کمالوند: توهمپردازی کردهایم، جایگاه پنجم آسیا هم نداریم
به نقل از کیک زون، شکست تلخ و سنگین تیم فوتبال امید در مسابقات ناگویا و حذف از دور گروهی، بار دیگر موجی از انتقادات را نسبت به وضعیت تیمهای ملی پایه و شیوه مدیریت فدراسیون برانگیخته است. حادثهای تکراری که این بار واکنش قاطع اهالی فوتبال را در پی داشته است. در همین ارتباط، فراز کمالوند، سرمربی باتجربه فوتبال ایران، در گفتوگوی تلفنی با برنامه «برجام» بدون هیچ لکنتی، بر ریشههای این عقبماندگی تأکید کرد و از چرخه معیوب تصمیمگیریها، توهم برتری در قاره آسیا و سرنوشت نیمکت تیمهای ملی سخن گفت. مشروح اظهارات او را در ادامه میخوانید:
* بحث بیفایده است نکته کلیدی این است که در این چهل سال گذشته، این همه صحبتها چه تأثیری داشته است؟ آیا حتی یک قدم به جلو برداشتهایم؟ 72 ساعت پس از هر تورنمنتی که شکست میخوریم، رسانهها کارشناسان را دعوت میکنند و برخی حرفها زده میشود و تا تورنمنت بعدی پیش میرویم. اولین حرف من این است که علیرغم همه تلاشهایی که شما در برنامه برجام میکنید و بزرگان را دعوت میکنید، این بحثها هیچ تأثیری ندارد. دقیقاً داریم آب در هاون میکوبیم. از دو بزرگواری که آنجا نشستهاند و خلاصه فوتبال این کشور هستند بپرسید تا به حال در چند برنامه این چنینی شرکت کردهاند و به کدام یک از حرفهایشان توجه شده است. هر بار دورهم جمع میشویم، نظر میدهیم، اما فردا روز از نو و روزی از نو. قلعهنویی این افراد را دعوت کند؟ حالم را از اینجا شروع میکنم که الان میگوییم تیم ملی بزرگسالان ما نتیجه بدی گرفته و آقای قلعهنویی کار بدی کرده. الان بحث روز فوتبال ما این است که سن بازیکنان فعلی بالاست، خب اینها را دعوت نکنند چه کسی را دعوت کنند؟ آنهایی را دعوت کنند که دیروز چهار گل از کره شمالی خوردند؟ فوتبال ما همین است. * توهم قدرت اول آسیا بودن را باور کردهایم ما خودمان به خودمان یک دروغ گفتیم و همان را هم باور کردیم؛ 30 سال است که میگوییم قدرت اول آسیا هستیم. این دروغ از کجا آمده؟ کدام تیم ما قدرت اول آسیاست؟ اول باید این دروغ را مشخص کنیم و بپذیریم که جزو سه تیم برتر آسیا نیستیم. آخرین قهرمانی ما در آسیا مربوط به سال 1992 بوده. تا حالا چند سال گذشته است؟ آخرین قهرمانی جوانان ایران و صعود به المپیک چه زمانی بوده؟ باید با خودمان صادق باشیم و بپذیریم که فوتبالمان ضعیف است. اگر ضعیف نبود، نباید در این دو سال باخت جوانان به کرهشمالی که تیم درجه چندم آسیاست را ببینیم. نوجوانان و امیدهایمان هم شکست خوردند.
