نزدیک شدن به سلاح تهاجمی جدید مورینیو
به نقل از کیک زون، این بازیکن برزیلی بار دیگر در تمرینات والدهبباس با توپ به کار پرداخت؛ رویدادی که شاید در نگاه اول کاملاً طبیعی به نظر برسد، اما برای بازیکنی که بیش از شش ماه است از میادین دور مانده، اهمیت زیادی دارد. این آخرین مرحله از مسیری بود که وینگر برزیلی از زمین گذشته با صبر و حوصله طی کرده و طبق گزارش روزنامه مارکا، اکنون نشانههایی از پایان این مسیر دیده میشود. برای بازگشت به ابتدای ماجرا باید به شب دوم مارس ۲۰۲۶ برگردیم؛ دیدار رئال مادرید مقابل ختافه در ورزشگاه سانتیاگو برنابئو. در آن مسابقه، همه چیز برای رودریگو به شکلی تلخ تغییر کرد.
تشخیص پزشکان بسیار سنگین بود: پارگی رباط صلیبی قدامی و آسیب به مینیسک خارجی زانوی راست. این شدیدترین مصدومیت دوران حرفهای رودریگو بود که او را برای بخش مهمی از فصل گذشته از میادین دور کرد و به شکلی بسیار تلخ، رؤیای حضورش در جام جهانی همراه با تیم ملی برزیل و کارلو آنچلوتی را نیز از بین برد.
رودریگو در دهم مارس تحت عمل جراحی قرار گرفت و از همان زمان، روندی طولانی و نیازمند صبر را برای ریکاوری آغاز کرد؛ دورهای که پیشبینی میشد هشت یا ۹ ماه طول بکشد. از آن زمان، رودریگو بهطور مداوم پیشرفت کرده و به خوبی میداند که عجله در چنین مصدومیتهایی تصمیم درستی نیست. در واقع، باشگاه برنامهای دقیق برای بازگشت او در نظر گرفته و مصمم بوده که حتی یک روز هم روند ریکاوری او را سریعتر نکند. حالا که توپ دوباره به پای رودریگو رسیده، او وارد آخرین مرحله از روند ریکاوری شده است؛ مرحلهای که همچنان تا دسامبر و ژانویه ادامه خواهد داشت. هنوز مسیر طولانیای باقی مانده و شاید این حساسترین بخش کار باشد: بازگشت حس او نسبت به بازی، رسیدن به آمادگی بدنی کامل و به دست آوردن اعتمادبهنفس کامل نسبت به زانویی که تحت عمل جراحی ترمیمی قرار گرفته است.
