مصاحبه بامزه نابغه ۱۱ ساله آسیا: خجالت میکشیدم!
تصور کنید در سن ۱۱ سالگی پا به یکی از بزرگترین رویدادهای ورزشی قاره بگذارید، با رقبایی روبرو شوید که سنشان اغلب دو برابر شماست، همه را مغلوب کنید، مدال طلای بازیهای آسیایی را بر گردن بیاویزید و سپس... حتی واکنشی از خود نشان ندهید!
این دقیقا همان اتفاقی بود که برای یوکی کوریهارا، پدیده ۱۱ ساله ژاپنی، در بازیهای آسیایی آیچی-ناگویا رخ داد. این نوجوان در رشته ورزشهای الکترونیکی و در بازی "پویو پویو" به قهرمانی رسید و یکی از شنیدنیترین روایتهای این دوره از بازیها را رقم زد. طبق گزارشهای منتشر شده، او جوانترین ورزشکار تاریخ ژاپن در بازیهای آسیایی است و به عنوان یکی از کمسنترین (و احتمالاً جوانترین) دارندگان مدال طلای تاریخ این بازیها شناخته میشود.
مسیر کوریهارا تا رسیدن به فینال اصلاً شبیه یک بازی ساده برای کودکان نبود. او در مرحله نیمهنهایی با تاناراک وونگکیتکون از تایلند، بازیکنی ۲۸ ساله که بیش از دو برابر او سن داشت، روبرو شد. نتیجه این دیدار؟ پیروزی قاطع ۱۰ بر یک برای نوجوان ژاپنی.
سپس نوبت به مسابقه فینال رسید؛ جایی که کانگ دونگشین، بازیکن ۲۴ ساله اهل کره جنوبی، انتظار او را میکشید. کوریهارا حتی شروع خوبی نداشت و در ابتدا عقب افتاد، اما خیلی زود کنترل بازی را به دست گرفت و در نهایت با نتیجه خیرهکننده ۱۰ بر ۲، مدال طلا را از آن خود کرد.
اما آنچه پس از مسابقه رخ داد، شاید از خود نتیجه نیز جذابتر بود.
خبرنگاران از این قهرمان طلایی ژاپنی پرسیدند: "چرا خوشحالی نمیکنی؟" کوریهارا پس از این پیروزی تاریخی، برخلاف انتظار از یک کودک ۱۱ ساله، جشن بزرگی برپا نکرد. او آرام بود، تقریباً بدون تغییر در حالت چهره و حتی روی سکوی توزیع مدال تنها تعظیم کوچکی کرد و برای تماشاگران دست تکان داد. وقتی از او دلیل عدم واکنش احساسی بیشتر پس از چنین قهرمانیای را پرسیدند، پاسخ بامزهای داد: "راستش را بخواهید، کمی خجالت میکشیدم و نمیتوانستم خیلی حالت صورتم را تغییر دهم." اما به نظر میرسد در پس این چهره آرام، کودکی کاملاً هیجانزده ایستاده بود. او درباره مدال طلایش گفت: "واقعاً خوشحالم. مدال طلا خیلی زیبا، براق و سنگین است!" و سپس نکتهای را اضافه کرد که شاید بهترین بخش مصاحبهاش باشد: "عروسکی که به عنوان جایزه گرفتم هم خیلی بامزه است و اینکه طلاییرنگ است، خیلی باحال است!"
کوریهارا بازی "پویو پویو" را از همان سال اول دبستان آغاز کرد و خیلی زود وارد عرصه مسابقات شد. او در آوریل سال جاری مجوز حرفهای خود را دریافت کرد و پیش از حضور در بازیهای آسیایی، سابقه پیروزی بر بازیکنان بزرگسال را در کارنامه داشت. البته زندگی یک قهرمان ۱۱ ساله آنقدرها هم ساده نیست. او پیش از بازیهای آسیایی گفته بود که هماهنگ کردن مدرسه، کلاسهای تقویتی و تمرینهای حرفهای دشوار است، اما همچنان از انجام این کار لذت میبرد. خبرگزاری آسوشیتدپرس در گزارشی درباره این نابغه ۱۱ ساله نوشته است که او روزانه حدود هشت ساعت تمرین میکند و همزمان باید درسهای مدرسهاش را نیز پیگیری کند. اکنون یک مدال طلای بازیهای آسیایی نیز به افتخارات او اضافه شده است؛ مدالی که شاید برای بسیاری از قهرمانان بزرگ، رویای یک عمر باشد. اما برای یوکی کوریهارا، فعلاً تنها یک مدال "براق، زیبا و سنگین" و یک عروسک طلایی است که به گفته خودش "خیلی بامزه" است!
