شوکآورترین رسوایی: رئیس فدراسیون لهستان در آستانه سقوط!
طبق گزارشات کیک زون، تیم ملی لهستان در این روزها به جای تمرکز بر مسابقات فوتبال، با دو رسوایی پیاپی رئیس فدراسیونش در کانون توجه رسانههای جنجالی قرار گرفته است. این رسوایی در حین برگزاری لیگ ملتهای اروپا به وقوع پیوست.
اولین ماجرا به شب پنجم سپتامبر بازمیگردد. در آن شب فدراسیون فوتبال لهستان پس از مراسم افتتاحیه جام جهانی زیر بیست سال زنان، جشنی در هتلی واقع در کاتوویتسه ترتیب داد که جانی اینفانتینو رئیس فیفا در آن حضور داشت. رئیس فدراسیون لهستان در این مراسم به قدری در مصرف مشروبات الکلی افراط کرد که حتی قادر به ایستادن روی پاهایش نبود. یکی از مقامات فدراسیونهای لهستان برای کمک به او بازوی او را گرفت تا او را به اتاقش هدایت کند، اما در مسیر اتاق، لوکاش واخوفسکی دبیرکل فدراسیون شروع به فیلمبرداری مخفیانه از وضعیت فاجعهبار رئیس خود کرد. فرد همراه کولشا متظر این حرکت بود، گوشی را از دبیرکل گرفت، ویدیو را پاک کرد و ماجرا را برای رئیس شرح داد و بدین ترتیب جنگی داخلی در فدراسیون آغاز شد.
اما طوفان اصلی چندی پیش و در حین تساوی بدون گل لهستان مقابل بوسنی در ورشو رخ داد. در حالی که بازیکنان دو تیم در تونل آماده ورود به زمین بودند و طبق قوانین رسمی فیفا و یوفا هر بازیکن دست در دست یک کودک خردسال داشت، ناگهان سر و کله کولشا پیدا شد. او کودکی را همراه خود به تونل آورد و مستقیماً از سوی کاپیتان تیم، روبرت لواندوفسکی، خواست دست کودکی که یوفا طبق برنامه آنجا قرار داده بود را رها کند و کودکی را که رئیس آورده به زمین ببرد. پسربچهای که از قبل برای ورود با کاپیتان انتخاب شده بود، با شوک و ناامیدی به حاشیه رانده شد و اجازه ورود نیافت.
این صحنه دلخراش ضبط شد و به گزارش رسانه وشو، با وجود تلاش فشرده فدراسیون برای جلوگیری از انتشار تصاویر، فیلم به شبکههای اجتماعی درز کرد و خشم افکار عمومی لهستان را علیه رئیس برانگیخت.
کولشا در گفتوگو با سایت مچیکی لهستان سعی کرد رفتارش را توجیه کند و بیان کرد: «من مادر این پسربچه را شخصاً میشناختم که متأسفانه سال گذشته فوت کرد. میدانستم بزرگترین آرزوی این پسر حضور در زمین کنار لواندوفسکی است. این موضوع را کاملاً شخصی دیدم و مانند یک تعهد اخلاقی به مادرش برای خودم وظیفه دانستم که این رویا را محقق کنم.»
رئیس فدراسیون لهستان با پذیرش اشتباهش افزود: « باید جور دیگری عمل میکردم. در آن لحظه تمام تمرکزم روی آن پسر بود و بعداً فهمیدم که چه ضربه روحی بدی به کودک دیگر زدم. با والدین آن پسربچه تماس گرفتم؛ آنها عذرخواهی ما را پذیرفتند و قبول کردند فرزندشان در مسابقه بعدی خانگی تیم ملی مقابل رومانی همراه بازیکنان وارد زمین شود. مسئولیت کامل این اتفاق را بر عهده میگیرم؛ نیتم خیر بود اما کار بسیار عجیبی کردم و مهمتر از همه یک کودک از نظر روحی آسیب دید که صمیمانه از او عذرخواهی میکنم.»
