عنوان جنجالی رسانه روسی درباره پرتابهای محمدی!
به نقل از گزارش کیک زون، پرتابهای ویژه و نمایشی نادر محمدی در تیم جدیدش، اسپارتاک کاستروما، دوباره بحثبرانگیز شده است. این مدافع ایرانی که با حرکات پشتکی و پرتابهای خیرهکنندهاش به یکی از منحصربهفردترین شخصیتهای فوتبال روسیه تبدیل شده، اکنون با یک سؤال جالب درباره مشروعیت قانونی این نوع پرتابها مواجه است.
اینبار الکساندر بوبروف، سردبیر رسانه «اسپورت اکسپرس» روسیه، در تحلیلی عمیق به بررسی دقیق حرکت محمدی پرداخته و این پرسش را مطرح کرده که آیا او در لحظه رها کردن توپ، تمام شرایط قانونی را رعایت میکند یا خیر.
محمدی در دیدار تیمش اسپارتاک کاستروما در مقابل ریازان در مرحله چهارم مسیر منطقهای جام حذفی روسیه، یک بار دیگر از همان سلاح خاصش استفاده کرد؛ پرتاب او پس از پشتک، اینبار هم به یک پاس گل منجر شد تا اسپارتاک با نتیجه ۲ بر صفر به پیروزی برسد.
این سومین پاس گل نادر محمدی در این فصل بود که با همین روش عجیب و منحصربهفرد پرتاب اوت به دست آمد؛ اتفاقی که حالا یک مسئله جدی را هم به همراه داشته است: آیا نادر محمدی در لحظه پرتاب توپ واقعاً در حالت «ایستاده» قرار دارد؟ قانون در این مورد چه میگوید؟
طبق قانون ۱۵ فوتبال، بازیکنی که قصد پرتاب اوت دارد باید رو به زمین بازی باشد، بخشی از هر دو پا را روی خط طولی یا زمین خارج از خط داشته باشد و توپ را با هر دو دست، از پشت و بالای سر، از نقطهای که توپ از زمین خارج شده وارد بازی کند.
بنابراین اصل استفاده از پشتک برای پرتاب اوت، به خودی خود ممنوع نیست. حتی هیات بینالمللی فوتبال (IFAB) هم تأکید کرده که چنین پرتابهای آکروباتیکی میتوانند قانونی باشند، به شرطی که بازیکن در لحظه رها کردن توپ، الزامات قانون ۱۵ را رعایت کرده باشد؛ اما یک کلمه در قانون، محل بحث درباره پرتابهای نادر محمدی شده است: «ایستاده» آیا نادر محمدی ایستاده است؟
مشکل از جایی آغاز میشود که تصاویر آهسته پرتابهای محمدی را بررسی کنیم.
در هنگام اجرای حرکت، او ابتدا برای افزایش قدرت پرتاب، پشتک میزند و در ادامه توپ را با دو دست از بالای سر وارد زمین میکند. در نگاه اول همهچیز شبیه یک پرتاب اوت قانونی است اما در لحظهای که توپ از دستان او جدا میشود، وضعیت بدنش دیگر شبیه یک پرتابکننده معمولی نیست.
در یکی از صحنههای دیدار برابر ریازان، محمدی هنگام رها کردن توپ در حالت نیمهنشسته یا نیمهاسکوات قرار دارد و همین موضوع این پرسش را ایجاد کرده که آیا میتوان چنین حالتی را از نظر قانون، «ایستاده» تلقی کرد یا خیر.
این جزئیاتی است که در جریان عادی مسابقه تقریبا غیرممکن است دیده شود؛ بهخصوص در دیداری که VAR در آن حضور ندارد. داور باید در کسری از ثانیه تصمیم بگیرد و تشخیص دقیق وضعیت زانوها و بدن بازیکن در لحظه رها شدن توپ، کار سادهای نیست.
قانون درباره «ایستادن» چه میگوید؟
اینجا یک خلأ جالب در متن قانون دیده میشود. IFAB پیش از فصل ۲۰۱۸-۲۰۱۹ تأکید کرده بود که پرتاب اوت از حالت نشسته یا زانو زده مجاز نیست. اما قانون دقیقاً توضیح نمیدهد که برای «ایستاده» بودن، زانوها باید کاملاً صاف باشند یا بدن باید در حالت کاملاً عمودی قرار گرفته باشد.
در نتیجه سؤال اصلی درباره حرکت نادر محمدی این نیست که پرتاب پشتکوار ممنوع است یا نه؛ بلکه این است که بازیکن ایرانی دقیقاً در لحظه رها کردن توپ در چه حالتی قرار دارد و آیا آن حالت از نظر قانون، همچنان «ایستاده» محسوب میشود یا خیر. یک سلاح متفاوت؛ یک ابهام متفاوت
پرتابهای نادر محمدی طی ماههای گذشته بارها در شبکههای اجتماعی مورد توجه قرار گرفته و دلیلش هم روشن است؛ کمتر بازیکنی در فوتبال حرفهای از چنین روشی برای رساندن توپ به محوطه جریمه استفاده میکند.
این پرتابها میتوانند توپ را با قدرت و بردی بسیار بیشتر از یک اوت معمولی وارد زمین کنند و به همین دلیل، به یک تاکتیک واقعی برای تیم او تبدیل شدهاند.
حالا اما یک بحث فنی و داوری در کنار جذابیت این حرکت شکل گرفته است: اگر قرار باشد چنین پرتابی قانونی باشد، باید دقیقاً مشخص شود که مرز میان یک پرتاب آکروباتیک مجاز و پرتابی که از حالت نشسته یا زانو زده انجام میشود، کجاست.
شاید ماجرای نادر محمدی در نهایت فقط یک نکته را به فوتبال یادآوری کند؛ گاهی یک حرکت عجیب، بیشتر از آنکه نیاز به قانون جدید داشته باشد، به یک تعریف دقیقتر در قانون نیاز دارد.