* قدرت پنجم آسیا هم نیستیم ما برای خودمان یک توهم ساختهایم و میگوییم قدرت اول آسیا هستیم. آقا ما قدرت پنجم آسیا هم نیستیم. ابتدا باید تکلیف خودمان با خودمان را روشن کنیم. وقتی در جام باشگاههای آسیا هم از منطقه غرب نمیتوانیم صعود کنیم، کدام قدرت برتر آسیا هستیم؟ حتی با تیم امید ما هم به جمع چهار تیم برتر صعود به المپیک نرسیده که دلمان خوش باشد. در این بین با انواع و اقسام مربی ایرانی و خارجی هم داشتیم. * اگر انتخاب عبدی درست بوده باید 4 سال بماند مشکل کار کجاست؟ الان که تیم امید باخته نباید درباره حسین عبدی حرف بزنیم چون او زحمتش را کشیده است. باید به این توجه کنیم که آیا فرآیند دوستان برای انتخاب سرمربیان ملی درست است؟ البته اعتقادم این است که امیر قلعهنویی همیشه جزو بهترین مربیان داخلی بوده و بحثش جداست اما در بقیه ردهها چطور پیش رفتهایم؟ مربی تیم جوانان و المپیک را در ژاپن چطور انتخاب میکنند؟ اگر انتخاب آقای عبدی درست بوده باید به او برای چهار سال آینده هم فرصت بدهیم. معنی ندارد که بعد از باخت، سرمربی را عوض کنیم. این ایراد جدی است. * هیئت رئیسه زودتر از عبدی باید عوض شود کمیته فنی و هیئت رئیسه فدراسیون بر اساس دلایلی حسین عبدی را انتخاب کردهاند. اگر قرار است عبدی تغییر کند، پس آن هیئت رئیسه اشتباه کرده و زودتر از عبدی باید تغییر کنند. این داستان باید از سرمنشأ حل شود. همین الان باید تشکیل جلسه شود؛ بالاخره یا فدراسیون در انتخابش اشتباه کرده یا کادر فنی اشتباه کرد. نمیتوانیم بگوییم که بازیکنان مقصرند. اگر سرمربی را با حساب و کتاب انتخاب کردیم باید پشتش باشیم. اگر هم مثلاً مجید جلالی به عنوان رئیس کمیته فنی آمده و من که رفیقش بودم را انتخاب کرده، الان دیگر چه چیز را میخواهید درست کنید؟
* دیگر دوگانگی المپیک و فدراسیون بهانه نیست جواب اول را کسی باید بدهد که پایهگذار این انتخاب و سیستم بوده. همیشه میگفتند مشکل تیم امید ایران این است که یک طرفش را کمیته ملی المپیک میکشد و یک طرفش دست فدراسیون فوتبال است. الان که دیگر این مشکل وجود نداشته و همه چیز در اختیار فدراسیون است. ضمن اینکه مشکل فقط روی فدراسیون تاج نیست. فدراسیونهای قبلی چه کردند؟ اصلاً در این پنجاه سال در فوتبال چه کردهایم؟ * چهرههای فنی باید درباره سرمربیان تصمیم بگیرند پیشنهادم این است که 12 چهره شاخص مثل مجید جلالی و حمید درخشان را جمع کنند. به طور واقعی به آنها اجازه تصمیمگیری برای انتخاب مربی تیمهای ملی بدهند. یادم است آقای جلالی را به عنوان رئیس کمیته فنی دعوت کردند اما نمیدانم به نظرات او توجه کردند یا نه. الان یک گروه از افراد استخوانخورده تشکیل دهند تا کار تخصصی انجام دهند. هیچ راه دیگری ندارد. مربی تیمهای رده پایه ملی را کسی باید انتخاب کند که خودش روی آن صندلی نشسته باشد، بازیکن ملی و مربی ملی باشد. در این صورت، درصد اشتباه کم میشود و اجرای آن به سود فدراسیون آقای تاج است. * حمله به قلعهنویی و عبدی در شرایط فعلی غلط است الان حمله به امیر قلعهنویی و حسین عبدی غلط است. وقتی حمله به آنها جایز است که مسیر انتخابشان درست باشد وگرنه حق نداریم آنها را زیر سوال ببریم. با علم به شایستگی این افراد آنها را انتخاب کردیم. مهدی تاج یک آدم فوتبالی است و از ایشان خواهش دارم فرآیند انتخاب مربیان ملی را به عهده افراد متخصص بگذارند. وگرنه چند ماه دیگر باید همین برنامه را برگزار کنید و ببینید چرا نتیجه نگرفتهایم. اگر الان آقای عبدی را برکنار کنیم به این معنی است که در سالهای قبل هم که او در تیمهای نوجوانان و جوانان بوده انتخابش اشتباه بوده است. برکناری او در شرایط فعلی معنی دیگری ندارد.
