تیم فوتبال امید ایران از رسیدن به المپیک بازماند: ناکامی در ناگویا
فوتبال ایران همچنان در حسرت صعود به المپیک پس از 52 سال باقی ماند. رقابتهای آسیایی ناگویا 2026 قرار بود فرصتی برای اعتمادسازی و تشکیل تیمی قدرتمند پیش از مرحله انتخابی المپیک باشد، اما آنچه شاگردان حسین عبدی در ژاپن به نمایش گذاشتند، چیزی جز سردرگمی تاکتیکی نبود و این موضوع، کمتر از یک سال مانده به مسابقات انتخابی، تمامی امیدها را به ناامیدی تبدیل کرد.
زمانی که حسین عبدی پس از هدایت تیمهای نوجوانان و جوانان، سکان هدایت تیم امید را بر عهده گرفت، بسیاری بر این باور بودند که حضور مستمر او در فوتبال پایه، موجب پیشرفت و ثبات نسل جدید خواهد شد. با این حال، واقعیت در ناگویا کاملاً پوچ بودن این ادعاها را آشکار ساخت، زیرا تیم فوتبال امید ایران هیچ برنامه مشخصی برای خلق موقعیت گل یا کنترل بازیها از خود نشان نداد.
حتی پیروزی 3 بر 1 مقابل امارات در بازی نخست نیز پیروزی فریبندهای بود. در آن دیدار، تیم امید به شدت خوششانس بود و اگر عملکرد خط دفاعی در دفع توپهای خطرناک و واکنشهای دروازهبان، خلیفه، و مهمتر از همه، مهار توپ توسط مهدی جعفری نبود، کسب سه امتیاز ممکن نبود. این موضوع باعث شد ضعفهای ساختاری دفاعی پشت این نتیجه پنهان بماند.
در دومین بازی مقابل چین، هیچ تغییری در شیوه بازی تیم مشاهده نشد. امیدهای ایران بدون ایجاد حتی یک موقعیت خطرناک و شوت در چارچوب، به تساوی بدون گل رضایت دادند و سرانجام امروز، با شکست سنگین 4 بر 1 مقابل کره شمالی، تحقیر شدند تا آخرین امیدهای فوتبالدوستان نیز از بین برود.
مروری بر سوابق حسین عبدی در سالهای اخیر نشان میدهد که جایگاه کنونی او، عمدتاً بر پایه یک پیروزی تاریخی در دوران هدایت تیم نوجوانان ایران بنا شده است. حذف در مرحله یکهشتم نهایی جام جهانی زیر 17 سال، اتفاقی بود که پشت پیروزی برابر برزیل پنهان ماند. اگر آن بازی خاص رخ نمیداد، شاید سرنوشت حرفهای این مربی تغییر میکرد و او تا این حد پیشرفت نمیکرد.
تراژدی بعدی این مربی با تیم جوانان ایران در مرحله یکهشتم نهایی جام ملتهای زیر 20 سال آسیا تکرار شد؛ جایی که مقابل ژاپن مغلوب و حذف شدند. تنها جامهایی که در ویترین افتخارات او دیده میشود، به مسابقات نه چندان دشوار کافا محدود میشود؛ جایی که بدون حضور قدرتهای سنتی قاره و تیمهای مدعی، به قهرمانی رسید و هیچگاه توانایی واقعی او محک نخورد.
این نمایش فنی در حالی رقم خورد که فدراسیون فوتبال و باشگاهها حداکثر همکاری را با کادر فنی داشتند. حتی دیدارهای هفته هفتم لیگ برتر به دلیل برگزاری اردوی ناگویا تعطیل شد تا عبدی بتواند تمرینات و اردوی خود را طبق برنامه پیش ببرد. با این حال، دستاوردهای او با اهدافش فاصله زیادی داشت.
سرمربی تیم امید، بهترین ستارگان زیر 23 سال لیگ برتر را تحت اختیار داشت، اما به دلایل انضباطی یا اختلافنظرهای فنی، نام بازیکنان تأثیرگذار را حذف کرد. این اتفاق در شرایطی رخ داد که با مدیریت بهتر، میتوانست بازیکنانی مانند امیرحسین محمودی را حفظ کند و مجبور نشود از سعید سحرخیزان، مهاجم آماده استقلال، در پست غیرتخصصی وینگر راست استفاده کند.
عدم حضور و استفاده از بازیکنان برجسته و آیندهداری مانند محمدمهدی زارع، سید مهدی مهدوی، مهدی گودرزی، یادگار رستمی، امیرحسین محمودی، ابوالفضل قنبری، امیرعلی مددیزاده، رضا مرزبان، افشین صادقی و دیگران، نشاندهنده ضعف مدیریت انسانی بود. اکنون با حذف زودهنگام از ناگویا، مشخص شد که با این روند، نباید هیچ امیدی به پایان طلسم نیم قرنی صعود به المپیک داشت.
تیم امید ایران که در ماههای اخیر با برگزاری اردوهای متعدد داخلی و خارجی، آمادگی مناسبی کسب کرده بود، امروز در ناگویا نتیجه عملکرد خود را با شکست مقابل کره شمالی و حذف زودهنگام از مسابقات آسیایی دریافت کرد و خیلی زود مهیای بازگشت به تهران شد.
