خودش به استقبال سوالات برود؛ چون این سوالات و ابهامات، حتی بدون پاسخگویی و شفافسازی سرمربی تیم ملی نیز مطرح شده و پاسخ خود را پیدا میکنند؛ پس چه بهتر که پاسخهای درست و براساس واقعیات را بیواسطه و روشن، از زبان سرمربی تیم ملی بشنویم، نه اینکه شایعات تبدیل به روایت غالب شود و برای تیم ملی دردسرساز ایجاد کند. تیم ملی برای حضور در رقابتهای جام ملتهای آسیا فرصت تکرار اشتباهات گذشته را ندارد. امیر قلعهنویی باید رویه رسانهای خود را تغییر داده و فضای منفی را بشکند وگرنه شک و تردید به عنصری جدی برای یک شکست دیگر در فوتبال ایران در یک تورنمنت بزرگ آسیایی خواهد شد. تحمل یک شکست دیگر به خصوص با تکرار اشتباهات دشوار و غیرممکن است آقای قلعهنویی!
