یامال فاش کرد: پس از قهرمانی به مسی چه گفتم؟

به گزارش کیک زون، لامین یامال که تنها ۱۹ سال دارد، تاکنون تجربیات ارزشمندی را کسب کرده است. او گاهی اوقات افکارش پختی و بلوغی را نشان می‌دهد که برای بازیکنی بسیار جوان که در حال ساختن مسیرش در دنیای پرهیاهوی فوتبال است، غیرعادی به نظر می‌رسد.

همان روزی که او باید در لیگ ملت‌های اروپا مقابل انگلیس به میدان می‌رفت، این مهاجم پوشیده از لباس آبی‌اناری در گفتگو با روزنامه گاردین بسیاری از اندیشه‌هایش و همچنین یک راز را فاش کرد؛ اینکه پس از پایان فینال جام جهانی ۲۰۲۶ که در آن قهرمان شد، به لیونل مسی چه گفت.

او در این مصاحبه طولانی توضیح داد: «از مسی به خاطر همه آنچه به فوتبal داده تشکر کردم. من کارهایی را انجام نمی‌دهم که در عکس خوب به نظر برسم، این از درون من سرچشمه می‌گیرد.»

او واقعاً از بازی کردن لذت می‌برد: «من برای پول بازی نمی‌کنم، بازی می‌کنم چون عاشقش هستم.»

او این موضوع را اینگونه توجیه می‌کند: «بازیکنانی که به گل‌ها یا پاس گل‌ها وسواس پیدا می‌کنند، لذت نمی‌برند. من برای سرگرمی بازی می‌کنم، برای دریبل زدن، برای بازی تک‌ضرب یا دوضرب، برای اینکه کاری کنم هم‌تیمی‌ای که گل نزده، گل بزند. برای شادی، فوق‌العاده است.»

پیروزی‌ها شادی به همراه دارند. لامین چیزهای زیادی برده است، اما می‌داند که سواره روی دیگری هم دارد. او در گفتگو با روزنامه انگلیسی افزود: «خانواده‌ام بسیار خوشحال بودند. مشکل این است که آن‌ها باختن را نمی‌شناسند. به یورو می‌روم و برنده می‌شوم. به جام جهانی می‌روم و برنده می‌شوم. به نظر آسان می‌رسد. با خودم فکر کردم وقتی نبرند، فکر خواهند کرد من افتضاح هستم.»

این وینگر در ۱۶ سالگی قهرمان یورو شد و در ۱۸ سالگی جام جهانی را فتح کرد. اکنون او می‌تواند در ۱۹ سالگی توپ طلا را به خانه ببرد و به جوان‌ترین بازیکنی تبدیل شود که این جایزه را کسب می‌کند. او گفت: «فقط امسال نیست که شانس بردن آن را دارم، بلکه مدت‌هاست که این‌طور است. همه این را می‌دانند، آن‌ها می‌دانند که من بازیکن متفاوتی هستم. فکر می‌کنم مردم می‌گویند لامین ۱۹ سال است و بالاخره آن را می‌برد، پس به کس دیگری رای بدهیم. من فقط باید ببرم و ببرم و ببرم.» به خانه می‌روم و می‌گویم فوق‌العاده لذت بردم. اگر همه بازیکنان این را انجام می‌دادند، خیلی بیشتر از حالا لذت می‌بردیم.

جاه‌طلبی نشانه بدی نیست. با وجود اینکه موفقیت در دوران جوانی به سراغ او آمده، اما به آن بال نمی‌بالد: «هرگز نخواهم گفت تو کی هستی؟ جام جهانی را برده‌ام. فقط افراد احمق این کار را می‌کنند. فقط نزدیک‌ترین حلقه دوستانم می‌دانند که چه فکری می‌کنم و چگونه هستم. مردم هیچ تصوری ندارند. در محله‌ای بزرگ شدم که هرچه مردم کمتر درباره شما بدانند، شادتر هستید و زندگی آرام‌تری دارید.»

او یک فوتبالیست است و می‌داند این حرفه چه پیامدهایی دارد: «می‌خواهم در آرامش و یک زندگی عادی زندگی کنم. وقتی چیزی را منتشر می‌کنم، باید بدانم که می‌توانم با عواقب آن روبرو شوم. در ابتدا خواندن نظرات ناراحتم می‌کرد چون درک نمی‌کردم، اما اکنون دیگر روی من تأثیری نمی‌گذارد.» حتی فشار مسابقات هم روی او تأثیری ندارد: «وقتی انتظارات زیادی از من می‌رود، دوست دارم به زمین مسابقه بروم.»