پدر گواردیولا: در خانه ما همیشه نامش خوزه است!
کیک زون گزارش میدهد که پپ گواردیولا به دورانی جدید از زندگی خود قدم گذاشته است. پس از جدایی از منچسترسیتی در پایان فصل، این سرمربی کاتالان پس از سالها فعالیت پراسترس، اکنون در حال استراحت میباشد.
میراث پپ گواردیولا در تاریخ فوتبال ماندگار خواهد بود؛ او در سطح باشگاهی تمام جامها را کسب کرده و چیزی بسیار ارزشمندتر به یادگار گذاشته: یک سبک و روش بازی که به عنوان مدل پپ، یعنی اوج تیکیتاکا، در تاریخ ثبت میشود. او در سال ۲۰۰۶ پس از خداحافظی از فوتبال در تیم دورادوس سینالوآی مکزیک، در سال ۲۰۰۷ مربیگری را در بارسای ب آغاز کرد. ما بیش از ۳۰ سال فعالیت حرفهای پپ گواردیولا را از ابتدا بررسی میکنیم.
موفقیتهای پپ بدون تأثیر پدرش و بدون ریشههایش در سنپدور، شهری کوچک در کاتالونیا که دوران کودکیاش را پیش از پیوستن به ردههای پایه بارسلونا در آنجا سپری کرد، به دست نمیآمد.
پپ گواردیولا در کودکی در محیطی رشد کرد که در آن تلاش، مسئولیتپذیری و سادگی نقشی محوری داشتند. پدرش، والنتین، خاطرهای از پنجسالگی او را یادآور میشود: پپ دیوارهای یک میدان را رنگ کرده بود و پدرش به جای تنبیه ساده، او را وادار کرد عواقب کارش را بپذیرد.
والنتین در ژوئن ۲۰۱۷ در گفتوگو با ضمیمه کرونیکا روزنامه ال موندو بیان کرد: «به او یک سطل و برس دادم تا آن را تمیز کند.» این رویکرد نشاندهنده روش تربیتی او بود.
برای والنتین، آموزش فرزندانش شامل انتقال ارزش کار و اهمیت مدیریت درست دستاوردها نیز میشد. او تأکید کرد: «ما به آنها آموزش خوبی دادهایم و یاد دادهایم که در زندگی با پسانداز و کار میتوان به جلو رفت.»
با اینکه گواردیولا سالها بعد به یکی از مشهورترین سرمربیان فوتبال تبدیل شد، در محیط خانواده همچنان همان فرزند والنتین باقی مانده است. خود این مربی تفاوت میان زندگی عمومی و خصوصیاش را با جملهای عمیق بیان کرده: «اینجا در خانه من خوزه هستم.» پدرش نیز این موضوع را به طور مستقیم خلاصه میکند: «خبری از پپ نیست، در خانه همیشه او را خوزه صدا میزنیم.» به این ترتیب، نامی که او با آن در جهان شناخته میشود، برای جنبه حرفهایاش حفظ میشود.
بارسلونا فرصت دوبارهای به او داد
ارتباط گواردیولا با فوتبال از دوران کودکیاش آغاز شد. یکی از دوستان پدرش با دیدن بازی او تحت تأثیر قرار گرفت و پیشنهاد داد در تستهای باشگاه بارسلونا شرکت کند. والنتین فرزندش را در آن فرآیند همراهی کرد و هر دو با یک دستگاه رنو ۵ به باشگاه رفتند. تجربه اولیه چندان موفقیتآمیز نبود، اما فرصتی دوباره به پپ اجازه داد شایستگیهایش را اثبات کند و مسیری را آغاز کند که در نهایت او را به سطح اول فوتبال رساند.
با گذشت سالها، گواردیولا به عنوان بازیکن رشد کرد و سپس دوران مربیگریاش آغاز شد، اما پدرش تأیید میکند که دستاوردهای حرفهای هرگز ارزشهای آموزشدیده در خانه را تغییر ندادهاند.
والنتین از منظر خانوادگی درباره فرزندش صحبت میکند و به ویژه بر شخصیت او فراتر از جامها و جوایز تأکید میکند. او با برجستهسازی ارزشهای شخصی فراتر از موفقیتهای ورزشی اظهار داشت: «من به فرزندانم بسیار افتخار میکنم چون قلب پاکی دارند.»
در حال حاضر، فاصله جغرافیایی و تعهدات حرفهای باعث شده سفرهای او به سنپدور کمتر شود، اما پیوند او با خانوادهاش همچنان پابرجاست. در همین حال، برای والنتین او همچنان همان فرزندی است که با کار، انضباط و مسئولیتپذیری تربیتش کرده: در خانه، او پپ گواردیولا نیست، بلکه خوزه است.
