واکنش شدید حمید مطهری به سرمربی تیم امید در بحران!
کیک زون گزارش میدهد، از شکست تیم امید در رقابتهای آسیایی ناگویه مقابل کره شمالی و حذف سریع این تیم از مسابقات چند روزی میگذرد. پس از استعفای حسین عبدی در فرودگاه، شب گذشته این سرمربی در برنامه برجم که در استودیو ورزش پخش شد، به سوالات افکار عمومی پاسخ داد. این مصاحبه پرحاشیه که واکنشهای گوناگونی را برانگیخته، توجه فوتبالدوستان را به خود جلب کرده است. حسین عبدی هم در فرودگاه و هم در گفتگوی شب گذشته با جواد خیابانی، به طور مستقیم نام حمید مطهری سرمربی فولاد را برد و او را مورد انتقاد قرار داد. اساساً مصاحبه حمید مطهری در تلویزیون و استفاده از عبارت «ژست طلبکارانه سرمربی تیم امید»، مورد بحث حسین عبدی بوده که در دو فرصت، در این باره صحبت کرده است.
اکنون حمید مطهری در گفتگویی با کیک زون در این مورد واکنش نشان داده است. سرمربی فولاد در ابتدای این گفتگو مدعی شد قصدی برای مصاحبه در مورد وضعیت تیم امید و پاسخگویی به حسین عبدی نداشته، اما تکرار این ادعای او در نهایت مطهری را متقاعد کرد تا برای روشنسازی افکار عمومی در این زمینه صحبت کند. مطهری در این خصوص گفت: «من مانند همه مردم ایران از این شکست بسیار ناراحت و غمگین بودم و واقعاً قصد پاسخگویی را نداشتم. حتی پس از صحبتهای او در فرودگاه نیز به خاطر آرامش بازیکنان و این نسل جوان، ترجیح دادم سکوت کنم. اما دیشب متوجه شدم او در یک گفتگوی دیگر باز هم نام مرا آورده و در واقع میخواهد اینطور نشان دهد انگار حمید مطهری مقصر نتیجه ضعیف و شکست سنگین برابر کره شمالی بوده است.»
سرمربی تیم امید گفته که حمید مطهری پس از پیروزی مقابل امیدهای امارات، آن حرفها را زده و درست گفته است. مطهری پیشبینی کرده بود چه سرنوشتی در انتظار تیم امید است و برخلاف بسیاری، در روز پیروزی این تیم انتقاد کردم، نه حالا که همه میدانند چه بلایی بر سر این تیم آمده است. او افزود: «شما با تکتک بازیکنان تیم امید صحبت کنید تا متوجه شوید این آقا با غرور و نگاه بالا به پایین، چگونه شاگردان خود را تخریب روحی و روانی کرده. برای مثال، بازیکن من در فولاد با او تماس گرفت تا درباره مصدومیتش صحبت کند، اما ایشان چنان برخورد زشتی داشت که بازیکن فولاد از تماس خود پشیمان شده است.» سرمربی فولاد ادامه داد: «من گفتم ژست طلبکارانه و خدا را شکر آفتاب آمد دلیل آفتاب. دیدیم ایشان جلوی دوربین و آقای خیابانی، چگونه از اشتباهات خودش چشمپوشی کرده و همه چیز را گردن بازیکنان و سایرین انداخت. با این مصاحبه، مشخص شد عذرخواهی او در ناگویا هم فرمالیته و غیر واقعی بوده است. به خاطر بیاورید سرمربی تیم ملی کره جنوبی پس از ناکامی در جام جهانی، چگونه با تمام وجود عذرخواهی کرد و دیگر در برنامههای تلویزیونی و رسانهای حاضر نشد. اما این آقا همه را مقصر جلوه داد، غیر از خودش. باور کنید هر شخص دیگری بود، تا مدتها جلوی دوربین تلویزیون و رسانه حاضر نمیشد، اما او آمد که فقط بگوید مقصر بازیکنان تیم امید هستند، نه خودش.» حمید مطهری در ادامه به طعنه گفت: «ایشان گفتهاند که حرفهای من باعث شده تیمش به هم بریزد و ببازد که این ادعا به نظر من جوک سال است. یعنی تیم امید با این همه ستاره، فقط به خاطر انتقاد من چهار گل از کره شمالی خورده؟ یعنی این شکست ربطی تاکتیک اشتباه کادر فنی و عدم شناخت و آنالیز درست حریف قبل و حین بازی ندارد؟»
اگر اینطور است، که من به جای دوستان بابت این آبروریزی بینالمللی و شکست ۱-۴ مقابل کره شمالی، از مردم ایران عذرخواهی میکنم. تنها خیلی متاسف شدم که ایشان در طول همه مصاحبههای خود تلاش کرد این نسل جوان و مستعد را مقصر نتایج تیم ملی جلوه دهد. این کار واقعا منصفانه و درست نیست؛ این نسل بازیکنان، آینده فوتبال ایران هستند که در صورت آموزش صحیح و برنامهریزی مناسب، میتوانند در تورنمنتهای بزرگ در رده بزرگسال، برای فوتبال ایران افتخارآفرینی کنند. اینکه بخواهید این بازیکنان را قربانی عملکرد خودتان بکنید، فارغ از بحث مربیگری، حتی در بحث اصول اخلاقی نیز قابل پذیرش نیست.
سرمربی تیم امید ضمن اشاره به ضعفهای فنی تیم امید یادآور شد: «اگر بخواهم درباره اشتباهات فنی تیم امید صحبت کنم از قصههای هزار و یک شب هم طولانیتر میشود اما همین قدر بدانید که در این سه بازی فقط ۵۰ بار سازماندهی دفاعی تیمش شکست. تیم امید در ناگویه هیچ برنامه تاکتیکیای نداشت و بازی اول را برد، بازی دوم را مساوی کرد و بازی سوم را باخته که نشان میدهد هر چقدر تیم بیشتر دست او بوده، بیشتر آسیب دیده و عملکرد ضعیفی داشته است.» حمید مطهری که علیرغم اصرار ما، تمایلی به نام بردن از حسین عبدی نداشت، در پایان گفت: «بزرگی میگفت گاهی سکوت، طلاست. کاش این آقا که یک نسل فوتبال را نابود کرد و تا سالها تلخی شکست سنگین مقابل کره شمالی را به ذهن نسل جدید فوتبال ایران تحمیل کرده، به جای مقصر جلوه دادن دیگران، به اشتباهات تاکتیکی خودش در ناگویه فکر میکرد. شاید و شاید، اینگونه او مسیر درست برای ادامه مربیگری خودش را پیدا میکرد.»
