گریه کوساکا، قهرمان المپیک پس از شکست از عبدولی
سالن کشتی ناگویا که میزبان یک جشن بزرگ برای ورزشکاران ژاپنی بود، پس از پیروزی عبدولی، شاهد یک غافلگیری بزرگ بود. کوساکا، ستاره وزن ۷۷ کیلوگرم ژاپن، پس از کسب مدال طلای المپیک پاریس، تا فینال مسابقات پیش رفته بود و تنها یک قدم با کسب طلای بازی‌های آسیایی فاصله داشت، اما نماینده ایرانی با پیروزی ۶ بر ۴، جشن میزبان را به هم ریخت و به عنوان قهرمانی دست یافت.
مسیر کوساکا تا رسیدن به فینال آسان نبود. او ابتدا آکژول محموداف، قهرمان قرقیزستانی را مغلوب کرد، سپس با نتیجه ۱۱ بر ۹ مقابل دیمئو ژادرایف قزاق، نایب‌قهرمان المپیک پاریس، به پیروزی رسید و در مرحله نیمه‌نهایی نیز لیو روی از چین را با حساب ۹ بر صفر از پیش رو برداشت.
در فینال اما عبدولی اجازه نداد فشار تماشاگران ژاپنی بر نتیجه مسابقه تأثیر بگذارد. این کشتی تا لحظات پایانی بسیار نزدیک و پر از هیجان پیش رفت، اما نماینده ایران در نهایت توانست با حفظ برتری، کشتی را با نتیجه ۶ بر ۴ به پایان برساند. کوساکا که در دقایق پایانی برای جبران نتیجه تلاش می‌کرد، پس از پایان رویتش روی تشک ماند و از شدت ناراحتی اشک در چشمانش حلقه زد.
رسانه‌های ژاپن پس از پایان مسابقه بر شکست کوساکا در برابر نماینده ایران تأکید ویژه داشتند. وب‌سایت ماینیچی با انتشار تصاویر این رویارویی، لحظات نزدیک دو کشتی‌گیر روی تشک را به نمایش گذاشت و رسانه‌های ورزشی ژاپن نیز از ناکامی قهرمان المپیک در کسب مدال طلا در خانه خود به عنوان یک ناکامی بزرگ یاد کردند.
کوساکا که در المپیک پاریس بالاتر از همه قهرمان شده بود، در ناگویا و در سالن کشورش برای رسیدن به طلای آسیا تا لحظه آخر تلاش کرد، اما اینبار دست بالاتر با عبدولی بود؛ ۶-۴ به سود ایران و کسب مدال طلا در وزن ۷۷ کیلوگرم توسط نماینده ایرانی.
این کشتی‌گیر ۲۵ ساله ژاپنی پس از پایان مسابقه بیان کرد: «کاملاً در فضای مبارزه قرار داشتم، اما از دست دادن امتیازهای ساده در ابتدای مسابقه باعث شد ریتم مبارزه را به طور کامل از دست بدهم.»
او ادامه داد: «با این باور وارد این مسابقات شده بودم که کسب مدال طلا قدرت واقعی من را اثبات خواهد کرد. به همین دلیل از همان ابتدا این هدف را در ذهنم داشتم.»
کوساکا افزود: «استحکام ذهنی لازم برای مدیریت چنین مبارزه سختی را نداشتم و نتوانستم تا پایان تمرکزم را حفظ کنم. به سادگی، در حد و اندازه‌ای که باید می‌بودم، ظاهر نشدم.»
